فروغی بسطامی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''فروغی بسطامی''' (1213ـ1274 / 1275 ق / ؟م) شاعر دوره قاجار. میرزا عباس متخلص به فروغی فرزند آقا موسی بسطامی در عتبات عالیات زاده شد. در شانزده سالگی به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلی خان در شهر ساری سكنا گزید.<sup>1</sup> در آنجا اوقاتش را به مطال...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
فروغی بسطامی (1213ـ1274 / 1275 ق / ؟م) شاعر [[قاجاریه|دوره قاجار]]. | |||
میرزا عباس متخلص به فروغی فرزند آقا موسی بسطامی در عتبات عالیات زاده شد. در شانزده سالگی به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلی خان در شهر ساری | میرزا عباس متخلص به فروغی فرزند آقا موسی بسطامی در عتبات عالیات زاده شد. در شانزده سالگی به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلی خان در شهر ساری سکنا گزید<ref name=":0">'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 281.</ref>. در آنجا اوقاتش را به مطالعه دیوان غزلسرایان بزرگ چون [[حافظ شیرازی|حافظ]]<sup>*</sup> و [[سعدی]]<sup>*</sup> میگذراند. به تدریج خود نیز به غزلسرایی روی آورد. ابتدا مسکین تخلص میکرد. بعدها همراه عمویش که خزانه دار شاهی بود، به تهران آمد و توسط او به فتحعلیشاه قاجار (حک 1212ـ1250 ق/ ؟م) معرفی شد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 82.</ref>. مدتی بعد به فرمان شاه مذکور برای خدمت به شاهزاده شجاعالسلطنه والی خراسان به [[مشهد]] رفت<ref>'''''کارنامه بزرگان ایران'''''، تهران: اداره کل انتشارات و رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 335.</ref>. پس از چندی به خاطر فروغالدوله پسر شجاعالسلطنه تخلصش را به فروغی تغییر داد<ref name=":0" />. هم در آنجا بود که با [[قاآنی]]<sup>*</sup> آشنایی یافت. در 1249 ق / ؟م به تهران آمد. در دوره [[محمدشاه قاجار|محمد شاه قاجار]] (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) هم چندی در [[استان تهران|تهران]] زیست و مورد نوازش آن پادشاه قرار گرفت. سپس به عتبات عالیات رفت. پس از بازگشت از این سفر به درویشی و عزلت گرایید<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 83.</ref>. فروغی دوره [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] (حک 1264ـ1313 ق/ ؟م) را نیز درک کرد. او در غزلهای خود از شیوه [[حافظ شیرازی|حافظ]]، و به ویژه [[سعدی]] پیروی میکرد<ref>نخعی، حسین. '''''دیوان کامل فروغی بسطامی'''''، با مقدمه ادوارد براون، رضا قلیخان هدایت، اسدالله میرزای قاجار، تهران: امیرکبیر، چ 3، 1348 ش، ص دو، پنج (پیشگفتار).</ref>. از سرودههای او جز 5000 بیت در دست نیست<ref>احمدی، احمد و رزمجو، حسین''. '''سیر سخن'''''، مشهد: باستان، 1345 ش، ج 2، ص 226.</ref>. غزلهای او از لحاظ احساسات عاشقانه، بافت موزون کلمات و جملهها و حسن ترکیب درخور توجه است<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 338.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[حافظ شیرازی]] | |||
* [[سعدی]] | |||
* [[مشهد]] | |||
* [[محمدشاه قاجار]] | |||
* [[ناصرالدین شاه قاجار]] | |||
* [[قاآنی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۶
فروغی بسطامی (1213ـ1274 / 1275 ق / ؟م) شاعر دوره قاجار.
میرزا عباس متخلص به فروغی فرزند آقا موسی بسطامی در عتبات عالیات زاده شد. در شانزده سالگی به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلی خان در شهر ساری سکنا گزید[۱]. در آنجا اوقاتش را به مطالعه دیوان غزلسرایان بزرگ چون حافظ* و سعدی* میگذراند. به تدریج خود نیز به غزلسرایی روی آورد. ابتدا مسکین تخلص میکرد. بعدها همراه عمویش که خزانه دار شاهی بود، به تهران آمد و توسط او به فتحعلیشاه قاجار (حک 1212ـ1250 ق/ ؟م) معرفی شد[۲]. مدتی بعد به فرمان شاه مذکور برای خدمت به شاهزاده شجاعالسلطنه والی خراسان به مشهد رفت[۳]. پس از چندی به خاطر فروغالدوله پسر شجاعالسلطنه تخلصش را به فروغی تغییر داد[۱]. هم در آنجا بود که با قاآنی* آشنایی یافت. در 1249 ق / ؟م به تهران آمد. در دوره محمد شاه قاجار (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) هم چندی در تهران زیست و مورد نوازش آن پادشاه قرار گرفت. سپس به عتبات عالیات رفت. پس از بازگشت از این سفر به درویشی و عزلت گرایید[۴]. فروغی دوره ناصرالدین شاه (حک 1264ـ1313 ق/ ؟م) را نیز درک کرد. او در غزلهای خود از شیوه حافظ، و به ویژه سعدی پیروی میکرد[۵]. از سرودههای او جز 5000 بیت در دست نیست[۶]. غزلهای او از لحاظ احساسات عاشقانه، بافت موزون کلمات و جملهها و حسن ترکیب درخور توجه است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 281.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 82.
- ↑ کارنامه بزرگان ایران، تهران: اداره کل انتشارات و رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 335.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 83.
- ↑ نخعی، حسین. دیوان کامل فروغی بسطامی، با مقدمه ادوارد براون، رضا قلیخان هدایت، اسدالله میرزای قاجار، تهران: امیرکبیر، چ 3، 1348 ش، ص دو، پنج (پیشگفتار).
- ↑ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن، مشهد: باستان، 1345 ش، ج 2، ص 226.
- ↑ یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 338.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر