عباس زریاب خویی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۹

عباس زریابی خویی، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/83657157/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A8-%D8%AE%D9%88%DB%8C%DB%8C

زریاب‌خویی، عباس، (1297ق / ؟م ـ 1373ش). از دانشمندان و محققان برجسته فلسفه تاریخ، نویسنده و دایره المعارف‌نویس.

در شهر خوی به دنیا آمد وبه فراگیری فقه و اصول و فلسفه پرداخت و به علوم اسلامی در حوزه‌های تاریخ، فلسفه، اجتماعیات و ادب فارسی مسلط شد. وی پس از حوادث 1324ش به تهران آمد و به توصیه تقی‌زاده بورس آلمان را دریافت كرد. پس از پنج سال با درجه دكتری تاریخ به تهران بازگشت^[۱]. او كه قبلاً در كار فهرست‌نگاری نسخه‌های خطی كتابخانه‌ ملی مشغول بود^[۲]، این بار در كتابخانه مجلس سنا و همچنین در كار ترجمه دایره المعارف تشیع و اسلام به همراه تقی‌زاده شركت داشت^[۳].

به پیشنهاد پرفسور هنینگ [Professor Henning]به سمت دانشیاری دانشگاه بركلی[University of Berkeley] برگزیده و در 1345 استاد تمام وقت دانشگاه تهران شد. همكاری در تدوین دایره المعارف فارسی غلامحسین مصاحب، دانشنامه جهان اسلام و مدیر علمی بخش تاریخ دایره المعارف بزرگ و تألیف مقالاتی در این دایره المعارف‌ها از فعالیت‌های مهم علمی او است^[۴]. از آثار او است:

ترجمه تاریخ فلسفه و لذات فلسفه ویل دورانت؛
تاریخ ایرانیان و عرب‌ها در زمان ساسانیان نولدكه[Noldeke]؛
تصحیح متن عربی .... ابوریحان بیرونی؛
و تألیف ده‌ها مقاله در تاریخ، فرهنگ، فلسفه و كلام و سیره حضرت رسول^[۵] و...

زریاب خویی در 14 بهمن ماه 1373 در سن 76 سالگی درگذشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ میرزاصالح، غلامحسین. گفت و گو با دكتر عباس زریاب‌خویی. تهران: فروزان، 1381، ص20- 8.
↑ افشار، ایرج. نارده كاروان (سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی 1381- 1304هـ.ش). به كوشش محمود نیكلوبه، تهران: قطره، 1382، ص14- 813.
↑ افشار، ایرج. سواد و بیاض (مجموعه مقالات). ج2، تهران: دهخدا، 1349، ص604.
↑ یادگار عمر، خاطراتی از سرگذشت عیسی صدیق. ج4، تهران: وزارت فرهنگ و هنر، 2536، ص104.
↑ جمال‌زاده، محمدعلی، میرانصاری، علی. اسنادی از مشاهیر ادب معاصر ایران. تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1381، ص383.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مریم غلامعلی زاده

[1] میرزاصالح، غلامحسین. گفت و گو با دكتر عباس زریاب‌خویی. تهران: فروزان، 1381، ص20- 8.

[2] افشار، ایرج. نارده كاروان (سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی 1381- 1304هـ.ش). به كوشش محمود نیكلوبه، تهران: قطره، 1382، ص14- 813.

[3] افشار، ایرج. سواد و بیاض (مجموعه مقالات). ج2، تهران: دهخدا، 1349، ص604.

[4] یادگار عمر، خاطراتی از سرگذشت عیسی صدیق. ج4، تهران: وزارت فرهنگ و هنر، 2536، ص104.

