پرش به محتوا

مهرداد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''مهرداد،''' نام چهارتن از پادشاهان اشكاني<sup>*</sup>. '''مهرداد اول''' (حك171-138ق.م) جانشين فرهاد اول، توانست دولت كوچك پارت را با گسترش قلمرو در آسياي مركزي در شمال شرقي، رود هيداسپ[1] در هند،<sup>1</sup> كرانه‌هاي فرات در غرب، خوزستان، پارس، بابل و سلوكيه<su...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''مهرداد،''' نام چهارتن از پادشاهان اشكاني<sup>*</sup>.
[[پرونده:555556666.jpg|بندانگشتی|تصویر مهرداد اول، پادشاه اشکانی، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%DB%8C%DA%A9%D9%85]]
'''[[مهرداد]]،''' نام چهارتن از پادشاهان اشکانی<sup>*</sup>.


'''مهرداد اول''' (حك171-138ق.م) جانشين فرهاد اول، توانست دولت كوچك پارت را با گسترش قلمرو در آسياي مركزي در شمال شرقي، رود هيداسپ[1] در هند،<sup>1</sup> كرانه‌هاي فرات در غرب، خوزستان، پارس، بابل و سلوكيه<sup>2</sup> در نهايت بر سپاهيان دمتريوس دوم[2] شاه سلوكي<sup>*</sup> پيروز شد و دركنار سلوكيه تيسفون<sup>*</sup> را بنا نهاد. او نخستين پادشاه اشكاني بود كه لقب شاهنشاه بر خود نهاد.<sup>3</sup>
'''مهرداد اول''' (حک171-138ق.م) جانشین فرهاد اول، توانست [[پارتیان|دولت کوچک پارت]] را با گسترش قلمرو در آسیای مرکزی در شمال شرقی، رود هیداسپ[Hidasp] در هند، <ref>میرسعیدی، نادر. '''''ایران باستان'''، '''(از ایران چه می‌دانم؟/35).''''' تهران: 1383، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص75.</ref>کرانه‌های فرات در غرب، [[استان خوزستان|خوزستان]]، پارس، بابل و [[سلوکیان|سلوکیه]] <ref>دوبواز، نلسون. '''''تاریخ سیاسی پارت'''''. ترجمة علی اصغر حكمت، تهران: 1342، ابن‌سینا، ص14-19.</ref> در نهایت بر سپاهیان دمتریوس دوم[ Demetrius II] شاه [[سلوکیان|سلوکی]]<sup>*</sup> پیروز شد و درکنار سلوکیه [[تیسفون]]<sup>*</sup> را بنا نهاد. او نخستین پادشاه اشکانی بود که لقب شاهنشاه بر خود نهاد<ref>ولسكی، یوزف. '''''شاهنشاهی اشكانی'''''. ترجمة مرتضی ثاقب‌فر، 1383، ققنوس، ص95.</ref>.


'''مهرداد دوم''' (124-87 ق.م) پسر اردوان يكم، در زماني به پادشاهي رسيد كه سكاها از شرق به ايران حمله كرده و حتي پدر او را كشته بودند. مهرداد دوم سرزمين‌هاي از دست رفته را باز پس گرفت،<sup>4</sup> خاندان‌هاي بزرگ ايراني (ويسپوهرگان) [3] را حذب دولت كرد اگر چه تيگران [4]شاه ارمنستان از اطاعت اشكانيان سر باز زد<sup>5</sup> اما مهرداد براي اتحاد سفيري نزد سولا[5] سردار رومي فرستاد و سفيراني بين ايران و چين رد و بدل شدند و گذشته از روابط خارجي در امور داخلي شكوفايي‌هايي نائل شد.<sup>6</sup> زبان پهلوي از همين زمان در مكاتبات سلطنتي به كار رفت.  
'''مهرداد دوم''' (124-87 ق.م) پسر اردوان یکم، در زمانی به پادشاهی رسید که سکاها از شرق به [[ایران]] حمله کرده و حتی پدر او را کشته بودند. مهرداد دوم سرزمین‌های از دست رفته را باز پس گرفت،<ref>Schippmann. "Aršacids" , '''''in Encyclopaedia Iranica''''', vol 2. p. 527.</ref> خاندان‌های بزرگ ایرانی (ویسپوهرگان) [Vispohar] را حذب دولت کرد اگر چه تیگران [Tigran]شاه ارمنستان از اطاعت اشکانیان سر باز زد <ref>فرای، ریچارد. '''''میراث باستانی ایران'''''. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: 1368، علمی و فرهنگی، ص301.</ref> اما مهرداد برای اتحاد سفیری نزد سولا[Suilla] سردار رومی فرستاد و سفیرانی بین ایران و چین رد و بدل شدند و گذشته از روابط خارجی در امور داخلی شکوفایی‌هایی نائل شد<ref>واتسن. «ایران و چین» در '''''تاریخ ایران كمبریج'''''. به كوشش احسان یارشاطر، ترجمه حسن انوشه، تهران: 1373، امیركبیر، ج3 بخش1، ص652-655. </ref>. زبان پهلوی از همین زمان در مکاتبات سلطنتی به کار رفت.  


