سعدالدین وراوینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:-.4 f.jpg|بندانگشتی|سعد الدین وراوینی، قابل بازیابی از https://d-nokhbegan.ir/%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1/2299-%D8%B3%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C.html]] | |||
'''سعدالدین وَراوینی،''' (سدههای 6 و7 ق) ادیب، نویسنده. | '''سعدالدین وَراوینی،''' (سدههای 6 و7 ق) ادیب، نویسنده. | ||
سعدالدین از مردم آذربایجان بود و در [[اتابکان|عهد اتابکان]] آذربایجان میزیست. ظاهراً به وَراوی ـ آبادی کوچکی در کوههای آذربایجان میان [[اردبیل]] و [[تبریز]] و در نزدیکی اهر ـ نسبت داشت<ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: جیبی ، 1381، ج.1، ص1296 (ذیل سعدالدین وراوینی).</ref>. او از ملازمان خواجه ابوالقاسم ربیبالدین هارون بن علی، وزیر دانش دوست اتابک ازبک بن محمد بن ایلدگز (حک 607ـ 622ق/ ؟م) بود<ref>صفا، ذبیح الله'''. ''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، 1347، ج2، ص1005.</ref>. در سراسر زندگی با کتاب | سعدالدین از مردم آذربایجان بود و در [[اتابکان|عهد اتابکان]] آذربایجان میزیست. ظاهراً به وَراوی ـ آبادی کوچکی در کوههای آذربایجان میان [[اردبیل]] و [[تبریز]] و در نزدیکی اهر ـ نسبت داشت<ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: جیبی ، 1381، ج.1، ص1296 (ذیل سعدالدین وراوینی).</ref>. او از ملازمان خواجه ابوالقاسم ربیبالدین هارون بن علی، وزیر دانش دوست اتابک ازبک بن محمد بن ایلدگز (حک 607ـ 622ق/ ؟م) بود<ref>صفا، ذبیح الله'''. ''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، 1347، ج2، ص1005.</ref>. در سراسر زندگی با کتاب سر و کار داشت و از جستجو در حکایات و افسانههایی که به نثر و نظم بر جای مانده بود، باز نمیماند<ref>روشن، محمد. مقدمه بر '''''مرزباننامه'''''، سعدالدین وراوینی'''،''' تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 2535 (1355ش)، ج1، ص17.</ref>. در شاعری نیز دستی داشت و ابیاتی میسرود<ref>بهار (ملک الشعرا)، محمدتقی'''. ''سبک شناسی'''''. تهران: کتابهای پرستو، 2535 (1355ش)، ج3، ص15.</ref>. میان 607 تا 622ق / ؟م کتاب مرزباننامه اثر مرزبان بن رستم بن شروین را از زبان طبری به [[فارسی]] برگرداند و آن را به نام هارون بن علی مزیّن کرد<ref name=":1">حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین'''.'' تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 84.</ref>. اثر او عاری از سادگی است و از آوردن ترکیبهای نامستعمل [[عربی]] و نیز امثال و شواهد دیگران پرهیز کرده است<ref name=":0" />. همچنین نثر وی در مرزباننامه در بسیاری از موارد با ایجاز همراه است<ref name=":1" />. او را در شمار آن دسته از نویسندگان سده 7م دانستهاند که به شیوه اشعار پیچیده سبک عراقی، معانی و اصطلاحهای علمی، به ویژه در طب، نجوم، صرف و نحو و اساطیر را در قالب مضامین شعری به کار گرفتهاند<ref>خطیبی، حسین'''. ''فنّ نثر در ادب پارسی'''''. تهران: زوار ، 1366، ج1، ص537.</ref>. مرزباننامه وراوینی با تصحیح و تحشیه میرزامحمدخان قزوینی (لیدن، انتشارات اوقاف گیب ، 1909م) چاپ شده است. چاپ منقحی از آن نیز توسط محمد روشن (تهران، 2535 / 1355) صورت گرفته است<ref>طبری، محمدعلی'''. ''زبده الآثار'''''. تهران: امیرکبیر، 1372، ج.1، ص368. </ref><ref>بیانی، مهدی. '''''کارنامه بزرگان ایران'''''. تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 (تاریخ مقدمه)، ص185.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اتابکان]] | |||
* [[اردبیل]] | |||
* [[تبریز]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۰
سعدالدین وَراوینی، (سدههای 6 و7 ق) ادیب، نویسنده.
سعدالدین از مردم آذربایجان بود و در عهد اتابکان آذربایجان میزیست. ظاهراً به وَراوی ـ آبادی کوچکی در کوههای آذربایجان میان اردبیل و تبریز و در نزدیکی اهر ـ نسبت داشت[۱]. او از ملازمان خواجه ابوالقاسم ربیبالدین هارون بن علی، وزیر دانش دوست اتابک ازبک بن محمد بن ایلدگز (حک 607ـ 622ق/ ؟م) بود[۲]. در سراسر زندگی با کتاب سر و کار داشت و از جستجو در حکایات و افسانههایی که به نثر و نظم بر جای مانده بود، باز نمیماند[۳]. در شاعری نیز دستی داشت و ابیاتی میسرود[۴]. میان 607 تا 622ق / ؟م کتاب مرزباننامه اثر مرزبان بن رستم بن شروین را از زبان طبری به فارسی برگرداند و آن را به نام هارون بن علی مزیّن کرد[۵]. اثر او عاری از سادگی است و از آوردن ترکیبهای نامستعمل عربی و نیز امثال و شواهد دیگران پرهیز کرده است[۱]. همچنین نثر وی در مرزباننامه در بسیاری از موارد با ایجاز همراه است[۵]. او را در شمار آن دسته از نویسندگان سده 7م دانستهاند که به شیوه اشعار پیچیده سبک عراقی، معانی و اصطلاحهای علمی، به ویژه در طب، نجوم، صرف و نحو و اساطیر را در قالب مضامین شعری به کار گرفتهاند[۶]. مرزباننامه وراوینی با تصحیح و تحشیه میرزامحمدخان قزوینی (لیدن، انتشارات اوقاف گیب ، 1909م) چاپ شده است. چاپ منقحی از آن نیز توسط محمد روشن (تهران، 2535 / 1355) صورت گرفته است[۷][۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. تهران: جیبی ، 1381، ج.1، ص1296 (ذیل سعدالدین وراوینی).
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، 1347، ج2، ص1005.
- ↑ روشن، محمد. مقدمه بر مرزباننامه، سعدالدین وراوینی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 2535 (1355ش)، ج1، ص17.
- ↑ بهار (ملک الشعرا)، محمدتقی. سبک شناسی. تهران: کتابهای پرستو، 2535 (1355ش)، ج3، ص15.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 84.
- ↑ خطیبی، حسین. فنّ نثر در ادب پارسی. تهران: زوار ، 1366، ج1، ص537.
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار. تهران: امیرکبیر، 1372، ج.1، ص368.
- ↑ بیانی، مهدی. کارنامه بزرگان ایران. تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 (تاریخ مقدمه)، ص185.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر