سید عبدالله بهبهانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:3739.jpg|بندانگشتی|سید عبد الله بهبهانی، قابل بازیابی از https://historydocuments.ir/?page=post&id=3739]] | [[پرونده:3739.jpg|بندانگشتی|سید عبد الله بهبهانی، قابل بازیابی از https://historydocuments.ir/?page=post&id=3739]] | ||
'''بهبهانی، سید عبدالله'''، مشهور به "شاه عبدالله" و "شاه سیاه"، (1260-1327ه.ق)<ref>صفائی، ابراهیم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چاپ اول 1343، ص 203-173.</ref> مجتهد و آزادیخواه و از رهبران [[نهضت مشروطه|مشروطه]]. او فرزند سید اسماعیل بود، از آنكه در نجف به درجه اجتهاد رسید در 1295ق / ؟ م به [[استان تهران|تهران]] آمد و پس از فوت پدر مقام او را احراز كرد. | '''بهبهانی، سید عبدالله'''، مشهور به "شاه عبدالله" و "شاه سیاه"، (1260-1327ه.ق)<ref>صفائی، ابراهیم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چاپ اول 1343، ص 203-173.</ref> مجتهد و آزادیخواه و از رهبران [[نهضت مشروطه|مشروطه]]. او فرزند سید اسماعیل بود، از آنكه در نجف به درجه اجتهاد رسید در 1295ق / ؟ م به [[استان تهران|تهران]] آمد و پس از فوت پدر مقام او را احراز كرد. از آنجا كه با تحریم تنباكو مخالف بود، با استعمالِ علنی تنباكو در جلسه علما متهم به رشوهگیری شد<ref>الگار، حامد. '''''نقش روحانیت پیشرو در جنبش مشروطیت'''''. ترجمه ابوالقاسم سری، انتشارات توس، چاپ دوم، 1359، ص 297-298.</ref>. | ||
از آنجا كه با تحریم تنباكو مخالف بود، با استعمالِ علنی تنباكو در جلسه علما متهم به رشوهگیری شد<ref>الگار، حامد. '''''نقش روحانیت پیشرو در جنبش مشروطیت'''''. ترجمه ابوالقاسم سری، انتشارات توس، چاپ دوم، 1359، ص 297-298.</ref>. | |||
در جهت پیشرفت مشروطهخواهی با طباطبائی متحد شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. انتشارات امیركبیر، چاپ نهم، 1351، ص 48-49.</ref>. مهاجرتها با تأیید و رهبری سیاسی<ref>دولت آبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. انتشارات كتابخانه ابنسینا، بیتا، ج2، ص 36-34.</ref> آنان به صدر فرمان [[نهضت مشروطه|مشروطه]] انجامید<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. انتشارات علمی، چاپ دوم، 1363، ج2، ص 338-246.</ref>. | در جهت پیشرفت مشروطهخواهی با طباطبائی متحد شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. انتشارات امیركبیر، چاپ نهم، 1351، ص 48-49.</ref>. مهاجرتها با تأیید و رهبری سیاسی<ref>دولت آبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. انتشارات كتابخانه ابنسینا، بیتا، ج2، ص 36-34.</ref> آنان به صدر فرمان [[نهضت مشروطه|مشروطه]] انجامید<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. انتشارات علمی، چاپ دوم، 1363، ج2، ص 338-246.</ref>. | ||
| خط ۱۱: | خط ۹: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[شیخ فضل الله نوری]] | * [[نهضت مشروطه]] | ||
* [[شیخ فضل الله نوری]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
میرحواس احمد زاده | میرحواس احمد زاده | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸
بهبهانی، سید عبدالله، مشهور به "شاه عبدالله" و "شاه سیاه"، (1260-1327ه.ق)[۱] مجتهد و آزادیخواه و از رهبران مشروطه. او فرزند سید اسماعیل بود، از آنكه در نجف به درجه اجتهاد رسید در 1295ق / ؟ م به تهران آمد و پس از فوت پدر مقام او را احراز كرد. از آنجا كه با تحریم تنباكو مخالف بود، با استعمالِ علنی تنباكو در جلسه علما متهم به رشوهگیری شد[۲].
در جهت پیشرفت مشروطهخواهی با طباطبائی متحد شد[۳]. مهاجرتها با تأیید و رهبری سیاسی[۴] آنان به صدر فرمان مشروطه انجامید[۵].
وی كه وكیل مجلس اول بود اختلافاتی با شیخ فضلالله نوری داشت و پس از بمباران مجلس(1326ه.ق) به نجف تبعید و پس از بازگشت در رجب 1328 شبانه در منزل كشته شد[۶].
كتب فقهی و حاشیهای بر كتاب جواهر از آثار قلمی او است[۷]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صفائی، ابراهیم. رهبران مشروطه. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چاپ اول 1343، ص 203-173.
- ↑ الگار، حامد. نقش روحانیت پیشرو در جنبش مشروطیت. ترجمه ابوالقاسم سری، انتشارات توس، چاپ دوم، 1359، ص 297-298.
- ↑ كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. انتشارات امیركبیر، چاپ نهم، 1351، ص 48-49.
- ↑ دولت آبادی، یحیی. حیات یحیی. انتشارات كتابخانه ابنسینا، بیتا، ج2، ص 36-34.
- ↑ ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. انتشارات علمی، چاپ دوم، 1363، ج2، ص 338-246.
- ↑ روزنامه مجلس. سال سوم، شماره 138، 11 رجب 1328ق.
- ↑ مرتضوی برازجانی، اسماعیل. زندانی بزهرود. طبع و نشر انجمن دوستان، چاپ اول، 1337، صص106-104.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
میرحواس احمد زاده