پرش به محتوا

عبدالحسین هژیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''هژير عبدالحسين'''، از رجل سياسي دورة پهلوي، نحست‌وزير، نماينده مجلس، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در تهران به دنيا آمد و پس از تحصيل در مدرسه مظفري و دارالفنون و مدرسه علوم سياسي در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسي به استخدام و وزارت خارج و سفار...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''هژير عبدالحسين'''، از رجل سياسي دورة پهلوي، نحست‌وزير، نماينده مجلس، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در تهران به دنيا آمد و پس از تحصيل در مدرسه مظفري و دارالفنون و مدرسه علوم سياسي در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسي به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسيه در آمد.<sup>1</sup>
[[پرونده:N00000925-b.jpg|بندانگشتی|عبدالحسن هژیر، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/news/925/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D9%87%DA%98%DB%8C%D8%B1]]
'''هژیر عبدالحسین'''، از رجل سیاسی [[سلسله پهلوی|دوره پهلوی]]، نحست‌وزیر، نماینده [[مجلس شورای ملی|مجلس]]، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد و پس از تحصیل در مدرسه مظفری و دارالفنون و مدرسه علوم سیاسی در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسی به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسیه در آمد<ref>'''''دولتهای ایران را میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میر حسین موسوی'''''، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1378، ص 225- 224.</ref>.


در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌هاي شركت نفت ايران و انگليس شد تا براي تجديدنظر قرارداد دارسي مورد استفاده قرار گيرند و بعد از آن رياست اداره حقوقي و مديركلي وزارت دارايي و معاونت بانك ملي را عهده‌دار شد.<sup>2</sup> وي پس از شهريور 1320 در كابينه‌هاي محمدعلي فروغي، علي سهيلي، احمد قوام‌السلطنه به وزارت پيشه و هنر، در كابينه دوم علي سهيلي به وزارت دارايي دست يافت.<sup>3</sup> در خرداد 1327 و پس از سقوط حكيمي با اصرار اشرف پهلوي با 66 راي به نخست‌وزيري رسيده و رابطه گسترده‌اي با سفارت انگلستان برقرار كرد<sup>4</sup> و علي‌رغم مخالفت‌هاي آيت‌الله كاشاني و گروههاي مذهبي توانست با 88 راي موافق كابينه خود را تشكيل دهد<sup>5</sup> و با وجود آنكه در دورة پانزدهم مجلس شوراي ملي استيضاح شد ولي با راي اعتماد اكثريت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزيري باقي ماند<sup>6</sup> و در نهايت مجبور به استعفا شد.<sup>7</sup> آخرين سمت او نمايندگي مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همين دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداري مسجد سپهسالار توسط سيد حسين امامي عضو جمعيت فدائيان اسلام ترور شد.<sup>8</sup> هژير در طول عمر خود كتابي در مورد حافظ تأليف و تاريخ آلبرماله را نيز ترجمه كرده است. و روزنامة پيكان به صاحب امتيازي برادرش محمد هژير را منتشر مي‌‌كرد.<sup>9</sup>  
در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌های شرکت نفت ایران و انگلیس شد تا برای تجدیدنظر قرارداد دارسی مورد استفاده قرار گیرند و بعد از آن ریاست اداره حقوقی و مدیرکلی وزارت دارایی و معاونت بانک ملی را عهده‌دار شد<ref>عاقلی باقر، '''''خاطرات یک نخست‌وزیر''''' (احمد متین دفتری) تهران: علمی 1370، ص 328.</ref>. وی پس از شهریور 1320 در کابینه‌های [[فروغی|محمدعلی فروغی]]، علی سهیلی، [[احمد قوام السلطنه|احمد قوام‌السلطنه]] به وزارت پیشه و هنر، در کابینه دوم علی سهیلی به وزارت دارایی دست یافت<ref>مهدی‌نیا جعفر، '''''زندگی سیاسی عبدالحسین هژیر'''''، تهران: پانوس 1373، ص 16.</ref>.


در خرداد 1327 و پس از سقوط حکیمی با اصرار اشرف پهلوی با 66 رای به نخست‌وزیری رسیده و رابطه گسترده‌ای با سفارت انگلستان برقرار کرد<ref>اشرف پهلوی، '''''دو چهره در آینه'''''، ترجمه هرمز عبداللهی، تهران: زوار 1380، ص 214.</ref> و علی‌رغم مخالفت‌های آیت‌الله کاشانی و گروههای مذهبی توانست با 88 رای موافق کابینه خود را تشکیل دهد<ref>صدر محسن، '''''خاطرات صدرالاشراف'''''، تهران: وحید. 1364، ص 465.</ref> و با وجود آنکه در دوره پانزدهم [[مجلس شورای ملی]] استیضاح شد ولی با رای اعتماد اکثریت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزیری باقی ماند<ref> مکی حسین، '''''خاطرات سیاسی'''''، تهران: انتشارات علمی و ایران، 1368، ص 94 و 143.</ref> و در نهایت مجبور به استعفا شد<ref>هوشنگ مهدوی عبدالرضا، '''''سیاست خارجی ایران در  دوره پهلوی'''''، تهران: پیکان 1380، ص 133.</ref>. آخرین سمت او نمایندگی مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همین دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداری مسجد سپهسالار توسط سید حسین امامی عضو جمعیت [[فدائیان اسلام]] ترور شد<ref> اعظام قدسی، حسن'''''، خاطرات من (تاریخ صد ساله ایران)''''' تهران: کارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.</ref>. هژیر در طول عمر خود کتابی در مورد حافظ تألیف و تاریخ آلبرماله را نیز ترجمه کرده است. و روزنامه پیکان به صاحب امتیازی برادرش محمد هژیر را منتشر می‌‌کرد<ref>نجمی ناصر، '''''بازیگر سیاسی عصر رضا شاهی و احمد شاهی'''''، تهران: انشتین، 1374، ص 418.</ref>.