'''مهرداد سوم''' (60-56ق.م) پسر فرهاد سوم كه با برادرش اُرُد دوم پدر را كشتند، هميشه با برادرش درگير جنگ و رقابت بود. سرانجام نيز به دست سورنا سردار معروف ايراني شكست خورد و در 53ق.م به قتل رسيد.<sup>7</sup>
'''مهرداد سوم''' (60-56ق.م) پسر فرهاد سوم که با برادرش اُرُد دوم پدر را کشتند، همیشه با برادرش درگیر جنگ و رقابت بود. سرانجام نیز به دست سورنا سردار معروف ایرانی شکست خورد و در 53ق.م به قتل رسید<ref>بیوار. «تاریخ سیاسی ایران در دوره اشكانیان» در '''''تاریخ ایران كمبریج'''''. به كوشش احسان یارشاطر، ترجمه حسن انوشه، تهران: 1373، امیركبیر، ج3 بخش1، ص151.</ref>.


'''مهرداد چهارم.''' تنها منابع دربارة وي سكه‌ها و كتيبة بلاش چهارم مي‌باشد كه اشاره بر شكست او از بلاش دارد.<sup>8</sup>
'''مهرداد چهارم.''' تنها منابع درباره وی سکه‌ها و کتیبه بلاش چهارم می‌باشد که اشاره بر شکست او از بلاش دارد<ref>كالج، مالكوم. اشكانیان '''''(پارتیان).''''' ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: 1381، هیرمند، ص149.</ref><ref>مورانو، انریكو. «ترجمه‌ای نو از كتیبه دو زبانه یونانی- پارتی مجسمه هركول در سلوكیه». ترجمه حسن رضایی باغ‌بیدی، '''''مجله زبان‌شناسی'''''. س9، ش2، 1371، ص51-60.</ref>


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[سلوکیان]]
 
* [[تیسفون]]
1.    ميرسعيدي، نادر. '''''ايران باستان'''، '''(از ايران چه مي‌دانم؟/35).''''' تهران: 1383، دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، ص75.
 
2.    دوبواز، نلسون. '''''تاريخ سياسي پارت'''''. ترجمة علي اصغر حكمت، تهران: 1342، ابن‌سينا، ص14-19.
 
3.    ولسكي، يوزف. '''''شاهنشاهي اشكاني'''''. ترجمة مرتضي ثاقب‌فر، 1383، ققنوس، ص95.
 
4. Schippmann. "Aršacids" , '''''in Encyclopaedia Iranica''''', vol 2. p. 527.
 
5.  فراي، ريچارد. '''''ميراث باستاني ايران'''''. ترجمة مسعود رجب‌نيا، تهران: 1368، علمي و فرهنگي، ص301.
 
6.  واتسن. «ايران وچين» در '''''تاريخ ايران كمبريج'''''. به كوشش احسان يارشاطر، ترجمة حسن انوشه، تهران: 1373، اميركبير، ج3 بخش1، ص652-655.
 
7.  بيوار. «تاريخ سياسي ايران در دورة اشكانيان» در '''''تاريخ ايران كمبريج'''''. به كوشش احسان يارشاطر، ترجمة حسن انوشه، تهران: 1373، اميركبير، ج3 بخش1، ص151.
 
