رنگ آمیزی عکس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''رنگآمیزی عکس''' | '''رنگآمیزی عکس'''(Coloring Prints)، شیوه دستی برای رنگ کردن عکسهای سیاه و سفید و تبدیل آن به تصاویر رنگی. این شیوه در سالهای نخستینِ رواج عکاسی در ایران و جهان به کار گرفته میشد. روش رنگین کردن عکس، در [[ناصر الدین شاه قاجار|دوران ناصرالدین شاه]]، توسط برخی عکاسان ایرانی به کار رفته است. کُهنترین عکسی که در این دوران به روش رنگآمیزی دستی رنگین شده است، عکسی است در [[آلبوم خانه( عکسخانه)|آلبومخانه]] [[کاخ گلستان]] مربوط به 1280ق/ 1863م که به طرز ناشیانهای رنگآمیزی شده است<ref>'''''آلبومخانه کاخ گلستان'''''. تهران: آلبوم شماره 281.</ref>. | ||
در سالهای [[رضا شاه پهلوی|حکومت رضاشاه پهلوی]] که هنوز عکاسی رنگی در ایران رایج نشده بود، این شیوه بسیار مورد توجه عکاسان قرار گرفت. این گونه عکسها اغلب با آبرنگ، رنگ روغنی و گچ پاستلهای رنگی، رنگآمیزی میشدند و رنگآمیزی آنها مهارت ویژهای لازم داشت که از عهده هر کسی ساخته نبود. | در سالهای [[رضا شاه پهلوی|حکومت رضاشاه پهلوی]] که هنوز عکاسی رنگی در ایران رایج نشده بود، این شیوه بسیار مورد توجه عکاسان قرار گرفت. این گونه عکسها اغلب با آبرنگ، رنگ روغنی و گچ پاستلهای رنگی، رنگآمیزی میشدند و رنگآمیزی آنها مهارت ویژهای لازم داشت که از عهده هر کسی ساخته نبود. | ||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
تبدیل عکسهای سیاه و سفید به عکسهای رنگین به این روش، تا اواخر دهه 1350ش بهطور گستردهای در میان [[عکاسخانه|عکاسخانه]]<nowiki/>ها در ایران، رواج داشته است. درباره روش رنگین کردن عکس، در ''رساله علم عکاسی'' [[صنیع الملک|میرزا احمدخان صنیعالسلطنه]]<sup>*</sup>، [[عکاسباشی]] [[قاجاریه|دوران ناصری]] و مظفری نیز مطلبی نوشته شده است که به عنوان نخستین نوشته درباره روش رنگین کردن عکس شناخته میشود<ref>صنیعالسلطنه، میرزا احمد. '''''علم عکاسی'''''. نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، شماره 487، ص ف.</ref>. | تبدیل عکسهای سیاه و سفید به عکسهای رنگین به این روش، تا اواخر دهه 1350ش بهطور گستردهای در میان [[عکاسخانه|عکاسخانه]]<nowiki/>ها در ایران، رواج داشته است. درباره روش رنگین کردن عکس، در ''رساله علم عکاسی'' [[صنیع الملک|میرزا احمدخان صنیعالسلطنه]]<sup>*</sup>، [[عکاسباشی]] [[قاجاریه|دوران ناصری]] و مظفری نیز مطلبی نوشته شده است که به عنوان نخستین نوشته درباره روش رنگین کردن عکس شناخته میشود<ref>صنیعالسلطنه، میرزا احمد. '''''علم عکاسی'''''. نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، شماره 487، ص ف.</ref>. | ||
== | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[عکاسباشی]] | |||
* [[عکاسخانه]] | |||
* [[رتوش]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:عکاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰
رنگآمیزی عکس(Coloring Prints)، شیوه دستی برای رنگ کردن عکسهای سیاه و سفید و تبدیل آن به تصاویر رنگی. این شیوه در سالهای نخستینِ رواج عکاسی در ایران و جهان به کار گرفته میشد. روش رنگین کردن عکس، در دوران ناصرالدین شاه، توسط برخی عکاسان ایرانی به کار رفته است. کُهنترین عکسی که در این دوران به روش رنگآمیزی دستی رنگین شده است، عکسی است در آلبومخانه کاخ گلستان مربوط به 1280ق/ 1863م که به طرز ناشیانهای رنگآمیزی شده است[۱].
در سالهای حکومت رضاشاه پهلوی که هنوز عکاسی رنگی در ایران رایج نشده بود، این شیوه بسیار مورد توجه عکاسان قرار گرفت. این گونه عکسها اغلب با آبرنگ، رنگ روغنی و گچ پاستلهای رنگی، رنگآمیزی میشدند و رنگآمیزی آنها مهارت ویژهای لازم داشت که از عهده هر کسی ساخته نبود.
تبدیل عکسهای سیاه و سفید به عکسهای رنگین به این روش، تا اواخر دهه 1350ش بهطور گستردهای در میان عکاسخانهها در ایران، رواج داشته است. درباره روش رنگین کردن عکس، در رساله علم عکاسی میرزا احمدخان صنیعالسلطنه*، عکاسباشی دوران ناصری و مظفری نیز مطلبی نوشته شده است که به عنوان نخستین نوشته درباره روش رنگین کردن عکس شناخته میشود[۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور