شاهد: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۶

شاهد برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی ازhttps://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%AF/

شاهد، روزنامه. روزنامه سیاسی و اجتماعی، ارگان حزب زحمتکشان به مدیر مسئولی علی زهری (1293- 4 خرداد 1339) که در 1328 در تهران تأسیس و منتشر شد^[۱]^[۲]. دکتر مظفر بقایی کرمانی (1291- 27 آبان 1366) در 1328 برای ازدیاد قدرت خود، این روزنامه را انتشار داد. شاهد از روزنامه‌های تندرو، منتقد و محکم آن روز بود. سرمقاله‌های آتشین را دکتر بقایی مینوشت^[۳]. روزنامه به صورت هفتگی، به کمک سفارت فرانسه و حسن پاکروان (سرلشکر و رئیس بعدی ساواک) و امینه پاکروان و حمایت سیاسی رضا حکمت (سردار فاخر) منتشر میشد^[۴] و دکتر بقایی با بیان نظرات سیاسی خود در آن بر شهرت خود افزود. نخستین شماره دوره جدید شاهد با شعار «ما برای راستی و آزادی قیام کرده‌ایم» در 22 شهریور 1328/ 12 سپتامبر 1949 منتشر شد^[۵].

مواضع شاهد مبتنی بر بزرگ‌نمایی خطر کمونیسم و حزب‌توده بود و مقالات شدید‌اللحنی علیه انحصار شرکت نفت انگلیس و ایران در آن به رشته تحریر می آمد. از این رو به عنوان نشریه ضد انگلیسی شناخته شده بود. دکتر بقایی با انتشار بخشی از اسناد خانه سدان نماینده شرکت نفت انگلیس در ایران در روزنامه شاهد و سایر مطبوعات آن زمان، مداخله شرکت نفت انگلیس را در امور داخلی ایران به تصور کشید^[۶]. پس از توقیف این روزنامه (1330ش) هفته‌نامه سیاسی و خبری شاهد ایران به مدیری محمدکاظم غنیزاده به جای آن منتشر شد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ اسنادی از مطبوعات ایران (1340- 1320). ص42
↑ آبادیان، حسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص19.
↑ عاقلی، باقر. شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران. تهران: نشر گفتار، 1380، ج1، ص310.
↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص 89.
↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 .
↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 ، ص 19.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نادره جلالی

[1] اسنادی از مطبوعات ایران (1340- 1320). ص42

[2] آبادیان، حسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص19.

[3] عاقلی، باقر. شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران. تهران: نشر گفتار، 1380، ج1، ص310.

[4] آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص 89.

[5] آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 .

