اردشیر بابکان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[اردشیر بابکان|اردشير | [[پرونده:2119851 774.jpg|بندانگشتی|اردشیر بابکان، قابل بازیابی از [https://www.asriran.com/fa/news/1046936/%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%86%D8%A7-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF https://www.asriran.com/fa/news/1046936F]]] | ||
'''[[اردشیر بابکان|اردشير بابکان]]،''' (ارتخشير پاپکان 180-241م)، بنيانگذار و نخستين شاهنشاه [[ساسانیان|سلسله ساسانيان]]. اردشير پسر بابک و نوه ساسان موبد معبد آناهيتای شهر استخر [[استان فارس|فارس]] بود<ref>زرينكوب، عبدالحسين. '''''تاريخ مردم ايران'''''. تهران: انتشارات اميركبير، ج 1، 1364، ص 415. </ref>. | |||
اردشير با مهارت در | اردشير با مهارت در سوارکاری و فنون جنگی ابتدا فرمانده پادگان نظامی و سپس شاه شهر دارابگرد (200م) <ref>'''''كارنامه اردشير بابكان'''''. ترجمه محمدجواد مشكور، تهران: كتابفروشی دانش، 1329، ص 5.</ref>و چندی بعد با از ميان برداشتن برادرانش شاه پارس شد و توانست [[کرمان]]، [[اصفهان]]، [[استان خوزستان|خوزستان]] و با شکست دادن اردوان پنجم آخرين پادشاه اشکانی در نبرد [[استان هرمزگان|هرمزدگان]] (224م) سلسله اشکانيان را برچيد. با تاجگذاری [[ساسانیان|سلسله ساسانيان]] را تأسيس کرد<ref>گيرشمن، رومن. '''''ايران از آغاز تا اسلام'''''. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: جامی، 1379، ص 285. </ref> و با لشکرکشی به شرق (مرو و خوارزم) و متصرفات روم در غرب (نصيبين، دوراه حران) و ارمنستان در شمال غرب قلمرو پادشاهی [[ساسانیان|ساسانيان]] را يکپارچه کرد... اواخر عمر پادشاهی را به فرزندش شاپور واگذاشت و در عزلت درگذشت. متمرکز کردن حکومت، بنيان شهرهای بسيار،<ref>كريستنسن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمه رشيد ياسمی. تهران: دنيای كتاب، 1377، ص 146. </ref> گردآوری کتاب [[اوستا]] و رسمی شدن [[زرتشتی، دین|دين زردشت]] در ايران در زمان و انجام گرفت<ref>Shahpour Shahbazi, Alireza. «Ardeshir» '''''Encyclopedia Iranica'''''. London and New York, Routladge and Kegan, 1986, Vol 3, P. </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[ساسانیان]] | |||
* [[زرتشتی، دین]] | |||
* [[اوستا]]<br /> | |||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
میرحواس احمدزاده | میرحواس احمدزاده | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۳
اردشير بابکان، (ارتخشير پاپکان 180-241م)، بنيانگذار و نخستين شاهنشاه سلسله ساسانيان. اردشير پسر بابک و نوه ساسان موبد معبد آناهيتای شهر استخر فارس بود[۱].
اردشير با مهارت در سوارکاری و فنون جنگی ابتدا فرمانده پادگان نظامی و سپس شاه شهر دارابگرد (200م) [۲]و چندی بعد با از ميان برداشتن برادرانش شاه پارس شد و توانست کرمان، اصفهان، خوزستان و با شکست دادن اردوان پنجم آخرين پادشاه اشکانی در نبرد هرمزدگان (224م) سلسله اشکانيان را برچيد. با تاجگذاری سلسله ساسانيان را تأسيس کرد[۳] و با لشکرکشی به شرق (مرو و خوارزم) و متصرفات روم در غرب (نصيبين، دوراه حران) و ارمنستان در شمال غرب قلمرو پادشاهی ساسانيان را يکپارچه کرد... اواخر عمر پادشاهی را به فرزندش شاپور واگذاشت و در عزلت درگذشت. متمرکز کردن حکومت، بنيان شهرهای بسيار،[۴] گردآوری کتاب اوستا و رسمی شدن دين زردشت در ايران در زمان و انجام گرفت[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ زرينكوب، عبدالحسين. تاريخ مردم ايران. تهران: انتشارات اميركبير، ج 1، 1364، ص 415.
- ↑ كارنامه اردشير بابكان. ترجمه محمدجواد مشكور، تهران: كتابفروشی دانش، 1329، ص 5.
- ↑ گيرشمن، رومن. ايران از آغاز تا اسلام. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: جامی، 1379، ص 285.
- ↑ كريستنسن، آرتور. ايران در زمان ساسانيان. ترجمه رشيد ياسمی. تهران: دنيای كتاب، 1377، ص 146.
- ↑ Shahpour Shahbazi, Alireza. «Ardeshir» Encyclopedia Iranica. London and New York, Routladge and Kegan, 1986, Vol 3, P.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
میرحواس احمدزاده