پرش به محتوا

ابوموسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Hasti (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
ابوموسی، یا بوموسی نام شهرستان و شهری در استان ساحلی هرمزگان.
[[ابوموسی]]، یا [[ابوموسی|بوموسی]] نام شهرستان و شهری در استان ساحلی هرمزگان.
[[پرونده:جزیره ابوموسی.jpg|بندانگشتی|382x382پیکسل|جزیره ابوموسی، برگرفته از باشگاه خبرنگاران جوان، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.yjc.ir/fa/news/8512947/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C]]
[[پرونده:جزیره ابوموسی.jpg|بندانگشتی|382x382پیکسل|جزیره ابوموسی، برگرفته از باشگاه خبرنگاران جوان، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.yjc.ir/fa/news/8512947/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C]]
شهرستان ابوموسی، برابر آخرین تقسیمات كشوری، دارای یك شهر و 2 بخش و 2 دهستان است كه مجموعاً از 6 جزیره تشكیل شده است<ref>دفتر تقسیمات كشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.</ref>. شهرستان ابوموسی از شمال با شهرستان بندرلنگه و قشم، از شرق و جنوب با تنگه هرمز و كشورهای عمان و امارات متحده عربی و از غرب با آب‌های خلیج فارس همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. نقشه تقسیمات كشوری. تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1383.</ref>. ابوموسی به عنوان مركز شهرستان و تنها شهر این شهرستان، در واقع جزیره‌ای است با مختصات جغرافیایی "30 '03  ْ55 طول شرقی و "00 '51  ْ25 عرض شمالی، در فاصله 75 كیلومتری جنوب خاوری بندر لنگه<ref>جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 47.</ref>. ابوموسی از راه زمینی و دریایی (از طریق بندرلنگه) دارای 188 كم فاصله تا مركز استان (بندرعباس) و 1551 كم فاصله تا تهران است<ref>سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 134؛ نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. </ref>. این جزیره از شمال به جزیره تنب كوچك، از غرب به جزیره سیری، از جنوب و شرق به امارات عربی متحده محدود است و حدود 12 كم وسعت دارد<ref>مركز آمار ایران. مساحت شهرستان‌های ایران به تفكیك دهستان. تهران: مركز آمار ایران، 1375، ص 39.</ref>. پستی و بلندی‌های جزیره ابوموسی به سوی شمال افزایش یافته و به بلندترین نقطه جزیره یعنی كوه حلوا به ارتفاع حدود 110م منتهی می‌شود<ref name=":0">افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 49.</ref>. آب و هوای جزیره گرم و مرطوب و به دلیل نزدیكی به خط استوا، هوای آن از هوای سایر جزایر ایرانی خلیج فارس گرم‌تر است. میزان بارندگی آن بیش از 100 میلی‌متر در سال است<ref name=":0" />. جزیره استراتژیك ابوموسی بر پایه اسناد و مدارك تاریخی موجود در پیش از اسلام و پس از آن همواره متعلق به ایران بوده است<ref>افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 60-92.</ref>.
شهرستان [[ابوموسی]]، برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای یک شهر و 2 بخش و 2 دهستان است که مجموعاً از 6 جزیره تشکیل شده است<ref>دفتر تقسیمات كشوری. '''''نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.</ref>. شهرستان [[ابوموسی]] از شمال با شهرستان بندرلنگه و [[قشم]]، از شرق و جنوب با [[تنگه هرمز]] و کشورهای عمان و امارات متحده عربی و از غرب با آب‌های [[خلیج فارس]] همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''نقشه تقسیمات كشوری'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1383.</ref>. [[ابوموسی]] به عنوان مرکز شهرستان و تنها شهر این شهرستان، در واقع جزیره‌ای است با مختصات جغرافیایی "30 '03  ْ55 طول شرقی و "00 '51  ْ25 عرض شمالی، در فاصله 75 کیلومتری جنوب خاوری بندر لنگه<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 47.</ref>. ابوموسی از راه زمینی و دریایی (از طریق بندرلنگه) دارای 188 کم فاصله تا مرکز استان ([[بندرعباس]]) و 1551 کم فاصله تا [[استان تهران|تهران]] است<ref>سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم)'''''. تهران: همشهری، 1380، ص 134؛ نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. </ref>. این جزیره از شمال به جزیره [[تنب]] کوچک، از غرب به جزیره سیری، از جنوب و شرق به امارات عربی متحده محدود است و حدود 12 کم وسعت دارد<ref>مركز آمار ایران. '''''مساحت شهرستان‌های ایران به تفكیك دهستان'''''. تهران: مركز آمار ایران، 1375، ص 39.</ref>. پستی و بلندی‌های جزیره [[ابوموسی]] به سوی شمال افزایش یافته و به بلندترین نقطه جزیره یعنی کوه حلوا به ارتفاع حدود 110م منتهی می‌شود<ref name=":0">افشار سیستانی، ایرج. '''''جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك'''''. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 49.</ref>. آب و هوای جزیره گرم و مرطوب و به دلیل نزدیکی به خط استوا، هوای آن از هوای سایر جزایر ایرانی [[خلیج فارس]] گرم‌تر است. میزان بارندگی آن بیش از 100 میلی‌متر در سال است<ref name=":0" />. جزیره استراتژیک [[ابوموسی]] بر پایه اسناد و مدارک تاریخی موجود در پیش از [[اسلام]] و پس از آن همواره متعلق به [[کشور ایران|ایران]] بوده است<ref>افشار سیستانی، ایرج. '''''جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك'''''. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 60-92.</ref>.


پیش از اینكه نیروهای ایرانی در 9 آذر 1350ش این جزیره را از تصرف اشغالگران انگلیسی در آوردند، دولت استعماری انگلیس از گذشته‌های دور و به بهانه‌های مختلف و در فواصل سال‌های 1904-1908م، آشكارا و با افراشتن پرچم خود بر جزیره ابوموسی نفوذ و تسلط داشت و این اشغالگری همواره مورد اعتراض دولت ایران بود<ref>افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 69-88.</ref>. جمعیت ابوموسی در سرشماری 1375ش، تعداد 2272 تن بود كه بنا بر برآوردها در 1384ش به تعداد 3471 تن رسیده است<ref>مركز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 231-232.</ref>.  
پیش از اینکه نیروهای ایرانی در 9 آذر 1350ش این جزیره را از تصرف اشغالگران انگلیسی در آوردند، دولت استعماری انگلیس از گذشته‌های دور و به بهانه‌های مختلف و در فواصل سال‌های 1904-1908م، آشکارا و با افراشتن پرچم خود بر جزیره [[ابوموسی]] نفوذ و تسلط داشت و این اشغالگری همواره مورد اعتراض دولت [[کشور ایران|ایران]] بود<ref>افشار سیستانی، ایرج. '''''جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك'''''. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 69-88.</ref>. جمعیت [[ابوموسی]] در سرشماری 1375ش، تعداد 2272 تن بود که بنا بر برآوردها در 1384ش به تعداد 3471 تن رسیده است<ref>مركز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور بر اساس محدوده سال 1380'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 231-232.</ref>.  


نویسنده: شوکت مقیمی
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
* [[تنگه هرمز]]
* [[قشم]]
* [[تنب]]
* [[خلیج فارس]]
* [[بندرعباس]]
 
== مآخذ ==
<references>شوکت مقیمی</references>
<references>شوکت مقیمی</references>
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
شوکت مقیمی
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱

ابوموسی، یا بوموسی نام شهرستان و شهری در استان ساحلی هرمزگان.

جزیره ابوموسی، برگرفته از باشگاه خبرنگاران جوان، قابل بازیابی ازhttps://www.yjc.ir/fa/news/8512947/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C

شهرستان ابوموسی، برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای یک شهر و 2 بخش و 2 دهستان است که مجموعاً از 6 جزیره تشکیل شده است[۱]. شهرستان ابوموسی از شمال با شهرستان بندرلنگه و قشم، از شرق و جنوب با تنگه هرمز و کشورهای عمان و امارات متحده عربی و از غرب با آب‌های خلیج فارس همسایه است[۲]. ابوموسی به عنوان مرکز شهرستان و تنها شهر این شهرستان، در واقع جزیره‌ای است با مختصات جغرافیایی "30 '03  ْ55 طول شرقی و "00 '51  ْ25 عرض شمالی، در فاصله 75 کیلومتری جنوب خاوری بندر لنگه[۳]. ابوموسی از راه زمینی و دریایی (از طریق بندرلنگه) دارای 188 کم فاصله تا مرکز استان (بندرعباس) و 1551 کم فاصله تا تهران است[۴]. این جزیره از شمال به جزیره تنب کوچک، از غرب به جزیره سیری، از جنوب و شرق به امارات عربی متحده محدود است و حدود 12 کم وسعت دارد[۵]. پستی و بلندی‌های جزیره ابوموسی به سوی شمال افزایش یافته و به بلندترین نقطه جزیره یعنی کوه حلوا به ارتفاع حدود 110م منتهی می‌شود[۶]. آب و هوای جزیره گرم و مرطوب و به دلیل نزدیکی به خط استوا، هوای آن از هوای سایر جزایر ایرانی خلیج فارس گرم‌تر است. میزان بارندگی آن بیش از 100 میلی‌متر در سال است[۶]. جزیره استراتژیک ابوموسی بر پایه اسناد و مدارک تاریخی موجود در پیش از اسلام و پس از آن همواره متعلق به ایران بوده است[۷].

پیش از اینکه نیروهای ایرانی در 9 آذر 1350ش این جزیره را از تصرف اشغالگران انگلیسی در آوردند، دولت استعماری انگلیس از گذشته‌های دور و به بهانه‌های مختلف و در فواصل سال‌های 1904-1908م، آشکارا و با افراشتن پرچم خود بر جزیره ابوموسی نفوذ و تسلط داشت و این اشغالگری همواره مورد اعتراض دولت ایران بود[۸]. جمعیت ابوموسی در سرشماری 1375ش، تعداد 2272 تن بود که بنا بر برآوردها در 1384ش به تعداد 3471 تن رسیده است[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دفتر تقسیمات كشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.
  2. سازمان نقشه‌برداری كشور. نقشه تقسیمات كشوری. تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1383.
  3. جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 47.
  4. سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 134؛ نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری.
  5. مركز آمار ایران. مساحت شهرستان‌های ایران به تفكیك دهستان. تهران: مركز آمار ایران، 1375، ص 39.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 49.
  7. افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 60-92.
  8. افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 69-88.
  9. مركز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 231-232.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

شوکت مقیمی