اینانلو: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۷

اینانلو، یا اینالّو، یکی از ایل‌های تُرک زبان ایران و از ایلات خمسه فارس.

اینانلوها وابسته به قوم اُغوز بوده‌اند. ظاهراً میان اینانلوهای فارس و ایل بزرگ اوشار (= افشار^*) پیوندهایی وجود داشته و شاخه‌ای از آن‌ها افشار اوشاغی، یعنی فرزندان افشار، نامیده می‌شده است^[۱]^[۲].

زمان مهاجرت اینانلوها را به فارس در سده 7 یا اوایل سده 8ق (13 و اوایل سده 14 م)، در دوره سلاطین مغول دانسته‌اند^[۳]. احتمالاً افشار اوشاغی همراه اینانلوها از نواحی مرکزی ایران به فارس کوچیده بودند، چون به هنگام فرمانروایی منصوربیک افشار در فارس در 904ق/1499م، افشارها در این ناحیه به سر می‌برند^[۴].

اینانلو در 1278ق/1861م با چهار ایل دیگر فارس اتحادیه ایلات خمسه^* را تشکیل دادند. در اسناد تاریخی از شماری تیره‌های وابسته به این ایل نام برده شده است. در قدیم‌ترین سند، فارسنامه ناصری (تألیف 1313ق/1895م) نام 25 تیره، و در عرف و عادت در عشایر فارس (تألیف 1324ش) نام 8 تیره از اینانلو امده است^[۳]^[۵].

از دوره صفوی تا حدود 1240ق/1824م خان‌های تیره ابوالوردی، یکی از تیره‌های مهم اینانلو بر ایل حکومت می‌کردند. بعدها رهبری ایل هر چندگاهی در دست یکی از خان‌های تیر‌ه‌های قورت، سَرکَلو و بلاغی می‌گشت^[۶]. مردم ایل تا پیش از سده 14ق کوچ می‌کردند، و از آن پس به تدریج در صحرای قره‌بلاغ فسا ده‌نشین شدند و به کشاورزی پرداختند و کوچندگان آن‌ها به ایل‌های دیگر فارس پیوستند^[۷]^[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ Minorsky, V. "Ainallu/ inallu", Rocznik Orientalistyczny. Cracow: 1953 , vol. XVII , 3-4 , 8.
↑ حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576.
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ حسینی‌فسایی،حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص.1573.
↑ Iranica, 1/585.
↑ بهمن‌بیگی، محمدبهمن. عرف و عادت در عشایر فارس. تهران: 1324، بنگاه اذر، 55.
↑ حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1573-1576.
↑ حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576.
↑ تلخیص از بلوکباشی، علی، «اینالو»، دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1380، جلد 10، ص. 716-717.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی

[1] Minorsky, V. "Ainallu/ inallu", Rocznik Orientalistyczny. Cracow: 1953 , vol. XVII , 3-4 , 8.

[2] حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576.

[:0-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ حسینی‌فسایی،حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص.1573.

[4] Iranica, 1/585.

[5] بهمن‌بیگی، محمدبهمن. عرف و عادت در عشایر فارس. تهران: 1324، بنگاه اذر، 55.

[6] حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1573-1576.

[7] حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576.

