پرش به محتوا

عبدالحسین هژیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''هژير عبدالحسين'''، از رجل سياسي دورة پهلوي، نحست‌وزير، نماينده مجلس، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در تهران به دنيا آمد و پس از تحصيل در مدرسه مظفري و دارالفنون و مدرسه علوم سياسي در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسي به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسيه در آمد.<sup>1</sup>
[[پرونده:N00000925-b.jpg|بندانگشتی|عبدالحسن هژیر، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/news/925/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D9%87%DA%98%DB%8C%D8%B1]]
'''هژیر عبدالحسین'''، از رجل سیاسی [[سلسله پهلوی|دوره پهلوی]]، نحست‌وزیر، نماینده [[مجلس شورای ملی|مجلس]]، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد و پس از تحصیل در مدرسه مظفری و دارالفنون و مدرسه علوم سیاسی در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسی به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسیه در آمد<ref>'''''دولتهای ایران را میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میر حسین موسوی'''''، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1378، ص 225- 224.</ref>.


در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌هاي شركت نفت ايران و انگليس شد تا براي تجديدنظر قرارداد دارسي مورد استفاده قرار گيرند و بعد از آن رياست اداره حقوقي و مديركلي وزارت دارايي و معاونت بانك ملي را عهده‌دار شد.<sup>2</sup> وي پس از شهريور 1320 در كابينه‌هاي محمدعلي فروغي، علي سهيلي، احمد قوام‌السلطنه به وزارت پيشه و هنر، در كابينه دوم علي سهيلي به وزارت دارايي دست يافت.<sup>3</sup> در خرداد 1327 و پس از سقوط حكيمي با اصرار اشرف پهلوي با 66 راي به نخست‌وزيري رسيده و رابطه گسترده‌اي با سفارت انگلستان برقرار كرد<sup>4</sup> و علي‌رغم مخالفت‌هاي آيت‌الله كاشاني و گروههاي مذهبي توانست با 88 راي موافق كابينه خود را تشكيل دهد<sup>5</sup> و با وجود آنكه در دورة پانزدهم مجلس شوراي ملي استيضاح شد ولي با راي اعتماد اكثريت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزيري باقي ماند<sup>6</sup> و در نهايت مجبور به استعفا شد.<sup>7</sup> آخرين سمت او نمايندگي مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همين دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداري مسجد سپهسالار توسط سيد حسين امامي عضو جمعيت فدائيان اسلام ترور شد.<sup>8</sup> هژير در طول عمر خود كتابي در مورد حافظ تأليف و تاريخ آلبرماله را نيز ترجمه كرده است. و روزنامة پيكان به صاحب امتيازي برادرش محمد هژير را منتشر مي‌‌كرد.<sup>9</sup>  
در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌های شرکت نفت ایران و انگلیس شد تا برای تجدیدنظر قرارداد دارسی مورد استفاده قرار گیرند و بعد از آن ریاست اداره حقوقی و مدیرکلی وزارت دارایی و معاونت بانک ملی را عهده‌دار شد<ref>عاقلی باقر، '''''خاطرات یک نخست‌وزیر''''' (احمد متین دفتری) تهران: علمی 1370، ص 328.</ref>. وی پس از شهریور 1320 در کابینه‌های [[فروغی|محمدعلی فروغی]]، علی سهیلی، [[احمد قوام السلطنه|احمد قوام‌السلطنه]] به وزارت پیشه و هنر، در کابینه دوم علی سهیلی به وزارت دارایی دست یافت<ref>مهدی‌نیا جعفر، '''''زندگی سیاسی عبدالحسین هژیر'''''، تهران: پانوس 1373، ص 16.</ref>.


در خرداد 1327 و پس از سقوط حکیمی با اصرار اشرف پهلوی با 66 رای به نخست‌وزیری رسیده و رابطه گسترده‌ای با سفارت انگلستان برقرار کرد<ref>اشرف پهلوی، '''''دو چهره در آینه'''''، ترجمه هرمز عبداللهی، تهران: زوار 1380، ص 214.</ref> و علی‌رغم مخالفت‌های آیت‌الله کاشانی و گروههای مذهبی توانست با 88 رای موافق کابینه خود را تشکیل دهد<ref>صدر محسن، '''''خاطرات صدرالاشراف'''''، تهران: وحید. 1364، ص 465.</ref> و با وجود آنکه در دوره پانزدهم [[مجلس شورای ملی]] استیضاح شد ولی با رای اعتماد اکثریت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزیری باقی ماند<ref> مکی حسین، '''''خاطرات سیاسی'''''، تهران: انتشارات علمی و ایران، 1368، ص 94 و 143.</ref> و در نهایت مجبور به استعفا شد<ref>هوشنگ مهدوی عبدالرضا، '''''سیاست خارجی ایران در  دوره پهلوی'''''، تهران: پیکان 1380، ص 133.</ref>. آخرین سمت او نمایندگی مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همین دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداری مسجد سپهسالار توسط سید حسین امامی عضو جمعیت [[فدائیان اسلام]] ترور شد<ref> اعظام قدسی، حسن'''''، خاطرات من (تاریخ صد ساله ایران)''''' تهران: کارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.</ref>. هژیر در طول عمر خود کتابی در مورد حافظ تألیف و تاریخ آلبرماله را نیز ترجمه کرده است. و روزنامه پیکان به صاحب امتیازی برادرش محمد هژیر را منتشر می‌‌کرد<ref>نجمی ناصر، '''''بازیگر سیاسی عصر رضا شاهی و احمد شاهی'''''، تهران: انشتین، 1374، ص 418.</ref>.


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==


1-             '''''دولتهاي ايران را ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله تا مير حسين موسوي'''''، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1378، ص 225- 224.
* [[سلسله پهلوی]]
* [[مجلس شورای ملی]]
* [[فروغی]]
* [[احمد قوام السلطنه]]


2-             عاقلي باقر، '''''خاطرات يك نخست‌وزير''''' (احمد متين دفتري) تهران: علمي 1370، ص 328.
== مآخذ ==
 
<references />
3-             مهدي‌نيا جعفر، '''''زندگي سياسي عبدالحسين هژير'''''، تهران: پانوس 1373، ص 16.
 
4-             اشرف پهلوي، '''''دو چهره در آينه'''''، ترجمه هرمز عبداللهي، تهران: زوار 1380، ص 214.
 
5-             صدر محسن، '''''خاطرات صدرالاشراف'''''، تهران: وحيد. 1364، ص 465.
 
6-             مكي حسين، '''''خاطرات سياسي'''''، تهران: انتشارات علمي و ايران، 1368، ص 94 و 143.
 
7-             هوشنگ مهدوي عبدالرضا، '''''سياست خارجي ايران در  دورة پهلوي'''''، تهران: پيكان 1380، ص 133.
 
8-             اعظام قدسي، حسن'''''، خاطرات من (تاريخ صد ساله ايران)''''' تهران: كارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.
 
9-             نجمي ناصر، '''''بازيگر سياسي عصر رضا شاهي و احمد شاهي'''''، تهران: انشتين، 1374، ص 418.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
اکبر قاسمی
اکبر قاسمی
 
[[رده:تاریخ]]
'''هژیر، عبدالحسین'''. از رجال سیاسی دوره پهلوی<sup>*</sup> در مناصب گوناگون، ازآن میان نخست وزیری که هژیر (1281-1328ش) درتهران به دنیا آمد، ابتدایی را در مدرسه ساغری و متوسطه را در دارالفنون گذراند. زبان فرانسه را آموخت و پس از تحصیل در مدرسه علوم سیاسی در 1298ش به عنوان مترجه زبان روسی به استخدام وزارت خارجه و سفارت روسیه (شوروی)درآمد<sup>1</sup>. دردوره رضاشاه مامور مطالعه پرونده های شرکت نف ایران و انگلیس شد تا برای انعقاد قرارداد دارسی مورد استفاده قرارگیرند. ازآن پس، ریاست اداره حقوقی و مدیرکل وزارت دارایی و معاونت بانک ملی را عهده دارشد<sup>2</sup>. پس از شهریور1320 نیز در       کابینه های محمدعلی فروغی<sup>*</sup>، علی سهیلی، احمد قوام السطنه<sup>*</sup> به وزارت پیشه و هنر، در کابینه دوم علی سهیلی به وزارت راه، در کابینه محمدساعدبه وزارت کشورو در کابینه اول و دوم ابراهیم حکیمی به وزارت دارایی دست یافت<sup>3</sup>. باسقوط حکیمی به وزارت کشور با اصرار اشرف در خرداد ماه 1327 به نخت وزیری رسید4.  و درعین حال با سفارت انگلیس، ازآن میان خانم لمیتون رابطه برقرارکرد. علی غم مخالفت های آیت الله کاشانی<sup>*</sup> و گروههای مذهبی، توانست با 88 رای از 96 نمایندگان مجلس موافق اعضای کابینه خود را در تیرماه 1327ش تشکیل دهد5. با این همه در تیرماه همان سال دردوره پانردهم مجلس شورای ملی<sup>*</sup> استیضاح شد<sup>6</sup>.
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]
 
'''اما با رای اعتماد اکثریت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست وزیری باقی ماند تا اینکه در آبان همان سال مجبور به استعفاشد<sup>7</sup>.''' درمجلس شانزدهم به نمایندگی مجلس رسید اما در 13 آبان 1328 درحالی سمت وزارت دربار را داشت در مجلس عزاداری مسجد سپهسالار توسط سید حسین امامی عضو جمعیت فدائیان اسلام<sup>*</sup> کشته شد<sup>8</sup>.
 
هژیر کتاب هایی نیز تالیف و ترجمه کرد (حافط و تاریخ آلبرماله) و روزنامه پیکان به صاحب امتیازی برادرش محمدهژیر را انتشار می‌داده است <sup>9</sup>.
 
دولت های ایران از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میر حسین موسوی .تهران : وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی 1378، ص224-225
 
عاقلی، باقر، خاطرات یک نخست وزیر (احمدمتین دفتری). تهران: علمی، 1370، ص 328
 
مهدی نیا، جعفر، زندگی سیاسی عبدالحسین هژیر. تهران: پانوس، 1373،ص16
 
اشرف پهلوی، دوچهره در آینه . ترجمه هرمز عبداللهی، تهران: زوار. 1380،ص214
 
صدر، محسن، خاطرات صدرالاشراف. تهران:‌وحید، 1364. ص465
 
مکی، حسین، خاطرات سیاسی. تهران : انتشارات علمی و ایران،1368،ص94و143
 
هوشنگ مهدوی، عبدالرضا.سیاست خارجی ایران دردوره پهلوی. تهران: پیکان، 1380،ص133
 
اعظام قدسی، حسن.خاطرات من (تاریخ صدساله ایران).تهران: کارنگ، 1379، ج2،ص774و1184
 
نجمی،ناصر. بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضاشاهی. تهران: انشتین.1374، ص 418
 
 
 
 
.اکبر قاسمی

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۸

عبدالحسن هژیر، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/news/925/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D9%87%DA%98%DB%8C%D8%B1

هژیر عبدالحسین، از رجل سیاسی دوره پهلوی، نحست‌وزیر، نماینده مجلس، روزنامه‌نگار و مترجم (1281- 1328ش) در تهران به دنیا آمد و پس از تحصیل در مدرسه مظفری و دارالفنون و مدرسه علوم سیاسی در 1298ش به عنوان مترجم زبان روسی به استخدام و وزارت خارج و سفارت روسیه در آمد[۱].

در دوره رضا شاه مامور مطالعه پرروند‌ه‌های شرکت نفت ایران و انگلیس شد تا برای تجدیدنظر قرارداد دارسی مورد استفاده قرار گیرند و بعد از آن ریاست اداره حقوقی و مدیرکلی وزارت دارایی و معاونت بانک ملی را عهده‌دار شد[۲]. وی پس از شهریور 1320 در کابینه‌های محمدعلی فروغی، علی سهیلی، احمد قوام‌السلطنه به وزارت پیشه و هنر، در کابینه دوم علی سهیلی به وزارت دارایی دست یافت[۳].

در خرداد 1327 و پس از سقوط حکیمی با اصرار اشرف پهلوی با 66 رای به نخست‌وزیری رسیده و رابطه گسترده‌ای با سفارت انگلستان برقرار کرد[۴] و علی‌رغم مخالفت‌های آیت‌الله کاشانی و گروههای مذهبی توانست با 88 رای موافق کابینه خود را تشکیل دهد[۵] و با وجود آنکه در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی استیضاح شد ولی با رای اعتماد اکثریت مجلس تا 5 آبان آن سال در مقام نخست‌وزیری باقی ماند[۶] و در نهایت مجبور به استعفا شد[۷]. آخرین سمت او نمایندگی مجلس مؤسسان دوم از تهران بود و در همین دوره در 13 آبان 1328 و در مجلس عزاداری مسجد سپهسالار توسط سید حسین امامی عضو جمعیت فدائیان اسلام ترور شد[۸]. هژیر در طول عمر خود کتابی در مورد حافظ تألیف و تاریخ آلبرماله را نیز ترجمه کرده است. و روزنامه پیکان به صاحب امتیازی برادرش محمد هژیر را منتشر می‌‌کرد[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دولتهای ایران را میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میر حسین موسوی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1378، ص 225- 224.
  2. عاقلی باقر، خاطرات یک نخست‌وزیر (احمد متین دفتری) تهران: علمی 1370، ص 328.
  3. مهدی‌نیا جعفر، زندگی سیاسی عبدالحسین هژیر، تهران: پانوس 1373، ص 16.
  4. اشرف پهلوی، دو چهره در آینه، ترجمه هرمز عبداللهی، تهران: زوار 1380، ص 214.
  5. صدر محسن، خاطرات صدرالاشراف، تهران: وحید. 1364، ص 465.
  6.  مکی حسین، خاطرات سیاسی، تهران: انتشارات علمی و ایران، 1368، ص 94 و 143.
  7. هوشنگ مهدوی عبدالرضا، سیاست خارجی ایران در  دوره پهلوی، تهران: پیکان 1380، ص 133.
  8.  اعظام قدسی، حسن، خاطرات من (تاریخ صد ساله ایران) تهران: کارنگ، 1379 ج2، ص 774  1184.
  9. نجمی ناصر، بازیگر سیاسی عصر رضا شاهی و احمد شاهی، تهران: انشتین، 1374، ص 418.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اکبر قاسمی