[5] جمال‌زاده، محمدعلی، میرانصاری، علی. اسنادی از مشاهیر ادب معاصر ایران. تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1381، ص383.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+[[پرونده:156931316.jpg|بندانگشتی|عباس زریابی خویی، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/83657157/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A8-%D8%AE%D9%88%DB%8C%DB%8C]]
-'''زرياب‌خويي، عباس، ('''1297ق / ؟م ـ 1373ش). از دانشمندان و محققان برجستة فلسفة تاريخ، نويسنده و دايرةالمعارف‌نويس.
+'''زریاب‌خویی، عباس، ('''1297ق / ؟م ـ 1373ش). از دانشمندان و محققان برجسته فلسفه تاریخ، نویسنده و دایره المعارف‌نویس.
-در شهر خوي به دنيا آمد وبه فراگيري فقه و اصول و فلسفه پرداخت و به علوم اسلامي در حوزه‌هاي تاريخ، فلسفه، اجتماعيات و ادب فارسي مسلط شد. وي پس از حوادث 1324ش به تهران آمد و به توصيه تقي‌زاده بورس آلمان را دريافت كرد. پس از پنج سال با درجه دكتري تاريخ به تهران بازگشت.<sup>1</sup> او كه قبلاً در كار فهرست‌نگاري نسخه‌هاي خطي كتابخانه‌ ملي مشغول بود،<sup>2</sup> اين بار در كتابخانه مجلس سنا و همچنين در كار ترجمة دايرةالمعارف تشيع و اسلام به همراه تقي‌زاده شركت داشت.<sup>3</sup> به پيشنهاد پرفسور هنينگ [1]به سمت دانشياري دانشگاه بركلي[2] برگزيده و در 1345 استاد تمام وقت دانشگاه تهران شد. همكاري در تدوين دايرةالمعارف فارسي غلامحسين مصاحب، دانشنامة جهان اسلام و مدير علمي بخش تاريخ دايرةالمعارف بزرگ و تأليف مقالاتي در اين دايرةالمعارف‌ها از فعاليت‌هاي مهم علمي او است.<sup>4</sup> از آثار او است: ترجمة ''تاريخ فلسفه و لذات فلسفة'' ويل دورانت، [3] ''تاريخ ايرانيان و عرب‌ها در زمان ساسانيان'' نولدكه، [4] تصحيح متن عربي .... ابوريحان بيروني و تأليف ده‌ها مقاله در تاريخ، فرهنگ، فلسفه و كلام و سيرة حضرت رسول<sup>5</sup> و... زرياب خويي در 14 بهمن ماه 1373 در سن 76 سالگي درگذشت.
+در شهر خوی به دنیا آمد وبه فراگیری فقه و اصول و فلسفه پرداخت و به علوم اسلامی در حوزه‌های تاریخ، فلسفه، اجتماعیات و ادب فارسی مسلط شد. وی پس از حوادث 1324ش به [[استان تهران|تهران]] آمد و به توصیه تقی‌زاده بورس آلمان را دریافت كرد. پس از پنج سال با درجه دكتری تاریخ به [[استان تهران|تهران]] بازگشت<ref>میرزاصالح، غلامحسین. '''''گفت و گو با دكتر عباس زریاب‌خویی'''''. تهران: فروزان، 1381، ص20- 8.</ref>. او كه قبلاً در كار فهرست‌نگاری نسخه‌های خطی [[کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران|كتابخانه‌ ملی]] مشغول بود<ref>افشار، ایرج. '''''نارده كاروان''''' (سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی 1381- 1304هـ.ش). به كوشش محمود نیكلوبه، تهران: قطره، 1382، ص14- 813.</ref>، این بار در كتابخانه [[مجلس سنا]] و همچنین در كار ترجمه دایره المعارف تشیع و [[اسلام]] به همراه تقی‌زاده شركت داشت<ref>افشار، ایرج. '''''سواد و بیاض''''' (مجموعه مقالات). ج2، تهران: دهخدا، 1349، ص604.</ref>.
+به پیشنهاد پرفسور هنینگ [Professor Henning]به سمت دانشیاری دانشگاه بركلی[University of Berkeley] برگزیده و در 1345 استاد تمام وقت [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] شد. همكاری در تدوین دایره المعارف فارسی غلامحسین مصاحب، [https://rch.ac.ir/ دانشنامه جهان اسلام] و مدیر علمی بخش تاریخ [[دایره المعارف بزرگ اسلامی|دایره المعارف بزرگ]] و تألیف مقالاتی در این دایره المعارف‌ها از فعالیت‌های مهم علمی او است<ref> '''''یادگار عمر، خاطراتی از سرگذشت عیسی صدیق'''''. ج4، تهران: وزارت فرهنگ و هنر، 2536، ص104.</ref>. از آثار او است:
-'''مآخذ:'''
+* ترجمه ''تاریخ فلسفه و لذات فلسفه'' ویل دورانت؛
+* ''تاریخ ایرانیان و عرب‌ها در [[ساسانیان|زمان ساسانیان]]'' نولدكه[Noldeke]؛
+* تصحیح متن عربی .... [[ابوریحان بیرونی]]؛
+* و تألیف ده‌ها مقاله در تاریخ، فرهنگ، فلسفه و كلام و سیره حضرت رسول<ref>جمال‌زاده، محمدعلی، میرانصاری، علی. '''''اسنادی از مشاهیر ادب معاصر ایران'''''. تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1381، ص383.</ref> و...
-.    ميرزاصالح، غلامحسين. '''''گفت و گو با دكتر عباس زرياب‌خويي'''''. تهران: فروزان، 1381، ص20- 8.
+زریاب خویی در 14 بهمن ماه 1373 در سن 76 سالگی درگذشت.
-.    افشار، ايرج. '''''نارده كاروان''''' (سوگنامه ناموران فرهنگي و ادبي 1381- 1304هـ.ش). به كوشش محمود نيكلوبه، تهران: قطره، 1382، ص14- 813.
+== نیز نگاه کنید به ==
-.    افشار، ايرج. '''''سواد و بياض''''' (مجموعه مقالات). ج2، تهران: دهخدا، 1349، ص604.
+* [[مجلس سنا]]
+* [[کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران]]
-.    '''''يادگار عمر، خاطراتي از سرگذشت عيسي صديق'''''. ج4، تهران: وزارت فرهنگ و هنر، 2536، ص104.
+* [[دایره المعارف بزرگ اسلامی]]
+== مآخذ ==
-.    جمال‌زاده، محمدعلي؛ ميرانصاري، علي. '''''اسنادي از مشاهير ادب معاصر ايران'''''. تهران: سازمان اسناد ملي ايران، 1381، ص383.
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 مریم غلامعلی زاده
-----[1]
+[[رده:تاریخ]]
+[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]
-[2]
-[3]
-[4]