احمد مؤيد: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۹

مؤید، احمد، 1304ق/ 1886م- 1321ش تقلیدچی، بازیگر، کارگردان و مدیر دسته تقلیدچی‌های روحوضی در کاشان متولد شد. در نوجوانی به تهران آمد و در کار واسزای امیر در بازار بزرگ تهران به تحصیلداری و منشی‌گری در تجارت خانه‌ای مشغول به کار شد. در همان زمان به نمایش‌های روحوضی علاقه‌مند شد. در ابتدا در کلوپ مطربی حبیب سلمانی بازی تقلید را شروع کرد^[۱]. در دوره محمدعلی شاه به اعضای دسته نمایشی سید احمدخان باشی در آمد و در نقش شاه و گاهی سردار ظاهری شد این گروه از دسته‌های مهم دوره‌ی قاجار بودند^[۲]. مؤید مردی فهمیده، صاحب دانش و کمال بود و با ورزیدگی که در هنر نمایش روحوضی پیدا کرده بود، در اواخر دوره قاجار (احمد شاه) دسته‌ی نمایشی مستقلی تأسیس کرد و به اجرای نمایش پرداخت. به سبب استقبال مردم از نمایش‌های این گروه که به دسته مؤید معروف شد.^* در 1295 ش شهرت فراوانی کسب کرد.

گویا احمد مؤید، برای نخستین بار از روی داستان‌های شاهنامه، خمسه نظامی، هزارو یک‌شب، شمسه و قهقه، سمک عیار و مانند آنها برای اجرای نمایش، اقتباس می‌کرد^[۳]. اگر مؤید کسی را می‌دید که در نمایش روحوضی استعداد دارد، او را جذب می‌کرد و تعلیم می‌داد و برای اجرای نمایش در دسته آماده می‌کرد. به سبب شخصیت والایش، بازیگران با استعداد دسته‌های دیگر نیز با او همکاری می‌کردند و این امر موجب تبدیل رقابت به همکاری بین دسته‌های نمایشی تقلیدشد، به گونه‌ای که دسته‌های نمایشی بازیگرانشان را به یکدیگر قرض می‌داند^[۴]. از ویژگی‌های دیگر احمد مؤید شیک‌پوشی او بود که برایش تشخّص می‌آورد.

از کارهای مهم او در تماشاخانه ناصریه (درشکه‌خانه) تغییر در صحنه ما تقلید از الکوی صحنه‌های برخی تئاترهای اروپایی باب آن روزگار بود، به این گونه که دورتا دور حیاط نمایش را با نقاشی‌های گل و بوته رنگ‌آمیزی کرده بود^[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ شهریاری، خسرو (1377). افسانه شب‌زنده‌داران. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 29- 30.
↑ بیضایی، بهرام (1379). نمایش در ایران. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ص 173.
↑ شهریار، خسرو (1365). کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، ص 421.
↑ بیضایی، بهرام (1379). نمایش در ایران. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ص 174.
↑ شهریاری، خسرو (1377). افسانه شب‌زنده‌داران. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 31 و 32.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی و کاظم شهبازی index.php?title=رده:هنر index.php?title=رده:تئاتر

[1] شهریاری، خسرو (1377). افسانه شب‌زنده‌داران. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 29- 30.

[2] بیضایی، بهرام (1379). نمایش در ایران. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ص 173.

[3] شهریار، خسرو (1365). کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، ص 421.

[4] بیضایی، بهرام (1379). نمایش در ایران. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ص 174.

[5] شهریاری، خسرو (1377). افسانه شب‌زنده‌داران. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 31 و 32.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''مؤيد، احمد'''، 1304ق/ 1886م- 1321ش تقليدچي، بازيگر، كارگردان و مدير دستة تقليدچي‌هاي روحوضي در كاشان متولد شد. در نوجواني به تهران آمد و در كار واسزاي امير در بازار بزرگ تهران به تحصيلداري و منشي‌گري در تجارت خانه‌اي مشغول به كار شد. در همان زمان به نمايش‌هاي روحوضي علاقه‌مند شد. در ابتدا در كلوپ مطربي حبيب سلماني بازي تقليد را شروع كرد.<sup>1</sup> در دورة محمدعلي شاه به اعضاي دستة نمايشي سيد احمدخان باشي در آمد و در نقش شاه و گاهي سردار ظاهري شد اين گروه از دسته‌هاي مهم دوره‌ي قاجار بودند.<sup>2</sup> مؤيد مردي فهميده، صاحب دانش و كمال بود و با ورزيدگي كه در هنر نمايش روحوضي پيدا كرده بود، در اواخر دورة قاجار (احمد شاه) دسته‌ي نمايشي مستقلي تأسيس كرد و به اجراي نمايش پرداخت. به سبب استقبال مردم از نمايش‌هاي اين گروه كه به دستة مؤيد معروف شد.<sup>*</sup> در 1295 ش شهرت فراواني كسب كرد.
+مؤید، احمد، 1304ق/ 1886م- 1321ش تقلیدچی، بازیگر، کارگردان و مدیر دسته تقلیدچی‌های روحوضی در [[کاشان]] متولد شد. در نوجوانی به [[استان تهران|تهران]] آمد و در کار واسزای امیر در [[بازار]] بزرگ [[استان تهران|تهران]] به تحصیلداری و منشی‌گری در تجارت خانه‌ای مشغول به کار شد. در همان زمان به نمایش‌های روحوضی علاقه‌مند شد. در ابتدا در کلوپ مطربی حبیب سلمانی بازی تقلید را شروع کرد<ref>شهریاری، خسرو (1377). '''''افسانه شب‌زنده‌داران'''''. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 29- 30.</ref>. در دوره [[محمد علی شاه|محمدعلی شاه]] به اعضای دسته نمایشی سید احمدخان باشی در آمد و در نقش شاه و گاهی سردار ظاهری شد این گروه از دسته‌های مهم [[قاجاریه|دوره‌ی قاجار]] بودند<ref>بیضایی، بهرام (1379). '''''نمایش در ایران'''''. تهران: [http://roshangaran-pub.ir/ انتشارات روشنگران و مطالعات زنان]، ص 173.</ref>. مؤید مردی فهمیده، صاحب دانش و کمال بود و با ورزیدگی که در هنر نمایش روحوضی پیدا کرده بود، در اواخر [[قاجاریه|دوره قاجار]] (احمد شاه) دسته‌ی نمایشی مستقلی تأسیس کرد و به اجرای نمایش پرداخت. به سبب استقبال مردم از نمایش‌های این گروه که به دسته مؤید معروف شد.<sup>*</sup> در 1295 ش شهرت فراوانی کسب کرد.
-گويا احمد مؤيد، براي نخستين بار از روي داستان‌هاي شاهنامه، خمسة نظامي، هزارو يك‌شب، شمسه و قهقه، سمك عيار و مانند آنها براي اجراي نمايش، اقتباس مي‌كرد.<sup>3</sup> اگر مؤيد كسي را مي‌ديد كه در نمايش روحوضي استعداد دارد، او را جذب مي‌كرد و تعليم مي‌داد و براي اجراي نمايش در دسته آماده مي‌كرد. به سبب شخصيت والايش، بازيگران با استعداد دسته‌هاي ديگر نيز با او همكاري مي‌كردند و اين امر موجب تبديل رقابت به همكاري بين دسته‌هاي نمايشي تقليدشد، به گونه‌اي كه دسته‌هاي نمايشي بازيگرانشان را به يكديگر قرض مي‌داند.<sup>4</sup> از ويژگي‌هاي ديگر احمد مؤيد شيك‌پوشي او بود كه برايش تشخّص مي‌آورد.
+گویا احمد مؤید، برای نخستین بار از روی داستان‌های شاهنامه، خمسه نظامی، [[هزار و یک شب|هزارو یک‌شب]]، شمسه و قهقه، سمک عیار و مانند آنها برای اجرای نمایش، اقتباس می‌کرد<ref>شهریار، خسرو (1365). '''''کتاب نمایش'''''. تهران: امیرکبیر، ص 421.</ref>. اگر مؤید کسی را می‌دید که در نمایش روحوضی استعداد دارد، او را جذب می‌کرد و تعلیم می‌داد و برای اجرای نمایش در دسته آماده می‌کرد. به سبب شخصیت والایش، بازیگران با استعداد دسته‌های دیگر نیز با او همکاری می‌کردند و این امر موجب تبدیل رقابت به همکاری بین دسته‌های نمایشی تقلیدشد، به گونه‌ای که دسته‌های نمایشی بازیگرانشان را به یکدیگر قرض می‌داند<ref>بیضایی، بهرام (1379). '''''نمایش در ایران'''''. تهران: [http://roshangaran-pub.ir/ انتشارات روشنگران و مطالعات زنان]، ص 174.</ref>. از ویژگی‌های دیگر احمد مؤید شیک‌پوشی او بود که برایش تشخّص می‌آورد.
-از كارهاي مهم او در تماشاخانة ناصريه (درشكه‌خانه) تغيير در صحنة ما تقليد از الكوي صحنه‌هاي برخي تئاترهاي اروپايي باب آن روزگار بود، به اين گونه كه دورتا دور حياط نمايش را با نقاشي‌هاي گل و بوته رنگ‌آميزي كرده بود.<sup>5</sup>
+از کارهای مهم او در تماشاخانه ناصریه (درشکه‌خانه) تغییر در صحنه ما تقلید از الکوی صحنه‌های برخی تئاترهای اروپایی باب آن روزگار بود، به این گونه که دورتا دور حیاط نمایش را با نقاشی‌های گل و بوته رنگ‌آمیزی کرده بود<ref>شهریاری، خسرو (1377). '''''افسانه شب‌زنده‌داران'''''. تهران: انتشارات کاوشگر، ص 31 و 32.</ref>.
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''''منابع و مآخذ:'''''
+* [[قاجاریه]]
+* [[کاشان]]
+* [[محمد علی شاه]]
--             شهرياري، خسرو: '''''افسانه شب‌زنده‌داران'''''، تهران. انتشارات كاوشگر، چاپ اول 1377، ص 29- 30.
+== مآخذ ==
+<references />
--             بيضايي، بهرام: '''''نمايش در ايران'''''، تهران، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، چاپدوم 1379، 173.
--             شهريار، خسرو: '''''كتاب نمايش'''''، تهران، اميركبير،چاپاول 1365، دفتر دوم (ه‍- ي)، 421.
--             بيضايي. 174.
--             شهرياري، افسانه ‌شب‌زنده‌داران ... 32 و 31.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 محمود عزیزی و کاظم شهبازی
+[[index.php?title=رده:هنر]]
+[[index.php?title=رده:تئاتر]]