پرش به محتوا

حسن پیرنیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
'''[[حسن پیرنیا|پیرنیا، حسن]]'''، ملقب به مشیر الملک و مشیر الدوله (1291ق-1314ش)، سیاست‌مدار، مورّخ، نخست وزیر و وزیر.  
'''[[حسن پیرنیا|پیرنیا، حسن]]'''، ملقب به مشیر الملک و مشیر الدوله (1291ق-1314ش)، سیاست‌مدار، مورّخ، نخست وزیر و وزیر.  


حسن پیرنیا، فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نائینی (نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیت)، زاده تهران و تحصیل‌کرده روسیه در رشته‌های نظام و حقوق است<ref>باستانی پاریزی، محمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323. </ref>. کارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشی‌گری و مترجمی صدراعظم وقت (امین‌السلطان) آغاز کرد. در 1324ق با مشروطیت همراه شد و در تهیه نظام‌نامه انتخابات [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup> و قانون اساسی کوشید، بدین ترتیب وارد عرصه فعالیت سیاسی شد<ref>باستانی‌پاریزی، محمدابراهیم.حمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371 . ص 96. </ref>. با عهده‌دار شدن وزارت عدلیه در کابینه مشیرالسلطنه (1325ق) اولین بار وزیر شد و تا زمان حیات در 20 کابینه وزارت خانه‌های معارف، خارجه، تجارت، عدلیه و جنگ را به دست گرفت. نمایندگی‌های کوتاه مدت در دوره‌های 2 و 3 و 4 و 5 [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup>، از دیگر عرصه‌های فعالیت سیاسی وی بود. اما مهم‌ترین سمت سیاسی وی، 4 دوره نخست‌وزیری طی سال‌های 1293، 1299، 1300 و 1302ش است<ref> '''''دولت‌های ایران، از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی'''''. تهیه و تنظیم: اداره کل آرشیو، اسناد و موزه ریاست جمهوری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چ 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251. </ref>.
حسن پیرنیا، فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نائینی (نخستین رئیس‌الوزرای [[نهضت مشروطه|عصر مشروطیت]])، زاده تهران و تحصیل‌کرده روسیه در رشته‌های نظام و حقوق است<ref>باستانی پاریزی، محمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31. </ref><ref>بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323.</ref>.  


تأسیس مدرسه علوم سیاسی جهت تربیت سیاست پیشگان و مدرسه نظام و تألیف اثر 3جلدی تاریخ ایران باستان از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی اوست<ref>  مستوفی، عبدالله. '''''شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه'''''. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68؛ بامداد، مهدی. '''''همان'''''. ص 323 و 325؛ قاسمی‌پویا، اقبال. '''''مدارس جدید در دوره قاجاریه: بانیان و پیشروان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ص 498-500. </ref>. وی در 29 آبان 1314ش در تهران درگذشت.  
کارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشی‌گری و مترجمی صدراعظم وقت (امین‌السلطان) آغاز کرد. در 1324ق با [[انقلاب مشروطه|مشروطیت]] همراه شد و در تهیه نظام‌نامه انتخابات [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup> و قانون اساسی کوشید، بدین ترتیب وارد عرصه فعالیت سیاسی شد<ref>باستانی‌پاریزی، محمدابراهیم.حمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31. </ref><ref>بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371 . ص 96.</ref>.
 
با عهده‌دار شدن وزارت عدلیه در کابینه مشیرالسلطنه (1325ق) اولین بار وزیر شد و تا زمان حیات در 20 کابینه وزارت خانه‌های معارف، خارجه، تجارت، عدلیه و جنگ را به دست گرفت. نمایندگی‌های کوتاه مدت در دوره‌های 2 و 3 و 4 و 5 [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup>، از دیگر عرصه‌های فعالیت سیاسی وی بود. اما مهم‌ترین سمت سیاسی وی، 4 دوره نخست‌وزیری طی سال‌های 1293، 1299، 1300 و 1302ش است<ref> '''''دولت‌های ایران، از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی'''''. تهیه و تنظیم: اداره کل آرشیو، اسناد و موزه ریاست جمهوری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جلد 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251. </ref>.
 
تأسیس مدرسه علوم سیاسی جهت تربیت سیاست پیشگان و مدرسه نظام و تألیف اثر 3جلدی تاریخ [[ایران باستان]] از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی اوست<ref>  مستوفی، عبدالله. '''''شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه'''''. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68. </ref><ref>قاسمی‌پویا، اقبال. '''''مدارس جدید در دوره قاجاریه: بانیان و پیشروان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ص 498-500.</ref><ref>بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323 و 325.</ref>. وی در 29 آبان 1314ش در [[استان تهران|تهران]] درگذشت.  


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


* [[مجلس شورای ملی]]
* [[مجلس شورای ملی]]
* [[نهضت مشروطه]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
خط ۱۶: خط ۲۱:


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==


جعفر گلشن
جعفر گلشن

نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۴

حسن پیرنیا برگرفته از وبسایت خبرگزاری جمهوری اسلامی قابل بازیابی ازhttps://www.irna.ir/news/84114452/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7

پیرنیا، حسن، ملقب به مشیر الملک و مشیر الدوله (1291ق-1314ش)، سیاست‌مدار، مورّخ، نخست وزیر و وزیر.

حسن پیرنیا، فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نائینی (نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیت)، زاده تهران و تحصیل‌کرده روسیه در رشته‌های نظام و حقوق است[۱][۲].

کارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشی‌گری و مترجمی صدراعظم وقت (امین‌السلطان) آغاز کرد. در 1324ق با مشروطیت همراه شد و در تهیه نظام‌نامه انتخابات مجلس شورای ملی* و قانون اساسی کوشید، بدین ترتیب وارد عرصه فعالیت سیاسی شد[۳][۴].

با عهده‌دار شدن وزارت عدلیه در کابینه مشیرالسلطنه (1325ق) اولین بار وزیر شد و تا زمان حیات در 20 کابینه وزارت خانه‌های معارف، خارجه، تجارت، عدلیه و جنگ را به دست گرفت. نمایندگی‌های کوتاه مدت در دوره‌های 2 و 3 و 4 و 5 مجلس شورای ملی*، از دیگر عرصه‌های فعالیت سیاسی وی بود. اما مهم‌ترین سمت سیاسی وی، 4 دوره نخست‌وزیری طی سال‌های 1293، 1299، 1300 و 1302ش است[۵].

تأسیس مدرسه علوم سیاسی جهت تربیت سیاست پیشگان و مدرسه نظام و تألیف اثر 3جلدی تاریخ ایران باستان از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی اوست[۶][۷][۸]. وی در 29 آبان 1314ش در تهران درگذشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. باستانی پاریزی، محمدابراهیم. تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا. تهران: 1356، ص 29-31.
  2. بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323.
  3. باستانی‌پاریزی، محمدابراهیم.حمدابراهیم. تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا. تهران: 1356، ص 29-31.
  4. بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371 . ص 96.
  5.  دولت‌های ایران، از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی. تهیه و تنظیم: اداره کل آرشیو، اسناد و موزه ریاست جمهوری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جلد 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251.
  6.   مستوفی، عبدالله. شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68.
  7. قاسمی‌پویا، اقبال. مدارس جدید در دوره قاجاریه: بانیان و پیشروان. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ص 498-500.
  8. بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323 و 325.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

جعفر گلشن