صدیقه سامی نژاد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
سامینژاد، صدیقه، (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م). | سامینژاد، صدیقه، (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م). | ||
نخستین بازیگر زن سینمای ایران. وقتی در 1312 فیلمِ [[دختر لر]]<sup>*</sup> به کارگردانی مشترک خانبهادر اردشیر ایرانی<sup>*</sup> و [[عبدالحسین سپنتا|عبدالحسین سپنتا]]،<sup>*</sup> که سامینژاد در آن نقش «گلنار» را بازی میکرد، در تهران نمایش داده شد، در میان مردمی که قبل از «کشف حجاب»، برای بار نخست سیمای زنی ایرانی را بر پرده سینما میدیدند واکنشهای ناگواری برانگیخت<ref>باستانی پاریزی (1335).«اطلاعات هفتگی»، دختر لر در کرمان امتحان میدهد. شماره 776، ص 11.</ref>. | نخستین بازیگر زن سینمای [[ایران]]. وقتی در 1312 فیلمِ [[دختر لر]]<sup>*</sup> به کارگردانی مشترک خانبهادر اردشیر ایرانی<sup>*</sup> و [[عبدالحسین سپنتا|عبدالحسین سپنتا]]،<sup>*</sup> که سامینژاد در آن نقش «گلنار» را بازی میکرد، در تهران نمایش داده شد، در میان مردمی که قبل از «کشف حجاب»، برای بار نخست سیمای زنی ایرانی را بر پرده سینما میدیدند واکنشهای ناگواری برانگیخت<ref>باستانی پاریزی (1335).«اطلاعات هفتگی»، '''''دختر لر در کرمان امتحان میدهد'''''. شماره 776، ص 11.</ref>. | ||
سامینژاد متولد بم (کرمان) بود، و در تهران درگذشت. او با ایفای نقش گلنار به استقبال انواع واکنشهای ناگوار رفت، و راه را برای نسلهای بعدی بازیگران زن در سینما و تئاتر هموار کرد<ref>حیدری، غلام (1368). «نامه فیلمخانه ملی ایران»، «سرگذشت غمانگیز و عبرتآموز دختر لر». شماره اول، ص 144.</ref>. او، که به نام روحانگیز نیز نامیده میشد، در سومین فیلمِ سپنتا با نام شیرین و فرهاد (1313) نیز به ایفای نقش پرداخت<ref>سپنتا، ساسان (1354). «فرهنگ و زندگی» (ویژه سینمای ایران)، «آثار سینمایی عبدالحسین سپنتا». شماره 18، 1354، ص 37. </ref>، و خاطراتش را در فیلم سینمای ایران: مشروطیت تا سپنتا (محمد تهامینژاد، 1350) بازگفت. | سامینژاد متولد بم ([[کرمان]]) بود، و در تهران درگذشت. او با ایفای نقش گلنار به استقبال انواع واکنشهای ناگوار رفت، و راه را برای نسلهای بعدی بازیگران زن در سینما و تئاتر هموار کرد<ref>حیدری، غلام (1368). '''''«نامه فیلمخانه ملی ایران»، «سرگذشت غمانگیز و عبرتآموز دختر لر»'''''. شماره اول، ص 144.</ref>. او، که به نام روحانگیز نیز نامیده میشد، در سومین فیلمِ [[عبدالحسین سپنتا|سپنتا]] با نام شیرین و فرهاد (1313) نیز به ایفای نقش پرداخت<ref>سپنتا، ساسان (1354). '''''«فرهنگ و زندگی» (ویژه سینمای ایران)، «آثار سینمایی عبدالحسین سپنتا»'''''. شماره 18، 1354، ص 37. </ref>، و خاطراتش را در فیلم سینمای [[ایران]]: [[نهضت مشروطه|مشروطیت]] تا [[عبدالحسین سپنتا|سپنتا]] (محمد تهامینژاد، 1350) بازگفت. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
* [[دختر لر]] | * [[دختر لر]] | ||
* [[عبدالحسین سپنتا]] | * [[عبدالحسین سپنتا]] | ||
* [[کرمان]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
| خط ۱۹: | خط ۲۰: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
عباس بهارلو | عباس بهارلو | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:سینما]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۵
سامینژاد، صدیقه، (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م).
نخستین بازیگر زن سینمای ایران. وقتی در 1312 فیلمِ دختر لر* به کارگردانی مشترک خانبهادر اردشیر ایرانی* و عبدالحسین سپنتا،* که سامینژاد در آن نقش «گلنار» را بازی میکرد، در تهران نمایش داده شد، در میان مردمی که قبل از «کشف حجاب»، برای بار نخست سیمای زنی ایرانی را بر پرده سینما میدیدند واکنشهای ناگواری برانگیخت[۱].
سامینژاد متولد بم (کرمان) بود، و در تهران درگذشت. او با ایفای نقش گلنار به استقبال انواع واکنشهای ناگوار رفت، و راه را برای نسلهای بعدی بازیگران زن در سینما و تئاتر هموار کرد[۲]. او، که به نام روحانگیز نیز نامیده میشد، در سومین فیلمِ سپنتا با نام شیرین و فرهاد (1313) نیز به ایفای نقش پرداخت[۳]، و خاطراتش را در فیلم سینمای ایران: مشروطیت تا سپنتا (محمد تهامینژاد، 1350) بازگفت.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ باستانی پاریزی (1335).«اطلاعات هفتگی»، دختر لر در کرمان امتحان میدهد. شماره 776، ص 11.
- ↑ حیدری، غلام (1368). «نامه فیلمخانه ملی ایران»، «سرگذشت غمانگیز و عبرتآموز دختر لر». شماره اول، ص 144.
- ↑ سپنتا، ساسان (1354). «فرهنگ و زندگی» (ویژه سینمای ایران)، «آثار سینمایی عبدالحسین سپنتا». شماره 18، 1354، ص 37.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو