پرش به محتوا

شایست نشایست: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''شایست نشایست''' (šāyist nē - šayist)، رساله‌ای به زبان پهلوی دربارة دستورهای دینی مكتوب از جمله آیین‌های پادیابی و توبه و پیرامون 13700 كلمه‌. متن آن را زرتشتیان ایران برای همكیشان خود به هند می‌فرستادند.<sup>1</sup> عنوان ''شایست نشایست'' را (آنچه روا است...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''شایست نشایست''' (šāyist nē - šayist)، رساله‌ای به زبان پهلوی دربارة دستورهای دینی مكتوب از جمله آیین‌های پادیابی و توبه و پیرامون 13700 كلمه‌. متن آن را زرتشتیان ایران برای همكیشان خود به هند می‌فرستادند.<sup>1</sup>
شایست نشایست (šāyist nē - šayist)، رساله‌ای به زبان پهلوی درباره دستورهای دینی مکتوب از جمله آیین‌های پادیابی و توبه و پیرامون 13700 کلمه‌. متن آن را [[زرتشتی، دین|زرتشتیان]] ایران برای هم‌کیشان خود به هند می‌فرستادند<ref>سمیعی‌، احمد. '''''ادبیات ساسانی‌'''''. تهران‌: دانشگاه آزاد ایران‌، 1355، ص 38.</ref>.


عنوان ''شایست نشایست'' را (آنچه روا است و آنچه ناروا است‌) دانشمندان [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] در سدة گذشته بدان داده‌اند. نام نویسنده یا گردآورنده كتاب معلوم نیست‌. وی از تفسیر نَسك‌های ''[[اوستا]]'' به پهلوی (زند)، به ویژه از نسك‌های مربوط به قوانین (داد) استفاده كرده و گاه نام مأخذ خود را نیز به دست می‌دهد. از تاریخ نگارش كتاب نشانه‌ای وجود ندارد، اما می‌توان با در نظر گرفتن نثر كتاب‌، تألیف آن را در اواخر دورة ساسانی دانست‌.<sup>2</sup>
عنوان شایست نشایست را (آنچه روا است و آنچه ناروا است‌) دانشمندان [[زرتشتی، دین|زرتشتی]] در سده گذشته بدان داده‌اند. نام نویسنده یا گردآورنده کتاب معلوم نیست‌. وی از تفسیر نَسک‌های [[اوستا]] به پهلوی (زند)، به ویژه از نسک‌های مربوط به قوانین (داد) استفاده کرده و گاه نام مأخذ خود را نیز به دست می‌دهد. از تاریخ نگارش کتاب نشانه‌ای وجود ندارد، اما می‌توان با در نظر گرفتن نثر کتاب‌، تألیف آن را در اواخر [[ساسانیان|دوره ساسانی]] دانست‌<ref>تفضّلی‌، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص 279، 280.</ref>.


كتاب 10 بخش و متممی نیز مشتمل بر 13 فصل دارد. متن كتاب به [[فارسی]] ترجمه شده و واژه‌نامه‌ای نیز در بر دارد.<sup>3</sup> دو نسخة اصلی از ''شایست نشایست'' در دست است‌. نسخه‌های دیگری را نیز از روی این دو نسخه استنساخ كرده‌اند. نسخة مستقل دیگری هم از آن در كتابخانة مهرجی رانا در نوساری هند نگهداری می‌شود.<sup>4</sup> وست [1] این كتاب را در 1880 م ترجمه و چاپ كرده است‌.  
کتاب 10 بخش و متممی نیز مشتمل بر 13 فصل دارد. متن کتاب به [[فارسی]] ترجمه شده و واژه‌نامه‌ای نیز در بر دارد<ref>زرشناس‌، زهره‌. '''''زبان و ادبیات ایران باستان‌'''''. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی‌، 1382، ص 68.</ref>. دو نسخه اصلی از شایست نشایست در دست است‌. نسخه‌های دیگری را نیز از روی این دو نسخه استنساخ کرده‌اند. نسخه مستقل دیگری هم از آن در کتابخانه مهرجی رانا در نوساری هند نگهداری می‌شود<ref>تفضّلی‌، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص281.</ref>. وست (West) این کتاب را در 1880 م [[ترجمه]] و [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] کرده است‌.  


'''مآخذ:'''
== '''نیز نگاه کنید به''' ==


1.    سمیعی‌، احمد. '''''ادبیات ساسانی‌'''''. تهران‌: دانشگاه آزاد ایران‌، 1355، ص 38.
* [[زرتشتی، دین]]
* [[فارسی]]
* [[اوستا]]


2.    تفضّلی‌، احمد. '''''تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌'''''. به كوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص 279، 280.
== مآخذ ==
<references />


3.    زرشناس‌، زهره‌. '''''زبان و ادبیات ایران باستان‌'''''. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی‌، 1382، ص 68.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4.    تفضّلی‌. همان. ص 281.
 
 
----[1]. West


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۱

شایست نشایست (šāyist nē - šayist)، رساله‌ای به زبان پهلوی درباره دستورهای دینی مکتوب از جمله آیین‌های پادیابی و توبه و پیرامون 13700 کلمه‌. متن آن را زرتشتیان ایران برای هم‌کیشان خود به هند می‌فرستادند[۱].

عنوان شایست نشایست را (آنچه روا است و آنچه ناروا است‌) دانشمندان زرتشتی در سده گذشته بدان داده‌اند. نام نویسنده یا گردآورنده کتاب معلوم نیست‌. وی از تفسیر نَسک‌های اوستا به پهلوی (زند)، به ویژه از نسک‌های مربوط به قوانین (داد) استفاده کرده و گاه نام مأخذ خود را نیز به دست می‌دهد. از تاریخ نگارش کتاب نشانه‌ای وجود ندارد، اما می‌توان با در نظر گرفتن نثر کتاب‌، تألیف آن را در اواخر دوره ساسانی دانست‌[۲].

کتاب 10 بخش و متممی نیز مشتمل بر 13 فصل دارد. متن کتاب به فارسی ترجمه شده و واژه‌نامه‌ای نیز در بر دارد[۳]. دو نسخه اصلی از شایست نشایست در دست است‌. نسخه‌های دیگری را نیز از روی این دو نسخه استنساخ کرده‌اند. نسخه مستقل دیگری هم از آن در کتابخانه مهرجی رانا در نوساری هند نگهداری می‌شود[۴]. وست (West) این کتاب را در 1880 م ترجمه و چاپ کرده است‌.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سمیعی‌، احمد. ادبیات ساسانی‌. تهران‌: دانشگاه آزاد ایران‌، 1355، ص 38.
  2. تفضّلی‌، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص 279، 280.
  3. زرشناس‌، زهره‌. زبان و ادبیات ایران باستان‌. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی‌، 1382، ص 68.
  4. تفضّلی‌، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام‌. به کوشش ژاله آموزگار، تهران‌: سخن‌، 1376، ص281.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر