پرش به محتوا

حزب ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[حزب ایران]]،''' سیاسی مرکب از شماری از مهندسین آزادی خواه. هسته مرکزی حزب. «کانون مهندسین» ایران بود که در 1321 توسط گروهی از جوانان تحصیل کرده و روشنفکر به وجود آمده بود و با تبدیل «کانون مهندسین» به یک سازمان سیاسی در فروردین ماه 1322 حزب ایران شکل گرفت<ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران'''''. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.</ref>. از مؤسسان حزب غلامعلی فریور، کریم سنجابی، احمد زیرک‌زاده (دبیر کل) و اصغر پارسا (سخنگوی حزب) و... و روزنامه جبهه ارگان حزب بود<ref>مدیرشانه‌چی، حسین. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.</ref>. شعار حزب یعنی با فکر ایرانی، به دست ایرانی برای ایران، بیانگر اهداف حزب که به دنبال اداره کشور به دست طبقه شایسته و تحصیل کرده بود، می‌باشد<ref>الهی، حسین. '''''احزاب و سازمان‌های سیاسی در خراسان'''''. مشهد: دانشگاه فردودسی، 1382، ص85- 184.</ref>.  شرکت در کابینه ائتلافی قوام و همکاری با حزب توده در این کابینه در کنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائیان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چیکف از مهم‌ترین اقدامات این حزب به شمار می‌رود<ref>  طیرانی، بهروز. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. ج1، تهران: اسناد ملی، 1376، ص183.</ref>.  برخی از رهبران حزب وارد کابینه دکتر محمد مصدق شدند و شاپور بختیار که از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملی پیوست<ref>گایورسکی، مارک. ج. '''''سیاست خارجی آمریکا و شاه'''''. جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.</ref>. هر چند این حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعالیتی باز ماند ولی تا پیروزی انقلاب اسلامی به حیات خود ادامه داد <ref>آبرهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1371، ص171.
'''[[حزب ایران]]،''' حزب سیاسی مرکب از شماری از مهندسین آزادی خواه. هسته مرکزی حزب. «کانون مهندسین» ایران بود که در 1321 توسط گروهی از جوانان تحصیل کرده و روشنفکر به وجود آمده بود و با تبدیل «کانون مهندسین» به یک سازمان سیاسی در فروردین ماه 1322 حزب ایران شکل گرفت<ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران'''''. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.</ref>.   


'''''همچنین اسنادی از احزاب سیاسی در ایران''''' (حزب ایران و حزب سعادت ملی ایران). مجموعه اسناد تاریخی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1380.</ref> و هنوز هم با آن‌که رهبران معروف آن فوت کرده‌اند، پاره‌ای از هواداران آن‌ها در تلاش و کوشش هستند.  
از مؤسسان حزب [https://www.iichs.ir/fa/news/11955/%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%B1 غلامعلی فریور]، [https://irdc.ir/fa/news/9090/%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B3%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1 کریم سنجابی]، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B2%DB%8C%D8%B1%DA%A9_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 احمد زیرک‌زاده] (دبیر کل) و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7 اصغر پارسا] (سخنگوی حزب) و... و روزنامه جبهه ارگان حزب بود<ref>مدیرشانه‌چی، حسین. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.</ref>. شعار حزب یعنی با فکر ایرانی، به دست ایرانی برای ایران، بیانگر اهداف حزب که به دنبال اداره کشور به دست طبقه شایسته و تحصیل کرده بود، می‌باشد<ref>الهی، حسین. '''''احزاب و سازمان‌های سیاسی در خراسان'''''. مشهد: دانشگاه فردودسی، 1382، ص85- 184.</ref>. 
 
شرکت در کابینه ائتلافی قوام و همکاری با حزب توده در این کابینه در کنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائیان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چیکف از مهم‌ترین اقدامات این حزب به شمار می‌رود<ref>  طیرانی، بهروز. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. ج1، تهران: اسناد ملی، 1376، ص183.</ref>.  برخی از رهبران حزب وارد کابینه [[محمد مصدق|دکتر محمد مصدق]] شدند و [[شاپور بختیار]] که از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملی پیوست<ref>گایورسکی، مارک. ج. '''''سیاست خارجی آمریکا و شاه'''''. جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.</ref>. هر چند این حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعالیتی باز ماند ولی تا پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] به حیات خود ادامه داد <ref>آبرهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1371، ص171.</ref><ref>'''''اسنادی از احزاب سیاسی در ایران''''' (حزب ایران و حزب سعادت ملی ایران). مجموعه اسناد تاریخی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1380.</ref> و هنوز هم با آن‌که رهبران معروف آن فوت کرده‌اند، پاره‌ای از هواداران آن‌ها در تلاش و کوشش هستند.  


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
* [[محمد مصدق]]
* [[شاپور بختیار]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
 
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
اکبر قاسمی
اکبر قاسمی

نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۹

حزب ایران، حزب سیاسی مرکب از شماری از مهندسین آزادی خواه. هسته مرکزی حزب. «کانون مهندسین» ایران بود که در 1321 توسط گروهی از جوانان تحصیل کرده و روشنفکر به وجود آمده بود و با تبدیل «کانون مهندسین» به یک سازمان سیاسی در فروردین ماه 1322 حزب ایران شکل گرفت[۱].

از مؤسسان حزب غلامعلی فریور، کریم سنجابی، احمد زیرک‌زاده (دبیر کل) و اصغر پارسا (سخنگوی حزب) و... و روزنامه جبهه ارگان حزب بود[۲]. شعار حزب یعنی با فکر ایرانی، به دست ایرانی برای ایران، بیانگر اهداف حزب که به دنبال اداره کشور به دست طبقه شایسته و تحصیل کرده بود، می‌باشد[۳].

شرکت در کابینه ائتلافی قوام و همکاری با حزب توده در این کابینه در کنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائیان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چیکف از مهم‌ترین اقدامات این حزب به شمار می‌رود[۴]. برخی از رهبران حزب وارد کابینه دکتر محمد مصدق شدند و شاپور بختیار که از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملی پیوست[۵]. هر چند این حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعالیتی باز ماند ولی تا پیروزی انقلاب اسلامی به حیات خود ادامه داد [۶][۷] و هنوز هم با آن‌که رهبران معروف آن فوت کرده‌اند، پاره‌ای از هواداران آن‌ها در تلاش و کوشش هستند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نجاتی، غلامرضا. تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.
  2. مدیرشانه‌چی، حسین. احزاب سیاسی ایران. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.
  3. الهی، حسین. احزاب و سازمان‌های سیاسی در خراسان. مشهد: دانشگاه فردودسی، 1382، ص85- 184.
  4.   طیرانی، بهروز. احزاب سیاسی ایران. ج1، تهران: اسناد ملی، 1376، ص183.
  5. گایورسکی، مارک. ج. سیاست خارجی آمریکا و شاه. جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.
  6. آبرهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1371، ص171.
  7. اسنادی از احزاب سیاسی در ایران (حزب ایران و حزب سعادت ملی ایران). مجموعه اسناد تاریخی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1380.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اکبر قاسمی