پرش به محتوا

ادب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ادب'''، نشریه هفتگی؛ بنیان‌گذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیب‌الممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره <ref>تربیت، محمدعلی(1314). دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406</ref> <ref>ادیب‌الممالک(1312). دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.</ref> <ref>'''''کاوه'''''. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق. </ref>، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد<ref>صدرهاشمی، محمد( 1327). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.</ref>.  
[[پرونده:Adab.jpg|بندانگشتی|روزنامه ادب، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%AF%D8%A8/]]
'''ادب'''، نشریه هفتگی؛ بنیان‌گذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به [[ادیب الممالک|ادیب‌الممالک فراهانی]] (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در [[تبریز]] با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ [[چاپ سنگی]]. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره <ref>تربیت، محمدعلی.1314. '''''دانشمندان آذربایجان'''''. تهران: چاپ مجلس، ص. 406</ref> <ref>ادیب‌الممالک.1312. '''''دیوان کامل'''''. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.</ref> <ref>'''''کاوه'''''. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق. </ref>، در 1318ق به [[مشهد]] منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد<ref>صدرهاشمی، محمد. 1327. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.</ref>.  


با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیط‌طباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامه‌نگار»، راهنمای کتاب. شماره‌های 5-6، </ref>.  
با بازگشت ادیب به [[استان تهران|تهران]]، نخستین شماره «ادب» [[استان تهران|تهران]] در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید<ref>سلطانی، مرتضی .1354. "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، '''''تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی'''''، شماره 5.</ref><ref>محیط‌طباطبایی، محمد.1351.. «بهار روزنامه‌نگار»، '''''راهنمای کتاب'''''. شماره‌های 5-6، </ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
* [[ادیب الممالک]]
* [[چاپ سنگی]]
* [[استان تهران]]
* [[تبریز]]
 
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
دکتر مجد الدین کیوانی
دکتر مجد الدین کیوانی
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰

روزنامه ادب، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%AF%D8%A8/

ادب، نشریه هفتگی؛ بنیان‌گذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیب‌الممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].

با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید[۵][۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. تربیت، محمدعلی.1314. دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
  2. ادیب‌الممالک.1312. دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
  3. کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
  4. صدرهاشمی، محمد. 1327. تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
  5. سلطانی، مرتضی .1354. "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
  6. محیط‌طباطبایی، محمد.1351.. «بهار روزنامه‌نگار»، راهنمای کتاب. شماره‌های 5-6،

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

دکتر مجد الدین کیوانی