ادب: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ادب'''، نشرية هفتگي؛ بنيانگذار و سردبير: محمدصادق اميري ملقب به اديبالممالك فراهاني (1277-1356ق)؛ آغاز كار: 1316ق در تبريز با نام «جريدة ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگي. اميري پس از نشر 17 يا 21 شماره (تربيت، 406؛ كاوه، 20/8؛ ديوان، ديباچه، يط) در 1318ق به مشهد...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ادب'''، | [[پرونده:Adab.jpg|بندانگشتی|روزنامه ادب، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%AF%D8%A8/]] | ||
'''ادب'''، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به [[ادیب الممالک|ادیبالممالک فراهانی]] (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در [[تبریز]] با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ [[چاپ سنگی]]. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره <ref>تربیت، محمدعلی.1314. '''''دانشمندان آذربایجان'''''. تهران: چاپ مجلس، ص. 406</ref> <ref>ادیبالممالک.1312. '''''دیوان کامل'''''. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.</ref> <ref>'''''کاوه'''''. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق. </ref>، در 1318ق به [[مشهد]] منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد<ref>صدرهاشمی، محمد. 1327. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.</ref>. | |||
با بازگشت | با بازگشت ادیب به [[استان تهران|تهران]]، نخستین شماره «ادب» [[استان تهران|تهران]] در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید<ref>سلطانی، مرتضی .1354. "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، '''''تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی'''''، شماره 5.</ref><ref>محیططباطبایی، محمد.1351.. «بهار روزنامهنگار»، '''''راهنمای کتاب'''''. شمارههای 5-6، </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ادیب الممالک]] | |||
* [[چاپ سنگی]] | |||
* [[استان تهران]] | |||
* [[تبریز]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
دکتر مجد الدین کیوانی | دکتر مجد الدین کیوانی | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۰

ادب، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیبالممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تربیت، محمدعلی.1314. دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
- ↑ ادیبالممالک.1312. دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
- ↑ کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
- ↑ صدرهاشمی، محمد. 1327. تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
- ↑ سلطانی، مرتضی .1354. "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
- ↑ محیططباطبایی، محمد.1351.. «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6،
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
دکتر مجد الدین کیوانی