سیدحسن مدرس: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۳

محمد حسن مدرس، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/gallery/3505/2/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1

مدرس، سیدحسن، شخصیت سیاسی، مذهبی (1248ق / ؟ م -1316ش) فرزند اسماعیل متولد سرابه کچو از توابع اردستان. او پس از تحصیلات مقدماتی به مدت سیزده سال در اصفهان و نجف به تحصیل پرداخت^[۱].

در ؟ق / ؟م / 1289ش از سوی علمای نجف جزء پنج فقیه ی انتخاب شد که بر مصوبات مجلس نظارت داشتند. از دوره سوم تا ششم مجلس شورای ملی وکیل بود. در دولت نظام‌السلطنه (کابینه مهاجرت) مافی وزیر عدلیه بود که با ناکامی این دولت به عثمانی رفت^[۲].

مدرس از مخالفان قرارداد 1919م وثوق‌الدوله و دولت کودتای سیدضیاء بود که در کودتای سیاه به زندان افتاد و در دوره چهارم مجلس نایب رئیس بود. او که در صدر مخالفان رضاخان در مسأله جمهوری‌خواهی و تغییر سلطنت بود به مجلس هفتم راه نیافت^[۳] و در 1307ش به دستور رضاشاه دستگیر، به خواف و سپس کاشمر تبعید شد و در آن‌جا به قتل رسید (9 آذر 1316ش)^[۴]^[۵]. مدرس حامی پیوند دین و سیاست بود و در مسائل ملی از حامیان و همفکران دکتر محمد مصدق به شمار می‌رفت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ مدرسی، علی. مرد روزگاران (مدرس شهید، نابغه ملی ایران). تهران: نشر هزاران، ص45-41.
↑ [مدرس در پنج دوره تقنینیه]. به کوشش محمد ترکمان، تهران: 1367، دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
↑ طاهری، سید صدرالدین. یک بررسی تحلیلی از زندگی سیاسی مدرس. تهران: 1373، مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، ص29.
↑ مکی، حسین. مدرس قهرمان آزادی. تهران: 1359
↑ [مدرس و مجلس، نامه‌ها و اسناد]: مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی، تهران: 1363، مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اکبر فلاحی

[1] مدرسی، علی. مرد روزگاران (مدرس شهید، نابغه ملی ایران). تهران: نشر هزاران، ص45-41.

[2] [مدرس در پنج دوره تقنینیه]. به کوشش محمد ترکمان، تهران: 1367، دفتر نشر فرهنگ اسلامی.

[3] طاهری، سید صدرالدین. یک بررسی تحلیلی از زندگی سیاسی مدرس. تهران: 1373، مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، ص29.

