بنیاد پهلوی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''بنياد پهلوي،''' سازماني كه حفظ و ادارة املاك و مستغلات موقوفة محمدرضا شاه پهلوي بر عهدة آن بود. بنياد در 1337 با فرمان محمدرضا شاه با عنوان بنياد خيريه و با هدف كمك به بهداشت عمومي، توسعه فرهنگ، تهذيب اخلاق عمومي و كمك به مستمندان تأسيس شد. محمد...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[بنیاد پهلوی]]،''' سازمانی که حفظ و اداره املاک و مستغلات موقوفه [[محمدرضا شاه پهلوی]] بر عهده آن بود. بنیاد در 1337 با فرمان [[محمدرضا شاه پهلوی|محمدرضا شاه]] با عنوان بنیاد خیریه و با هدف کمک به بهداشت عمومی، توسعه فرهنگ، تهذیب اخلاق عمومی و کمک به مستمندان تأسیس شد. [[محمدرضا شاه پهلوی|محمدرضا شاه]] تمام مهمانخانههای شخصی و ملکی و موروثی را که زیر مجموعه املاک سلطنتی بود وقف این بنیاد کرد<ref>دشتیزاده، کریم. '''''سیمای آریامهر'''''. تهران: دفتر اندیشه، بیتا، ص120.</ref>. | ||
این بنیاد که سالانه 40 میلیون دلار کمک مالی میگرفت، بیشتر دارائیهایش را در امور کشاورزی، بازرگانی و بانکداری، امور انتشاراتی و ساخت اتومبیل و لاستیک سرمایهگذاری کرد<ref>ج. کازیورسکی، مارک. '''''سیاست خارجی آمریکا و شاه'''''. ترجمه جمشید زنگنه، تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ص292.</ref> و اکثر سهام شرکتها به این بنیاد و به طور غیرمستقیم به [[سلسله پهلوی|خانواده پهلوی]] تعلق داشت<ref>ج. کازیورسکی، مارک. '''''سیاست خارجی آمریکا و شاه'''''. ترجمه جمشید زنگنه، تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ص292.</ref>. این سازمان سه منبع مهم پولی برای [[سلسله پهلوی|خانواده پهلوی]]، منبع اعمال نفوذ در بخشهای اقتصادی و منبع پاداش به حامیان سلطنت بود<ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ بیست ساله ایران'''''. ج1، تهران: رسا، 1371، ص493.</ref>. جعفر منصوریان مدیر کل حقوقی و اسدالله علم مدیر کل املاک موقوفه این بنیاد را عهدهدار بودند<ref>'''''زنان دربار به روایت اسناد ساواک'''''. تهران: مرکز بررسی اسناد تاریخی، 1381، ص271.</ref>. در 1357 به دلیل مخالفت مردم، شاه قمارخانههای آن را تعطیل کرد و [[شاپور بختیار]] آخرین رئیس دولت شاه، پیش از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] هم دارائیهای آن را توقیف و عملاً به عمر آن خاتمه داد<ref>آبراهامیان، برواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1381، ص485، 475.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[محمدرضا شاه پهلوی]] | |||
* [[سلسله پهلوی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
مریم غلامعلی زاده | مریم غلامعلی زاده | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۷
بنیاد پهلوی، سازمانی که حفظ و اداره املاک و مستغلات موقوفه محمدرضا شاه پهلوی بر عهده آن بود. بنیاد در 1337 با فرمان محمدرضا شاه با عنوان بنیاد خیریه و با هدف کمک به بهداشت عمومی، توسعه فرهنگ، تهذیب اخلاق عمومی و کمک به مستمندان تأسیس شد. محمدرضا شاه تمام مهمانخانههای شخصی و ملکی و موروثی را که زیر مجموعه املاک سلطنتی بود وقف این بنیاد کرد[۱].
این بنیاد که سالانه 40 میلیون دلار کمک مالی میگرفت، بیشتر دارائیهایش را در امور کشاورزی، بازرگانی و بانکداری، امور انتشاراتی و ساخت اتومبیل و لاستیک سرمایهگذاری کرد[۲] و اکثر سهام شرکتها به این بنیاد و به طور غیرمستقیم به خانواده پهلوی تعلق داشت[۳]. این سازمان سه منبع مهم پولی برای خانواده پهلوی، منبع اعمال نفوذ در بخشهای اقتصادی و منبع پاداش به حامیان سلطنت بود[۴]. جعفر منصوریان مدیر کل حقوقی و اسدالله علم مدیر کل املاک موقوفه این بنیاد را عهدهدار بودند[۵]. در 1357 به دلیل مخالفت مردم، شاه قمارخانههای آن را تعطیل کرد و شاپور بختیار آخرین رئیس دولت شاه، پیش از انقلاب اسلامی هم دارائیهای آن را توقیف و عملاً به عمر آن خاتمه داد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دشتیزاده، کریم. سیمای آریامهر. تهران: دفتر اندیشه، بیتا، ص120.
- ↑ ج. کازیورسکی، مارک. سیاست خارجی آمریکا و شاه. ترجمه جمشید زنگنه، تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ص292.
- ↑ ج. کازیورسکی، مارک. سیاست خارجی آمریکا و شاه. ترجمه جمشید زنگنه، تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ص292.
- ↑ نجاتی، غلامرضا. تاریخ بیست ساله ایران. ج1، تهران: رسا، 1371، ص493.
- ↑ زنان دربار به روایت اسناد ساواک. تهران: مرکز بررسی اسناد تاریخی، 1381، ص271.
- ↑ آبراهامیان، برواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1381، ص485، 475.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مریم غلامعلی زاده