[6] آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 ، ص 19.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''شاهد، روزنامه.''' روزنامة سياسي و اجتماعي، ارگان حزب زحمتكشان به مدير مسئولي علي زهري (1293- 4 خرداد 1339) كه در 1328 در تهران تأسيس و منتشر شد.<sup>1</sup> دكتر مظفر بقايي كرماني (1291- 27 آبان 1366) در 1328 براي ازدياد قدرت خود، اين روزنامه را انتشار داد. شاهد از روزنامه‌هاي تندرو، منتقد و محكم آن روز بود. سرمقاله‌هاي آتشين را دكتر بقايي مي‌نوشت.<sup>2</sup> روزنامه به صورت هفتگي، به كمك سفارت فرانسه و حسن پاكروان (سرلشكر و رئيس بعدي ساواك) و امينه پاكروان و حمايت سياسي رضا حكمت (سردار فاخر) منتشر مي‌شد<sup>3</sup> و دكتر بقايي با بيان نظرات سياسي خود در آن بر شهرت خود افزود. نخستين شمارة دورة جديد شاهد با شعار «ما براي راستي و آزادي قيام كرده‌ايم» در 22 شهريور 1328/ 12 سپتامبر 1949 منتشر شد.<sup>4</sup> مواضع شاهد مبتني بر بزرگ‌نمايي خطر كمونيسم و حزب‌توده بود و مقالات شديد‌اللحني عليه انحصار شركت نفت انگليس و ايران در آن به رشتة تحرير مي‌آمد. از اين رو به عنوان نشرية ضد انگليسي شناخته شده بود. دكتر بقايي با انتشار بخشي از اسناد خانة سدان نمايندة شركت نفت انگليس در ايران در روزنامة شاهد و ساير مطبوعات آن زمان، مداخلة شركت نفت انگليس را در امور داخلي ايران به تصور كشيد.<sup>5</sup> پس از توقيف اين روزنامه (1330ش) هفته‌نامة سياسي و خبري شاهد ايران به مديري محمدكاظم غني‌زاده به جاي آن منتشر شد.
+[[پرونده:Shahed-1.jpg|بندانگشتی|شاهد برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%AF/]]
+'''[[شاهد|شاهد، روزنامه.]]''' روزنامه سیاسی و [[اجتماعیون عامیون|اجتماعی]]، ارگان حزب زحمتکشان به مدیر مسئولی علی زهری (1293- 4 خرداد 1339) که در 1328 در [[استان تهران|تهران]] تأسیس و منتشر شد<ref> '''''اسنادی از مطبوعات ایران''''' (1340- 1320). ص42</ref><ref>آبادیان، حسین'''''.  زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی'''''. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص19.</ref>. دکتر مظفر بقایی کرمانی (1291- 27 آبان 1366) در 1328 برای ازدیاد قدرت خود، این روزنامه را انتشار داد. [[شاهد]] از روزنامه‌های تندرو، منتقد و محکم آن روز بود. سرمقاله‌های آتشین را دکتر بقایی مینوشت<ref>عاقلی، باقر. '''''شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران'''''. تهران: نشر گفتار، 1380، ج1، ص310.</ref>. روزنامه به صورت هفتگی، به کمک سفارت [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] و حسن پاکروان (سرلشکر و رئیس بعدی [[ساواک]]) و امینه پاکروان و حمایت سیاسی رضا حکمت (سردار فاخر) منتشر میشد<ref>آبادیانحسین'''''.  زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی'''''. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377، ص 89.</ref> و دکتر بقایی با بیان نظرات سیاسی خود در آن بر شهرت خود افزود. نخستین شماره دوره جدید [[شاهد]] با شعار «ما برای راستی و [[آزادی]] قیام کرده‌ایم» در 22 شهریور 1328/ 12 سپتامبر 1949 منتشر شد<ref>    آبادیانحسین'''''.  زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی'''''. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 .</ref>.
+مواضع شاهد مبتنی بر بزرگ‌نمایی خطر کمونیسم و [[حزب توده|حزب‌توده]] بود و مقالات شدید‌اللحنی علیه انحصار شرکت نفت انگلیس و [[ایران]] در آن به رشته تحریر می آمد. از این رو به عنوان [[نشریه عکاسان ایران|نشریه]] ضد انگلیسی شناخته شده بود. دکتر بقایی با انتشار بخشی از اسناد خانه سدان نماینده شرکت نفت انگلیس در ایران در روزنامه [[شاهد]] و سایر مطبوعات آن زمان، مداخله شرکت نفت انگلیس را در امور داخلی [[ایران]] به تصور کشید<ref>   آبادیانحسین'''''.  زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی'''''. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، 1377 ، ص 19.</ref>. پس از توقیف این روزنامه (1330ش) هفته‌نامه سیاسی و خبری [[شاهد]] [[ایران]] به مدیری محمدکاظم غنیزاده به جای آن منتشر شد.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-.    '''''اسنادي از مطبوعات ايران''''' (1340- 1320). ص42؛ آباديان، حسين'''''.  زندگي‌نامة سياسي دكتر مظفر بقايي'''''. تهران: موسسة مطالعات و پژوهش‌هاي سياسي، 1377، ص19.
+* [[حزب توده|حزب‌توده]]
+* [[ساواک]]
+* [[آزادی]]
+* [[ایران]]
-.    عاقلي، باقر. '''''شرح حال رجال سياسي و نظامي معاصر ايران'''''. تهران: نشر گفتار، 1380، ج1، ص310.
+== مآخذ ==
+<references />
-.    آباديان، ص 89.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.    همان.
-.    همان، ص 19.
-نيزنك: آباديان، حسين'''''.  زندگي‌نامة سياسي دكتر مظفر بقايي'''''. تهران: موسسة مطالعات و پژوهش‌هاي سياسي، 1377، ص 90؛ '''''اسنادي از مطبوعات ايران''''' (1340- 1320). ص268؛ '''''گذشته چراغ راه آينده است'''''. ويراستار بيژن نيك‌بين، تهران: 1362، ص591؛ برزين، مسعود. '''''شناسنامة مطبوعات ايران''''' از 1215 تا 1357، تهران: بهجت، 1371، ص251، 252؛ صالحيار، غلامحسين. '''''چهرة مطبوعات معاصر'''''. ص291؛ '''''اسنادي از مطبوعات ايران''''' (1340- 1320). ص42، 268؛ ابوترابيان، حسين. '''''مطبوعات ايران از شهريور 1320 تا 1326'''''. انتشارات اطلاعات، 1366، ص107.
+== نویسنده مقاله ==
 نادره جلالی
+[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
+[[رده:مطبوعات]]