8.  كالج، مالكوم. اشكانيان '''''(پارتيان).''''' ترجمة مسعود رجب‌نيا، تهران: 1381، هيرمند، ص149 و مورانو، انريكو. «ترجمه‌اي نو از كتيبة دو زبانة يوناني- پارتي مجسمة هركول در سلوكيه». ترجمة حسن رضايي باغ‌بيدي، '''''مجلة زبان‌شناسي'''''. س9، ش2، 1371، ص51-60.


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
حسین شیخ
حسین شیخ
----[1]. Hidasp
[[رده:تاریخ]]
 
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]
[2]. Demetrius II
 
[3]. Vispohar
 
[4]. Tigran
 
[5]. Suilla

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۸

تصویر مهرداد اول، پادشاه اشکانی، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%DB%8C%DA%A9%D9%85

مهرداد، نام چهارتن از پادشاهان اشکانی*.

مهرداد اول (حک171-138ق.م) جانشین فرهاد اول، توانست دولت کوچک پارت را با گسترش قلمرو در آسیای مرکزی در شمال شرقی، رود هیداسپ[Hidasp] در هند، [۱]کرانه‌های فرات در غرب، خوزستان، پارس، بابل و سلوکیه [۲] در نهایت بر سپاهیان دمتریوس دوم[ Demetrius II] شاه سلوکی* پیروز شد و درکنار سلوکیه تیسفون* را بنا نهاد. او نخستین پادشاه اشکانی بود که لقب شاهنشاه بر خود نهاد[۳].

مهرداد دوم (124-87 ق.م) پسر اردوان یکم، در زمانی به پادشاهی رسید که سکاها از شرق به ایران حمله کرده و حتی پدر او را کشته بودند. مهرداد دوم سرزمین‌های از دست رفته را باز پس گرفت،[۴] خاندان‌های بزرگ ایرانی (ویسپوهرگان) [Vispohar] را حذب دولت کرد اگر چه تیگران [Tigran]شاه ارمنستان از اطاعت اشکانیان سر باز زد [۵] اما مهرداد برای اتحاد سفیری نزد سولا[Suilla] سردار رومی فرستاد و سفیرانی بین ایران و چین رد و بدل شدند و گذشته از روابط خارجی در امور داخلی شکوفایی‌هایی نائل شد[۶]. زبان پهلوی از همین زمان در مکاتبات سلطنتی به کار رفت.

مهرداد سوم (60-56ق.م) پسر فرهاد سوم که با برادرش اُرُد دوم پدر را کشتند، همیشه با برادرش درگیر جنگ و رقابت بود. سرانجام نیز به دست سورنا سردار معروف ایرانی شکست خورد و در 53ق.م به قتل رسید[۷].

مهرداد چهارم. تنها منابع درباره وی سکه‌ها و کتیبه بلاش چهارم می‌باشد که اشاره بر شکست او از بلاش دارد[۸][۹]

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. میرسعیدی، نادر. ایران باستان، (از ایران چه می‌دانم؟/35). تهران: 1383، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص75.
  2. دوبواز، نلسون. تاریخ سیاسی پارت. ترجمة علی اصغر حكمت، تهران: 1342، ابن‌سینا، ص14-19.
  3. ولسكی، یوزف. شاهنشاهی اشكانی. ترجمة مرتضی ثاقب‌فر، 1383، ققنوس، ص95.
  4. Schippmann. "Aršacids" , in Encyclopaedia Iranica, vol 2. p. 527.
  5. فرای، ریچارد. میراث باستانی ایران. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: 1368، علمی و فرهنگی، ص301.
  6. واتسن. «ایران و چین» در تاریخ ایران كمبریج. به كوشش احسان یارشاطر، ترجمه حسن انوشه، تهران: 1373، امیركبیر، ج3 بخش1، ص652-655.
  7. بیوار. «تاریخ سیاسی ایران در دوره اشكانیان» در تاریخ ایران كمبریج. به كوشش احسان یارشاطر، ترجمه حسن انوشه، تهران: 1373، امیركبیر، ج3 بخش1، ص151.
  8. كالج، مالكوم. اشكانیان (پارتیان). ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: 1381، هیرمند، ص149.
  9. مورانو، انریكو. «ترجمه‌ای نو از كتیبه دو زبانه یونانی- پارتی مجسمه هركول در سلوكیه». ترجمه حسن رضایی باغ‌بیدی، مجله زبان‌شناسی. س9، ش2، 1371، ص51-60.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

حسین شیخ