حکومت زنان در نوروز: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
در دهکده، بیمرغ، نزدیک گناباد (از توابع [[استان خراسان شمالی|خراسان]]) از روز نهم فروردین تا روز سیزده، حکومت و اختیارات، به دست زنان میافتد، هیچ مردی حق ندارد از خانه خارج شود و اگر خارج شود، زنان او را تنبیه میکنند، خود زنان وسایل و مایحتاج را تهیه و زندگی را اداره مینمایند. علاوه بر آن، به بازیها و ورزشهایگوناگون میپردازند. | در دهکده، بیمرغ، نزدیک گناباد (از توابع [[استان خراسان شمالی|خراسان]]) از روز نهم فروردین تا روز سیزده، حکومت و اختیارات، به دست زنان میافتد، هیچ مردی حق ندارد از خانه خارج شود و اگر خارج شود، زنان او را تنبیه میکنند، خود زنان وسایل و مایحتاج را تهیه و زندگی را اداره مینمایند. علاوه بر آن، به بازیها و ورزشهایگوناگون میپردازند. | ||
زنان اغلب روز را، در خارج از خانه میگذرانند، اسب سوار میشوند و میتازند، و از روز [[سیزده بدر|سیزده]] به خانه برمیگردند و میشوند همان زن تسلیم و سر به زیر. این تحکم به مرد را، در این سه چهار روز قبل از [[سیزده بدر|سیزده]]، آن قدر جدی میگیرند که واقعاً بیشتر اوقات، مردان، جرأت نمیکنند از خانه خارج شوند<ref>میرنیا، سید علی (1369)، فرهنگ | زنان اغلب روز را، در خارج از خانه میگذرانند، اسب سوار میشوند و میتازند، و از روز [[سیزده بدر|سیزده]] به خانه برمیگردند و میشوند همان زن تسلیم و سر به زیر. این تحکم به مرد را، در این سه چهار روز قبل از [[سیزده بدر|سیزده]]، آن قدر جدی میگیرند که واقعاً بیشتر اوقات، مردان، جرأت نمیکنند از خانه خارج شوند<ref>میرنیا، سید علی (1369)، '''''فرهنگ مردم'''''، تهران: انتشارات پارسا، ص. 51.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
رضا شعبانی | رضا شعبانی | ||
[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۹
در دهکده، بیمرغ، نزدیک گناباد (از توابع خراسان) از روز نهم فروردین تا روز سیزده، حکومت و اختیارات، به دست زنان میافتد، هیچ مردی حق ندارد از خانه خارج شود و اگر خارج شود، زنان او را تنبیه میکنند، خود زنان وسایل و مایحتاج را تهیه و زندگی را اداره مینمایند. علاوه بر آن، به بازیها و ورزشهایگوناگون میپردازند.
زنان اغلب روز را، در خارج از خانه میگذرانند، اسب سوار میشوند و میتازند، و از روز سیزده به خانه برمیگردند و میشوند همان زن تسلیم و سر به زیر. این تحکم به مرد را، در این سه چهار روز قبل از سیزده، آن قدر جدی میگیرند که واقعاً بیشتر اوقات، مردان، جرأت نمیکنند از خانه خارج شوند[۱].
نیز نگاه کنید به
- نوروز در خراسان
- نوروز در گیلان
- جشن آخر سال در میان مردم شیراز
- جشن نوروز در میان زرتشتیان
- جشن آخر سال در میان مردم آذربایجان
مآخذ
- ↑ میرنیا، سید علی (1369)، فرهنگ مردم، تهران: انتشارات پارسا، ص. 51.
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1378)، آداب و رسوم نوروز، تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
رضا شعبانی