[4] مکی، حسین. مدرس قهرمان آزادی. تهران: 1359

[5] [مدرس و مجلس، نامه‌ها و اسناد]: مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی، تهران: 1363، مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''مدرس، سيدحسن؛''' شخصيت سياسي، مذهبي (1248ق / ؟ م -1316ش) فرزند اسماعيل متولد سرابه كچو از توابع اردستان. او پس از تحصيلات مقدماتي به مدت سيزده سال در اصفهان و نجف به تحصيل پرداخت.<sup>1</sup>
+[[پرونده:N00003505-r-b-004.jpg|بندانگشتی|محمد حسن مدرس، قابل بازیابی از https://www.iichs.ir/fa/gallery/3505/2/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1]]
+'''مدرس، سیدحسن،''' شخصیت سیاسی، مذهبی (1248ق / ؟ م -1316ش) فرزند اسماعیل متولد سرابه کچو از توابع اردستان. او پس از تحصیلات مقدماتی به مدت سیزده سال در [[اصفهان]] و نجف به تحصیل پرداخت<ref>مدرسی، علی. '''''مرد روزگاران (مدرس شهید، نابغه ملی ایران)'''''. تهران: نشر هزاران، ص45-41.</ref>.
-در ؟ق / ؟م / 1289ش از سوي علماي نجف جزء پنج فقيهي انتخاب شد كه بر مصوبات مجلس نظارت داشتند. از دوره سوم تا ششم مجلس شوراي ملي وكيل بود. در دولت نظام‌السلطنه (كابينه مهاجرت) مافي وزير عدليه بود كه با ناكامي اين دولت به عثماني رفت.<sup>2</sup> مدرس از مخالفان قرارداد 1919م وثوق‌الدوله و دولت كودتاي سيدضياء بود كه در كودتاي سياه به زندان افتاد و در دورة چهارم مجلس نايب رئيس بود. او كه در صدر مخالفان رضاخان در مسألة جمهوري‌خواهي و تغيير سلطنت بود به مجلس هفتم راه نيافت<sup>3</sup> و در 1307ش به دستور رضاشاه دستگير، به خواف و سپس كاشمر تبعيد شد و در آن‌جا به قتل رسيد (9 آذر 1316ش).<sup>4</sup> مدرس حامي پيوند دين و سياست بود و در مسائل ملي از حاميان و همفكران دكتر محمد مصدق به شمار مي‌رفت.
+در ؟ق / ؟م / 1289ش از سوی علمای نجف جزء پنج فقیه ی انتخاب شد که بر مصوبات مجلس نظارت داشتند. از دوره سوم تا ششم [[مجلس شورای ملی]] وکیل بود. در دولت نظام‌السلطنه (کابینه مهاجرت) مافی وزیر عدلیه بود که با ناکامی این دولت به عثمانی رفت<ref>'''''[مدرس در پنج دوره تقنینیه]'''''. به کوشش محمد ترکمان، تهران: 1367، دفتر نشر فرهنگ اسلامی.</ref>.
+مدرس از مخالفان قرارداد 1919م وثوق‌الدوله و دولت کودتای سیدضیاء بود که در کودتای سیاه به زندان افتاد و در دوره چهارم مجلس نایب رئیس بود. او که در صدر مخالفان [[رضا شاه پهلوی|رضاخان]] در مسأله جمهوری‌خواهی و تغییر سلطنت بود به مجلس هفتم راه نیافت<ref>طاهری، سید صدرالدین. '''''یک بررسی تحلیلی از زندگی سیاسی مدرس'''''. تهران: 1373، مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، ص29.</ref> و در 1307ش به دستور [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]] دستگیر، به خواف و سپس کاشمر تبعید شد و در آن‌جا به قتل رسید (9 آذر 1316ش)<ref>مکی، حسین. '''''مدرس قهرمان آزادی'''''. تهران: 1359</ref><ref>'''''[مدرس و مجلس، نامه‌ها و اسناد]:''''' مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی، تهران: 1363، مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی.</ref>. مدرس حامی پیوند دین و سیاست بود و در مسائل ملی از حامیان و همفکران [[محمد مصدق|دکتر محمد مصدق]] به شمار می‌رفت.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-.    مدرسي، علي. '''''مرد روزگاران (مدرس شهيد، نابغة ملي ايران)'''''. تهران: نشر هزاران، ص45-41.
+* [[مجلس شورای ملی]]
+* [[رضا شاه پهلوی]]
+* [[محمد مصدق]]
-.    براي آگاهي بيشتر: '''''[مدرس در پنج دوره تقنينيه]'''''. به كوشش محمد تركمان، تهران: 1367، دفتر نشر فرهنگ اسلامي.
+== مآخذ ==
+<references />
-.    طاهري، سيد صدرالدين. '''''يك بررسي تحليلي از زندگي سياسي مدرس'''''. تهران: 1373، مؤسسة خدمات فرهنگي رسا، ص29.
-.    براي آگاهي بيشتر: مكي، حسين. '''''مدرس قهرمان آزادي'''''. تهران: 1359؛ و '''''[مدرس و مجلس، نامه‌ها و اسناد]:''''' مؤسسة پژوهش و مطالعات فرهنگي، تهران: 1363، مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگي.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 اکبر فلاحی
+[[رده:تاریخ]]
+[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]