پرش به محتوا

آل کثیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آل‌كثير،''' نام یکی از عشيره‌‌هاي مهم عرب شيعي مذهب خوزستان. نام اين عشيره را كثير و اكثير نيز گفته‌اند و به سبب شمار فراوان جمعيت آن، کثیر به صورت صفت براي آن‌ها به كار مي‌رود. برخي منابع، ورود آل‌كثير به خوزستان را در  زمان حكومت صفويه (و...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آل‌كثير،''' نام یکی از عشيره‌‌هاي مهم عرب شيعي مذهب خوزستان. نام اين عشيره را كثير و اكثير نيز گفته‌اند و به سبب شمار فراوان جمعيت آن، کثیر به صورت صفت براي آن‌ها به كار مي‌رود.
'''آ[[آل کثیر|ل‌کثیر]]،''' نام یکی از عشیره‌‌های مهم عرب شیعی مذهب [[استان خوزستان|خوزستان]]. نام این عشیره را کثیر و اکثیر نیز گفته‌اند و به سبب شمار فراوان جمعیت آن، کثیر به صورت صفت برای آن‌ها به کار می‌رود.


برخي منابع، ورود آل‌كثير به خوزستان را در  زمان حكومت صفويه (و برخلاف ديگر طوايف عرب خوزستان كه خاستگاه جغرافيايي‌شان عراق است) از مكاني غير از عراق دانسته‌اند.<sup>1</sup> ريش سفيدان آل‌كثير نسب خود را به برمكيان و خالد برمكي مي‌رسانند.<sup>2</sup> برخي ار محلی‌ها نیز بر اين باورند كه عشيرة آل‌كثير در خوزستان شكل گرفته است.
برخی منابع، ورودآل‌کثیر به [[استان خوزستان|خوزستان]] را در  زمان [[صفویان|حکومت صفویه]] (و برخلاف دیگر طوایف عرب [[استان خوزستان|خوزستان]] که خاستگاه جغرافیایی‌شان [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] است) از مکانی غیر از [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] دانسته‌اند<ref>عزاوی. عباس. '''''عشائر العراق'''''. بغداد: 1375ق/ 1956م؛ ج 4/190.</ref>. ریش سفیدان آل‌کثیر نسب خود را به برمکیان و خالد برمکی می‌رسانند<ref>تحقیقات میدانی مؤلف. محیط طباطبایی، محمد. «سرزمین بحرین»، '''''سمینار خلیج فارس'''''. تهران: 1341، ص1/94.</ref>. برخی ار محلی‌ها نیز بر این باورند که عشیره آل‌کثیر در [[استان خوزستان|خوزستان]] شکل گرفته است.


در زمان حكومت مشعشعيان در خوزستان، طوايفي مانند مَعلّي، روس عُلَيم، طُرَيف، ظَبّه، عنافِجه، عبدالخان و مهديه را «طوايف كثير» مي‌ناميدند. در آن زمان خُنَيفر (نخستين نياي آل‌كثير کنونی) از عراق به خوزستان آمد و دختر  يكي از شيوخ بني‌خالد را به زني گرفت و صاحب فرزندي به نام ناصر ‌شد. وي با پشتيباني حكومت مشعشعي طايفة خنيفر را تأسيس کرد. طوايف كثير بر سر انشعاب نهر هرموشي از كرخه با طايفة خنيفر درگير شدند و این طایفه را از بين بردند. پس از آن، ناصر به كين‌خواهي پدر، شيوخ طوايف كثير را كشت و رياست اين طوايف را بر عهده گرفت و نام كثير را نيز به ارث برد.<sup>3</sup>
در زمان حکومت مشعشعیان در [[استان خوزستان|خوزستان]]، طوایفی مانند مَعلّی، روس عُلَیم، طُرَیف، ظَبّه، عنافِجه، عبدالخان و مهدیه را «طوایف کثیر» می‌نامیدند. در آن زمان خُنَیفر (نخستین نیای آل‌کثیر کنونی) از [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] به [[استان خوزستان|خوزستان]] آمد و دختر  یکی از شیوخ بنی‌خالد را به زنی گرفت و صاحب فرزندی به نام ناصر ‌شد. وی با پشتیبانی حکومت مشعشعی طایفه خنیفر را تأسیس کرد. طوایف کثیر بر سر انشعاب نهر هرموشی از کرخه با طایفه خنیفر درگیر شدند و این طایفه را از بین بردند. پس از آن، ناصر به کین‌خواهی پدر، شیوخ طوایف کثیر را کشت و ریاست این طوایف را بر عهده گرفت و نام کثیر را نیز به ارث برد<ref>تحقیقات میدانی مؤلف.</ref>.


آل‌كثير در مناطق مياناب دز و كرخه و روستاهاي شهرهاي شوش و دزفول پراكنده‌اند. آل‌كثير به 3 شاخه (بيت) به نام‌هاي بيت سَعْد، بيت كريم و بيت ناصر تقسيم مي‌شود.<sup>4</sup>
آل‌کثیر در مناطق میاناب دز و کرخه و روستاهای شهرهای [[شوش]] و دزفول پراکنده‌اند. آل‌کثیر به 3 شاخه (بیت) به نام‌های بیت سَعْد، بیت کریم و بیت ناصر تقسیم می‌شود<ref name=":0">تحقیقات میدانی مؤلف.</ref>. سعد، کریم و ناصر از فرزندان خنیفر بودند که آل‌کثیر میان آن‌ها تقسیم شد. هر یک از این بیت‌ها نیز خود به بخش‌های کوچکتری تقسیم می‌شوند<ref name=":0" />. از شمار جمعیت آل‌کثیر در سال‌های اخیر گزارشی در دست نیست. اکثر مردان آل‌کثیر در سال‌های اخیر به کارگری در شرکت نیشکر هفت‌تپه مشغولند. دیگران نیز به کشاورزی و دامداری می‌پردازند<ref>''تحقیقات میدانی مؤلف.''</ref><ref>تلخیص از برگ نیسی، کاظم، "آل‌کثیر"، در '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''، ج2، 1374ش. </ref>.


سعد، كريم و ناصر از فرزندان خنيفر بودند كه آل‌كثير ميان آن‌ها تقسيم شد. هر يك از اين بيت‌ها نيز خود به بخش‌هاي كوچك‌تري تقسيم مي‌شوند.<sup>4</sup> از شمار جمعيت آل‌كثير در سال‌هاي اخير گزارشي در دست نيست. اكثر مردان آل‌كثير در سال‌هاي اخير به كارگري در شركت نيشكر هفت‌تپه مشغولند. ديگران نيز به كشاورزي و دامداري مي‌پردازند.<sup>5</sup>    
== نیز نگاه کنید به ==


تلخيص از مقالة آل‌كثير كاظم برگ‌نيسي
* [[اسلام]]
* [[استان خوزستان]]
* [[شوش]]


در دايرةالمعارف بزرگ اسلامي
== مآخذ ==
 
<references />
ج2، 1374ش.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
'''''مآخذ:  '''''    
 
# عزاوي. عباس. '''''عشائر العراق'''''. بغداد: 1375ق/ 1956م؛ ج 4/190.
# تحقيقات ميداني مؤلف. محيط طباطبايي، محمد. «سرزمين بحرين»، '''''سمينار خليج فارس'''''. تهران: 1341، ص1/94.
# تحقيقات ميداني مؤلف.
# تحقيقات ميداني مؤلف.
# '''''همان.'''''


== نویسنده مقاله ==
کاظم برگ‌نیسی
کاظم برگ‌نیسی


تلخیص‌کننده: معصومه ابراهیمی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۴۵

آل‌کثیر، نام یکی از عشیره‌‌های مهم عرب شیعی مذهب خوزستان. نام این عشیره را کثیر و اکثیر نیز گفته‌اند و به سبب شمار فراوان جمعیت آن، کثیر به صورت صفت برای آن‌ها به کار می‌رود.

برخی منابع، ورودآل‌کثیر به خوزستان را در  زمان حکومت صفویه (و برخلاف دیگر طوایف عرب خوزستان که خاستگاه جغرافیایی‌شان عراق است) از مکانی غیر از عراق دانسته‌اند[۱]. ریش سفیدان آل‌کثیر نسب خود را به برمکیان و خالد برمکی می‌رسانند[۲]. برخی ار محلی‌ها نیز بر این باورند که عشیره آل‌کثیر در خوزستان شکل گرفته است.

در زمان حکومت مشعشعیان در خوزستان، طوایفی مانند مَعلّی، روس عُلَیم، طُرَیف، ظَبّه، عنافِجه، عبدالخان و مهدیه را «طوایف کثیر» می‌نامیدند. در آن زمان خُنَیفر (نخستین نیای آل‌کثیر کنونی) از عراق به خوزستان آمد و دختر  یکی از شیوخ بنی‌خالد را به زنی گرفت و صاحب فرزندی به نام ناصر ‌شد. وی با پشتیبانی حکومت مشعشعی طایفه خنیفر را تأسیس کرد. طوایف کثیر بر سر انشعاب نهر هرموشی از کرخه با طایفه خنیفر درگیر شدند و این طایفه را از بین بردند. پس از آن، ناصر به کین‌خواهی پدر، شیوخ طوایف کثیر را کشت و ریاست این طوایف را بر عهده گرفت و نام کثیر را نیز به ارث برد[۳].

آل‌کثیر در مناطق میاناب دز و کرخه و روستاهای شهرهای شوش و دزفول پراکنده‌اند. آل‌کثیر به 3 شاخه (بیت) به نام‌های بیت سَعْد، بیت کریم و بیت ناصر تقسیم می‌شود[۴]. سعد، کریم و ناصر از فرزندان خنیفر بودند که آل‌کثیر میان آن‌ها تقسیم شد. هر یک از این بیت‌ها نیز خود به بخش‌های کوچکتری تقسیم می‌شوند[۴]. از شمار جمعیت آل‌کثیر در سال‌های اخیر گزارشی در دست نیست. اکثر مردان آل‌کثیر در سال‌های اخیر به کارگری در شرکت نیشکر هفت‌تپه مشغولند. دیگران نیز به کشاورزی و دامداری می‌پردازند[۵][۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. عزاوی. عباس. عشائر العراق. بغداد: 1375ق/ 1956م؛ ج 4/190.
  2. تحقیقات میدانی مؤلف. محیط طباطبایی، محمد. «سرزمین بحرین»، سمینار خلیج فارس. تهران: 1341، ص1/94.
  3. تحقیقات میدانی مؤلف.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ تحقیقات میدانی مؤلف.
  5. تحقیقات میدانی مؤلف.
  6. تلخیص از برگ نیسی، کاظم، "آل‌کثیر"، در دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج2، 1374ش.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کاظم برگ‌نیسی