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==


1-             '''''دولتهاي ايران را ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله تا مير حسين موسوي'''''، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1378، ص 225- 224.
* [[سلسله پهلوی]]
* [[مجلس شورای ملی]]
* [[فروغی]]
* [[احمد قوام السلطنه]]


2-             عاقلي باقر، '''''خاطرات يك نخست‌وزير''''' (احمد متين دفتري) تهران: علمي 1370، ص 328.
== مآخذ ==
 
<references />
3-             مهدي‌نيا جعفر، '''''زندگي سياسي عبدالحسين هژير'''''، تهران: پانوس 1373، ص 16.
 
4-             اشرف پهلوي، '''''دو چهره در آينه'''''، ترجمه هرمز عبداللهي، تهران: زوار 1380، ص 214.
 
5-             صدر محسن، '''''خاطرات صدرالاشراف'''''، تهران: وحيد. 1364، ص 465.
 
6-             مكي حسين، '''''خاطرات سياسي'''''، تهران: انتشارات علمي و ايران، 1368، ص 94 و 143.
 
7-             هوشنگ مهدوي عبدالرضا، '''''سياست خارجي ايران در  دورة پهلوي'''''، تهران: پيكان 1380، ص 133.
 
8-             اعظام قدسي، حسن'''''، خاطرات من (تاريخ صد ساله ايران)''''' تهران: كارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.
 
9-             نجمي ناصر، '''''بازيگر سياسي عصر رضا شاهي و احمد شاهي'''''، تهران: انشتين، 1374، ص 418.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
اکبر قاسمی
اکبر قاسمی
[[رده:تاریخ]]
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۸

عبدالحسن هژیر، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/news/925/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D9%87%DA%98%DB%8C%D8%B1

هژیر عبدالحسین، از رجل سیاسی دوره پهلوی، نحست‌وزیر، نماینده مجلس، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در تهران به دنیا آمد و پس از تحصیل در مدرسه مظفری و دارالفنون و مدرسه علوم سیاسی در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسی به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسیه در آمد[۱].

در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌های شرکت نفت ایران و انگلیس شد تا برای تجدیدنظر قرارداد دارسی مورد استفاده قرار گیرند و بعد از آن ریاست اداره حقوقی و مدیرکلی وزارت دارایی و معاونت بانک ملی را عهده‌دار شد[۲]. وی پس از شهریور 1320 در کابینه‌های محمدعلی فروغی، علی سهیلی، احمد قوام‌السلطنه به وزارت پیشه و هنر، در کابینه دوم علی سهیلی به وزارت دارایی دست یافت[۳].

در خرداد 1327 و پس از سقوط حکیمی با اصرار اشرف پهلوی با 66 رای به نخست‌وزیری رسیده و رابطه گسترده‌ای با سفارت انگلستان برقرار کرد[۴] و علی‌رغم مخالفت‌های آیت‌الله کاشانی و گروههای مذهبی توانست با 88 رای موافق کابینه خود را تشکیل دهد[۵] و با وجود آنکه در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی استیضاح شد ولی با رای اعتماد اکثریت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزیری باقی ماند[۶] و در نهایت مجبور به استعفا شد[۷]. آخرین سمت او نمایندگی مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همین دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداری مسجد سپهسالار توسط سید حسین امامی عضو جمعیت فدائیان اسلام ترور شد[۸]. هژیر در طول عمر خود کتابی در مورد حافظ تألیف و تاریخ آلبرماله را نیز ترجمه کرده است. و روزنامه پیکان به صاحب امتیازی برادرش محمد هژیر را منتشر می‌‌کرد[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دولتهای ایران را میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میر حسین موسوی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1378، ص 225- 224.
  2. عاقلی باقر، خاطرات یک نخست‌وزیر (احمد متین دفتری) تهران: علمی 1370، ص 328.
  3. مهدی‌نیا جعفر، زندگی سیاسی عبدالحسین هژیر، تهران: پانوس 1373، ص 16.
  4. اشرف پهلوی، دو چهره در آینه، ترجمه هرمز عبداللهی، تهران: زوار 1380، ص 214.
  5. صدر محسن، خاطرات صدرالاشراف، تهران: وحید. 1364، ص 465.
  6.  مکی حسین، خاطرات سیاسی، تهران: انتشارات علمی و ایران، 1368، ص 94 و 143.
  7. هوشنگ مهدوی عبدالرضا، سیاست خارجی ایران در  دوره پهلوی، تهران: پیکان 1380، ص 133.
  8.  اعظام قدسی، حسن، خاطرات من (تاریخ صد ساله ایران) تهران: کارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.
  9. نجمی ناصر، بازیگر سیاسی عصر رضا شاهی و احمد شاهی، تهران: انشتین، 1374، ص 418.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اکبر قاسمی