پرش به محتوا

ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''ايران'''، روزنامة رسمي و ارگان دولت ايران و از قديم‌ترين روزنامه‌هاي ايران در عصر قاجاريه. اين روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دورة ناصرالدين شاه با مديري محمدحسن خان اعتمادالسلطنه<sup>*</sup> وزير انطباعات شروع به انتشار كرد. با انتشار روزن...» ایجاد کرد
 
Mina (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ايران'''، روزنامة رسمي و ارگان دولت ايران و از قديم‌ترين روزنامه‌هاي ايران در عصر قاجاريه.  
[[پرونده:Iran.jpg|بندانگشتی|ایران برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%88%D9%84/]]
'''[[ایران]]'''، روزنامه رسمی و ارگان دولت ایران و از قدیم‌ترین روزنامه‌های ایران در [[قاجاریه|عصر قاجاریه]].  


اين روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دورة ناصرالدين شاه با مديري محمدحسن خان اعتمادالسلطنه<sup>*</sup> وزير انطباعات شروع به انتشار كرد. با انتشار روزنامة ايران روزنامه‌هاي ديگر مانند روزنامة علميه، روزنامة دولت ايران و روزنامة ملت سنية ايران تعطيل گرديد. مطالب و نوشته‌هاي مندرج در روزنامة ايران به عنوان نظريات رسمي دولت ايران به شمار مي‌رفت و نويسندگان و گزارشگران آن اكثراً از اعضا و كارمندان وزارت انطباعات بودند. در ميان اينان مي‌توان از محمدحسين خان ذكاءالملك فروغي، ميرزا علي خان نائيني، ميرزا ابوتراب<sup>*</sup>، نقاش نامي آن عصر و چند تن ديگر نام برد.  
این روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دوره [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] با مدیری محمدحسن خان [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]<sup>*</sup> وزیر انطباعات شروع به انتشار کرد. با انتشار روزنامه [[ایران]] روزنامه‌های دیگر مانند روزنامه علمیه، روزنامه دولت [[ایران]] و روزنامه ملت سنیه ایران تعطیل گردید. مطالب و نوشته‌های مندرج در روزنامه [[ایران]] به عنوان نظریات رسمی دولت ایران به شمار می‌رفت و نویسندگان و گزارشگران آن اکثراً از اعضا و کارمندان وزارت انطباعات بودند. در میان اینان می‌توان از محمدحسین خان ذکاءالملک [[فروغی]]، میرزا علی خان نائینی، میرزا ابوتراب<sup>*</sup>، نقاش نامی آن عصر و چند تن دیگر نام برد.  


اين روزنامه به قطع بزرگ و چاپ سنگي بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع مي‌شد. با مرگ اعتمادالسلطنه [در شوال 1313ق] مديريت روزنامه به عهدة محمدباقر خان اديب‌الملك برادرزادة وي قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه يافت.  
این روزنامه به قطع بزرگ و [[چاپ سنگی]] بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع می‌شد. با مرگ [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] [در شوال 1313ق] مدیریت روزنامه به عهده محمدباقر خان ادیب‌الملک برادرزاده وی قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه یافت.  


مندرجات اصلي اين روزنامه، اخبار ايران و اخبار دول خارجه بود كه البته همة آن‌ها به نوعي سانسور مي‌شد و منطبق با نظر رسمي دولت تنظيم مي‌گرديد. مدير روزنامه، اعتمادالسلطنه در سرمقالة شمارة نخستين آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و يادآور گرديد كه نويسندگان بايد رعايت ادب روزنامه‌نگاري را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحيح و با لحن مناسب بنويسند. از اين روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مديريت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر كرد. اين روزنامه همانند روزنامه‌هاي اروپايي پاورقي داشت و در همان شمارة اول مشروح سفر كاپيتان اطراس[1] به قطب شمال با ترجمة محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان اعتمادالسلطنه] در آن به چاپ رسيد. غير از آن پاره‌اي مسائل علمي براي استفادة عموم از جمله مطالب آموزشي و بهداشتي در روزنامه درج مي‌گرديد.   
مندرجات اصلی این روزنامه، اخبار [[ایران]] و اخبار دول خارجه بود که البته همه آن‌ها به نوعی سانسور می‌شد و منطبق با نظر رسمی دولت تنظیم می‌گردید. مدیر روزنامه، [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] در سرمقاله شماره نخستین آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و یادآور گردید که نویسندگان باید رعایت ادب روزنامه‌نگاری را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحیح و با لحن مناسب بنویسند. از این روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مدیریت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر کرد. این روزنامه همانند روزنامه‌های اروپایی پاورقی داشت و در همان شماره اول مشروح سفر کاپیتان اطراس<ref>'''''روزنامه ایران'''''. [شماره‌های مختلف]؛ صدرهاشمی، محمدصدر. </ref> به [[قطب الدین شیرازی|قطب]] شمال با ترجمه محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]] در آن به چاپ رسید. غیر از آن پاره‌ای مسائل علمی برای استفاده عموم از جمله مطالب آموزشی و بهداشتی در روزنامه درج می‌گردید<ref>'''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: 1327، ج1 / 305-312 </ref>.   


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1-    '''''روزنامة ايران'''''. [شماره‌هاي مختلف]؛ صدرهاشمي، محمدصدر. '''''تاريخ جرائد و مجلات ايران'''''. اصفهان: 1327، ج1 / 305-312.  
* [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]
----سید علی آل داود
* [[چاپ سنگی]]
* [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]
* [[فروغی]]
* [[قاجاریه|عصر قاجاریه]]
 
== '''مآخذ''' ==
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده ==
سید علی آل داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۸

ایران برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی ازhttps://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%88%D9%84/

ایران، روزنامه رسمی و ارگان دولت ایران و از قدیم‌ترین روزنامه‌های ایران در عصر قاجاریه.

این روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دوره ناصرالدین شاه با مدیری محمدحسن خان اعتمادالسلطنه* وزیر انطباعات شروع به انتشار کرد. با انتشار روزنامه ایران روزنامه‌های دیگر مانند روزنامه علمیه، روزنامه دولت ایران و روزنامه ملت سنیه ایران تعطیل گردید. مطالب و نوشته‌های مندرج در روزنامه ایران به عنوان نظریات رسمی دولت ایران به شمار می‌رفت و نویسندگان و گزارشگران آن اکثراً از اعضا و کارمندان وزارت انطباعات بودند. در میان اینان می‌توان از محمدحسین خان ذکاءالملک فروغی، میرزا علی خان نائینی، میرزا ابوتراب*، نقاش نامی آن عصر و چند تن دیگر نام برد.

این روزنامه به قطع بزرگ و چاپ سنگی بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع می‌شد. با مرگ اعتمادالسلطنه [در شوال 1313ق] مدیریت روزنامه به عهده محمدباقر خان ادیب‌الملک برادرزاده وی قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه یافت.

مندرجات اصلی این روزنامه، اخبار ایران و اخبار دول خارجه بود که البته همه آن‌ها به نوعی سانسور می‌شد و منطبق با نظر رسمی دولت تنظیم می‌گردید. مدیر روزنامه، اعتمادالسلطنه در سرمقاله شماره نخستین آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و یادآور گردید که نویسندگان باید رعایت ادب روزنامه‌نگاری را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحیح و با لحن مناسب بنویسند. از این روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مدیریت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر کرد. این روزنامه همانند روزنامه‌های اروپایی پاورقی داشت و در همان شماره اول مشروح سفر کاپیتان اطراس[۱] به قطب شمال با ترجمه محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان اعتمادالسلطنه] در آن به چاپ رسید. غیر از آن پاره‌ای مسائل علمی برای استفاده عموم از جمله مطالب آموزشی و بهداشتی در روزنامه درج می‌گردید[۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. روزنامه ایران. [شماره‌های مختلف]؛ صدرهاشمی، محمدصدر.
  2. تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: 1327، ج1 / 305-312

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده

سید علی آل داود