پرش به محتوا

منطق الطیر

از ویکی ایران
منطق الطیر، قابل بازیابی از https://sokhanpub.net

منطق الطیر، منظومه‌ای عارفانه و رمزی در قالب مثنوی و به بحر رمل مسدس مقصور از فریدالدین عطّار نیشابوری که آن را مقامات طیور و طیورنامه نیز نامیده‌اند.

مضمون این مثنوی حرکت جمع کثیری از مرغان جهان برای یافتن سیمرغ کوهِ قاف و پرواز دسته جمعی آنها به سوی قاف و مسجد اقصای دل است[۱]. مقصود از این منظومه رمزی نمودن راه عرفان و رسیدن به حق است. در این راه بعضی از سالکان طریقت به سبب علایق دنیوی یا کوتاهی همّت از دشواری راه می‌گریزند و کسانی هم با کوشش موفق می‌شوند هفت مرحله سلوک را بپیمایند و سرانجام حقیقت را دریابند و فانی شوند تا جامه بقا بپوشند[۲].

منطق‌الطیر مجموعه‌ای از لطایف حکمی‌، نکات قرآنی، ‌اشارات مصطفوی و عبارات اولیای حق است که در بهترین قالب الفاظ فارسی گنجانیده شده است. چندین نسخه از آن در کتابخانه‌های کشورهای آسیا، اروپا و امریکا و ازجمله در ایران و هند وجود دارد. از مهم‌ترین نسخه‌های آن نسخه ذکاءالملک فروغی است که در 1319ق / 1901م در تهران چاپ شده است[۳]. گلشهری شاعر ترک در ق / 1317م آن را به ترکی ترجمه کرد و در 1957م در آنکارا به چاپ رسانید. امیرعلیشیر نوایی (د 906ق / 1500م) نیز آن را به ترکی سروده و لسان‌الطیر نامیده است[۴][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. گوهرین، صادق. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص هفده (مقدمه).
  2. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 484.
  3. گوهرین، صادق. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص 17 و 22.
  4. منزوی، ‌علینقی. سیمرغ و سی مرغ. تهران: سحر، ‌1359، ج.1، ص 30.
  5. مشکور، محمد جواد. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: کتابفروشی تهران، 1353، ج. 4، ص بیست و هشت (مقدمه).

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر