پرش به محتوا

ایران مادی، دین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ایران مادی، دین'''، شواهد مربوط به دین مادها اندک و پراکنده است. قدیم‌ترین این مدارک، کتیبه‌های آشوری است. آشوریان از 836 ق‌م با مادها آشنا شدند؛<ref>  Ghirshman, R. '''''Iran from the Earliest Times to the Islamic Conquest''''', Harmondsworth, Penguin, 1961, P. 90.</ref> اما در کتیبه‌های آشوری از ویران کردن پرستشگاه‌های اقوام مادی سخنی به میان نمی‌آید که شیوه متداول آشوریان بود. این امر نشان می‌دهد که در آن روزگار، مادها معبد و یا مجسمه‌هایی از خدایان خود نداشتند<ref>ویدنگرن، گئو. '''''دین‌های ایران.''''' ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163.</ref>. بر اساس روایت هرودت، همه مادها را آریایی می‌خواندند<ref>Gall, H. von, "Persische und medische Stämme", '''''Archaeologische Mitteilungen aus Iran'''''. Berlin: 1972, Vol. V, P. 277.  </ref> و در تحریر عیلامی کتیبه بیستون نیز اهورا مزدا «خدای آریائیان» نامیده شده است<ref>Weissbach, F. H., Die '''''Keilinschriften der Achämeniden''''', Leipzig: 1911, PP. 65, 67.</ref>.  
'''ایران مادی، دین'''، شواهد مربوط به دین [[ماد|مادها]] اندک و پراکنده است. قدیم‌ترین این مدارک، کتیبه‌های آشوری است. آشوریان از 836 ق‌م با مادها آشنا شدند؛<ref>  Ghirshman, R. '''''Iran from the Earliest Times to the Islamic Conquest''''', Harmondsworth, Penguin, 1961, P. 90.</ref> اما در کتیبه‌های آشوری از ویران کردن پرستشگاه‌های اقوام مادی سخنی به میان نمی‌آید که شیوه متداول آشوریان بود. این امر نشان می‌دهد که در آن روزگار، [[ماد|مادها]] معبد و یا مجسمه‌هایی از خدایان خود نداشتند<ref>ویدنگرن، گئو. '''''دین‌های ایران.''''' ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163.</ref>. بر اساس روایت هرودت، همه مادها را آریایی می‌خواندند<ref>Gall, H. von, "Persische und medische Stämme", '''''Archaeologische Mitteilungen aus Iran'''''. Berlin: 1972, Vol. V, P. 277.  </ref> و در تحریر عیلامی کتیبه بیستون نیز اهورا مزدا «خدای آریائیان» نامیده شده است<ref>Weissbach, F. H., Die '''''Keilinschriften der Achämeniden''''', Leipzig: 1911, PP. 65, 67.</ref>.  


برای شناخت دین مادهای نواحی غربی فلات ایران، نام‌های خاص موجود در کتیبه‌های آشوری مدارک مهمی هستند<ref>نک: دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457. </ref>. نام‌های مادی سده‌های 9-7 ق‌م، اعتقاد به اهورا مزدا را ثابت می‌کند و به تدریج، از سده 6 ق‌م، در میان مادها به نام‌هایی برمی‌خوریم که با عقاید زردشت رابطه مستقیم دارند<ref>نک: دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457-459. </ref>. به گزارش هرودت، مغ‌ها یکی از 6 طایفه مادی بودند و طبقه روحانی را در شاهنشاهی ماد تشکیل می‌دادند. خویشکاری آن‌ها تعبیر خواب، تفأل، پیش‌گویی، قربانی و خواندن دعا بود<ref>ویدنگرن، گئو. '''''دین‌های ایران.''''' ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163؛ دوشن ـ گیمن، ژاک. '''''دین ایران باستان'''''. ترجمه رویا منجم، تهران: فکر روز، 1375، ص 197؛ نیولی، گراردو. '''''زمان و زادگاه زرتشت'''''. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381، ص 265-266. </ref> و مادی‌ها و پارسی‌ها کاهنان خود را از میان افراد این طایفه انتخاب کردند<ref>دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 461. </ref>. حاصل کلام اینکه به نظر می‌رسد لااقل بخشی از طوایف مادی، از آغاز حضورشان در فلات [[ایران]]، بر آئین مزدایی بودند<ref>نیولی، گراردو. '''''زمان و زادگاه زرتشت'''''. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381،  ص 255. </ref> و احتمالاً طی 6 دهه فرمانروایی مادها، دین زردشتی در میان ایرانیان نواحی غربی فلات ایران گسترش یافت<ref>بویس، مری. '''''زردشتیان: باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسکر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 76؛
برای شناخت دین مادهای نواحی غربی فلات [[کشور ایران|ایران]]، نام‌های خاص موجود در کتیبه‌های آشوری مدارک مهمی هستند<ref>نک: دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457. </ref>. نام‌های مادی سده‌های 9-7 ق‌م، اعتقاد به اهورا مزدا را ثابت می‌کند و به تدریج، از سده 6 ق‌م، در میان مادها به نام‌هایی برمی‌خوریم که با عقاید [[زرتشت|زردشت]] رابطه مستقیم دارند<ref>نک: دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457-459. </ref>. به گزارش هرودت، مغ‌ها یکی از 6 طایفه مادی بودند و طبقه روحانی را در شاهنشاهی ماد تشکیل می‌دادند. خویشکاری آن‌ها تعبیر خواب، تفأل، پیش‌گویی، قربانی و خواندن دعا بود<ref>ویدنگرن، گئو. '''''دین‌های ایران.''''' ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163. </ref><ref>دوشن ـ گیمن، ژاک. '''''دین ایران باستان'''''. ترجمه رویا منجم، تهران: فکر روز، 1375، ص 197.</ref><ref>نیولی، گراردو. '''''زمان و زادگاه زرتشت'''''. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381، ص 265-266.</ref> و مادی‌ها و پارسی‌ها کاهنان خود را از میان افراد این طایفه انتخاب کردند<ref>دیاکونوف، ایگور. '''''تاریخ ماد'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 461. </ref>. حاصل کلام اینکه به نظر می‌رسد لااقل بخشی از طوایف مادی، از آغاز حضورشان در فلات [[ایران]]، بر [[مزدکی، آئین|آئین مزدایی]] بودند<ref>نیولی، گراردو. '''''زمان و زادگاه زرتشت'''''. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381،  ص 255. </ref> و احتمالاً طی 6 دهه فرمانروایی مادها، [[زرتشتی، دین|دین زردشتی]] در میان ایرانیان نواحی غربی فلات [[کشور ایران|ایران]] گسترش یافت<ref>بویس، مری. '''''زردشتیان: باورها و آداب دینی آن‌ها'''''. ترجمه عسکر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 76.</ref><ref>Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, P. 48.</ref>


Boyce, M. '''''Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, P. 48.</ref>.
== نیز نگاه کنید به ==


== نیز نگاه کنید به ==
* [[ایران اشكانی، دین|ایران اشکانی، دین]]
[[ایران اشكانی، دین|ایران اشکانی، دین]]
* [[ایران ساسانی، دین]]
* [[ایران هخامنشی، دین]]
* [[زرتشتی، دین]]


[[ایران ساسانی، دین]]
== '''مآخذ''' ==
<references />


[[ایران هخامنشی، دین]]
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== '''مآخذ''' ==
== پیوند به بیرون ==
مادها، سایت دانشنامه تاریخ جهان، قابل بازیابی از  [https://www.worldhistory.org/trans/fa/ https://www.worldhistory.org/]
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۶

ایران مادی، دین، شواهد مربوط به دین مادها اندک و پراکنده است. قدیم‌ترین این مدارک، کتیبه‌های آشوری است. آشوریان از 836 ق‌م با مادها آشنا شدند؛[۱] اما در کتیبه‌های آشوری از ویران کردن پرستشگاه‌های اقوام مادی سخنی به میان نمی‌آید که شیوه متداول آشوریان بود. این امر نشان می‌دهد که در آن روزگار، مادها معبد و یا مجسمه‌هایی از خدایان خود نداشتند[۲]. بر اساس روایت هرودت، همه مادها را آریایی می‌خواندند[۳] و در تحریر عیلامی کتیبه بیستون نیز اهورا مزدا «خدای آریائیان» نامیده شده است[۴].

برای شناخت دین مادهای نواحی غربی فلات ایران، نام‌های خاص موجود در کتیبه‌های آشوری مدارک مهمی هستند[۵]. نام‌های مادی سده‌های 9-7 ق‌م، اعتقاد به اهورا مزدا را ثابت می‌کند و به تدریج، از سده 6 ق‌م، در میان مادها به نام‌هایی برمی‌خوریم که با عقاید زردشت رابطه مستقیم دارند[۶]. به گزارش هرودت، مغ‌ها یکی از 6 طایفه مادی بودند و طبقه روحانی را در شاهنشاهی ماد تشکیل می‌دادند. خویشکاری آن‌ها تعبیر خواب، تفأل، پیش‌گویی، قربانی و خواندن دعا بود[۷][۸][۹] و مادی‌ها و پارسی‌ها کاهنان خود را از میان افراد این طایفه انتخاب کردند[۱۰]. حاصل کلام اینکه به نظر می‌رسد لااقل بخشی از طوایف مادی، از آغاز حضورشان در فلات ایران، بر آئین مزدایی بودند[۱۱] و احتمالاً طی 6 دهه فرمانروایی مادها، دین زردشتی در میان ایرانیان نواحی غربی فلات ایران گسترش یافت[۱۲][۱۳]

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.   Ghirshman, R. Iran from the Earliest Times to the Islamic Conquest, Harmondsworth, Penguin, 1961, P. 90.
  2. ویدنگرن، گئو. دین‌های ایران. ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163.
  3. Gall, H. von, "Persische und medische Stämme", Archaeologische Mitteilungen aus Iran. Berlin: 1972, Vol. V, P. 277.  
  4. Weissbach, F. H., Die Keilinschriften der Achämeniden, Leipzig: 1911, PP. 65, 67.
  5. نک: دیاکونوف، ایگور. تاریخ ماد. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457.
  6. نک: دیاکونوف، ایگور. تاریخ ماد. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 457-459.
  7. ویدنگرن، گئو. دین‌های ایران. ترجمه منوچهر فرهنگ، تهران: آگاهان ایده، 1377، ص 163.
  8. دوشن ـ گیمن، ژاک. دین ایران باستان. ترجمه رویا منجم، تهران: فکر روز، 1375، ص 197.
  9. نیولی، گراردو. زمان و زادگاه زرتشت. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381، ص 265-266.
  10. دیاکونوف، ایگور. تاریخ ماد. ترجمه کریم کشاورز، تهران: بنگاه ترجمه و نشر، 1345، ص 461.
  11. نیولی، گراردو. زمان و زادگاه زرتشت. ترجمه سید منصور سید سجادی، تهران: آگه، 1381، ص 255.
  12. بویس، مری. زردشتیان: باورها و آداب دینی آن‌ها. ترجمه عسکر بهرامی، تهران: ققنوس، 1381، ص 76.
  13. Boyce, M. Zoroastrianism,Their Religious Beliefs and Practices. London: Routledge, 1979, P. 48.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

مادها، سایت دانشنامه تاریخ جهان، قابل بازیابی از https://www.worldhistory.org/