[8] تلخیص از بلوکباشی، علی، «اینالو»، دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1380، جلد 10، ص. 716-717.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''[[اینانلو|اینانلو، یا اینالّو]]،''' یکی از ایل‌های تُرک زبان ایران و از ایلات خمسه فارس.
+'''[[اینانلو|اینانلو، یا اینالّو]]،''' یکی از ایل‌های [[ترک|تُرک]] زبان ایران و از [[ایلات خمسه]] [[استان فارس|فارس]].
-اینانلوها وابسته به قوم اُغوز بوده‌اند. ظاهراً میان اینانلوهای فارس و [[ایل]] بزرگ اوشار (= افشار<sup>*</sup>) پیوندهایی وجود داشته و شاخه‌ای از ان‌ها افشار اوشاغی، یعنی فرزندان افشار، نامیده می‌شده است<ref>
+اینانلوها وابسته به قوم اُغوز بوده‌اند. ظاهراً میان اینانلوهای [[استان فارس|فارس]] و [[ایل]] بزرگ اوشار (= [[افشار]]<sup>*</sup>) پیوندهایی وجود داشته و شاخه‌ای از آن‌ها افشار اوشاغی، یعنی فرزندان [[افشار]]، نامیده می‌شده است<ref>   Minorsky, V. "Ainallu/ inallu", Rocznik '''''Orientalistyczny'''''. Cracow: 1953 , vol. XVII , 3-4 , 8.</ref><ref>حسینی‌فسایی، حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576. </ref>.
-  Minorsky, V. "Ainallu/ inallu", Rocznik '''''Orientalistyczny'''''. Cracow: 1953 , vol. XVII , 3-4 , 8.
+زمان مهاجرت اینانلوها را به [[استان فارس|فارس]] در سده 7 یا اوایل سده 8ق (13 و اوایل سده 14 م)، در دوره سلاطین [[مغول ها|مغول]] دانسته‌اند<ref name=":0">حسینی‌فسایی،حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص.1573.</ref>. احتمالاً افشار اوشاغی همراه اینانلوها از نواحی مرکزی ایران به [[استان فارس|فارس]] کوچیده بودند، چون به هنگام فرمانروایی منصوربیک افشار در [[استان فارس|فارس]] در 904ق/1499م، [[افشار|افشارها]] در این ناحیه به سر می‌برند<ref>'''''Iranica''''', 1/585.</ref>.
-حسینی‌فسایی، حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، 2/1576.</ref>.
+اینانلو در 1278ق/1861م با چهار [[ایل]] دیگر فارس اتحادیه [[ایلات خمسه]]<sup>*</sup> را تشکیل دادند. در اسناد تاریخی از شماری تیره‌های وابسته به این [[ایل]] نام برده شده است. در قدیم‌ترین سند، '''فارسنامه ناصری''' (تألیف 1313ق/1895م) نام 25 تیره، و در '''عرف و عادت در عشایر فارس''' (تألیف 1324ش) نام 8 تیره از اینانلو امده است<ref name=":0" /><ref>بهمن‌بیگی، محمدبهمن. '''''عرف و عادت در عشایر فارس'''''. تهران: 1324، بنگاه اذر، 55.</ref>.
-زمان مهاجرت اینانلوها را به فارس در سده 7 یا اوایل سده 8ق (13 و اوایل سده 14 م)، در دوره سلاطین مغول دانسته‌اند<ref>حسینی‌فسایی،حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر،. 2/1573.</ref>. احتمالاً افشار اوشاغی همراه اینانلوها از نواحی مرکزی ایران به فارس کوچیده بودند، چون به هنگام فرمانروایی منصوربیک افشار در فارس در 904ق/1499م، افشارها در این ناحیه به سر می‌برند<ref>'''''Iranica''''', 1/585.</ref>.
+از [[صفویان|دوره صفوی]] تا حدود 1240ق/1824م خان‌های تیره ابوالوردی، یکی از تیره‌های مهم اینانلو بر [[ایل]] حکومت می‌کردند. بعدها رهبری [[ایل]] هر چندگاهی در دست یکی از خان‌های تیر‌ه‌های قورت، سَرکَلو و بلاغی می‌گشت<ref>حسینی‌فسایی، حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1573-1576. </ref>. مردم [[ایل]] تا پیش از سده 14ق کوچ می‌کردند، و از آن پس به تدریج در صحرای قره‌بلاغ فسا ده‌نشین شدند و به کشاورزی پرداختند و کوچندگان آن‌ها به ایل‌های دیگر [[استان فارس|فارس]] پیوستند<ref>حسینی‌فسایی، حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، جلد 2، ص. 1576.</ref><ref>تلخیص از بلوکباشی، علی، «اینالو»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''، 1380، جلد 10، ص. 716-717.</ref>.
-اینانلو در 1278ق/1861م با چهار ایل دیگر فارس اتحادیه ایلات خمسه<sup>*</sup> را تشکیل دادند. در اسناد تاریخی از شماری تیره‌های وابسته به این ایل نام برده شده است. در قدیم‌ترین سند، '''فارسنامه ناصری''' (تألیف 1313ق/1895م) نام 25 تیره، و در '''عرف و عادت در عشایر فارس''' (تألیف 1324ش) نام 8 تیره از اینانلو امده است<ref>حسینی‌فسایی، همانجا، بهمن‌بیگی، محمدبهمن. '''''عرف و عادت در عشایر فارس'''''. تهران: 1324، بنگاه اذر، 55.</ref>.
-از دوره صفوی تا حدود 1240ق/1824م خان‌های تیره ابوالوردی، یکی از تیره‌های مهم اینانلو بر ایل حکومت می‌کردند. بعدها رهبری ایل هر چندگاهی در دست یکی از خان‌های تیر‌ه‌های قورت، سَرکَلو و بلاغی می‌گشت<ref>  حسینی‌فسایی. 2/1573، 1576.</ref>. مردم ایل تا پیش از سده 14ق کوچ می‌کردند، و از ان پس به تدریج در صحرای قره‌بلاغ فسا ده‌نشین شدند و به کشاورزی پرداختند و کوچندگان ان‌ها به ایل‌های دیگر فارس پیوستند<ref>حسینی‌فسایی، 2/1576.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
-[[ایل]]
-[[ایران]]
+* [[ایل]]
+* [[ایلات خمسه]]
+* [[استان فارس]]
+* [[افشار]]
-== ماخذ ==
+== مآخذ ==
 <references />
 == منبع اصلی ==
-سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 == نویسنده مقاله ==
 علی بلوکباشی
-تلخیص، «اینالو»، نوشته علی بلوکباشی
+[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
+[[رده:مردم شناسی]]
-'''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی'''''، 1380، 10/716-717