داستان های عرفانی و صوفیانه: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Fun1201.jpg|بندانگشتی|کنیزک و پادشاه-قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/images/stories/fun/fun1201.jpg]] | [[پرونده:Fun1201.jpg|بندانگشتی|کنیزک و پادشاه-قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/images/stories/fun/fun1201.jpg]] | ||
این داستانها معمولاً برگرفته از پنداشتهای عرفانی و صوفیانه است و از قرن ششم به بعد در ادب فارسی گسترش یافت. سنایی در حدیقه، عطار در منطقالطیر و مولانا در مثنوی از این داستانها بسیار استفاده کردهاند. این داستانها اگرچه در ظاهر شبیه داستانهای عشقی و یا عامیانه است، ولی در متون عرفانی معمولاً در ساخت تأویلی مطرح میشوند. مثلاً در مثنوی مولوی داستان کنیزک و پادشاه به ظاهر داستانی عشقی است، ولی هریک از شخصیتها و عناصر موجود در داستان در نقش عنصری عرفانی و صوفیانه قرار دارند. | این داستانها معمولاً برگرفته از پنداشتهای عرفانی و [[صوفیه|صوفیانه]] است و از قرن ششم به بعد در ادب فارسی گسترش یافت. [[سنایی غزنوی|سنایی]] در حدیقه، [[عطار نیشابوری|عطار]] در [[منطق الطیر|منطقالطیر]] و [[مولوی، جلال الدین محمد|مولانا]] در [[مثنوی معنوی|مثنوی]] از این داستانها بسیار استفاده کردهاند. | ||
این داستانها اگرچه در ظاهر شبیه داستانهای عشقی و یا عامیانه است، ولی در متون عرفانی معمولاً در ساخت تأویلی مطرح میشوند. مثلاً در [[مثنوی معنوی|مثنوی مولوی]] داستان کنیزک و پادشاه به ظاهر داستانی عشقی است، ولی هریک از شخصیتها و عناصر موجود در داستان در نقش عنصری عرفانی و [[صوفیه|صوفیانه]] قرار دارند. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۴

این داستانها معمولاً برگرفته از پنداشتهای عرفانی و صوفیانه است و از قرن ششم به بعد در ادب فارسی گسترش یافت. سنایی در حدیقه، عطار در منطقالطیر و مولانا در مثنوی از این داستانها بسیار استفاده کردهاند.
این داستانها اگرچه در ظاهر شبیه داستانهای عشقی و یا عامیانه است، ولی در متون عرفانی معمولاً در ساخت تأویلی مطرح میشوند. مثلاً در مثنوی مولوی داستان کنیزک و پادشاه به ظاهر داستانی عشقی است، ولی هریک از شخصیتها و عناصر موجود در داستان در نقش عنصری عرفانی و صوفیانه قرار دارند.
نیز نگاه کنید به
- داستان های سمبلیک و فلسفی
- داستان های عامیانه
- داستان های واقع گرا
- داستان های مقامه
- داستان های تمثیلی
منبع اصلی
تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
احمد تمیم داری