پرش به محتوا

کرمان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۶۷۰ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۶۷۰ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
کرمان، مرکز استان و شهرستانی به همین نام، واقع در نیمه شرقی ـ جنوبی کشور.
کرمان، مرکز استان و شهرستانی به همین نام، واقع در نیمه شرقی ـ جنوبی کشور.


شهرستان کرمان از غرب با شهرستان‌های زرند، رفسنجان و بردسیر، از جنوب با شهرستان‌های بم و جیرفت، از شمال غرب با شهرستان راور و از شمال شرق با شهرستان‌های بیرجند و نهبندان (در [[استان خراسان جنوبی]]) و از شرق با شهرستان زاهدان (در [[استان سیستان و بلوچستان]])، همسایه است. این شهرستان برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای 6 بخش 13 شهر و 16 دهستان است<ref>دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1384.</ref>. بخش عمده‌ای از شرق این شهرستان در کویر لوت قرار دارد.
شهرستان کرمان از غرب با شهرستان‌های زرند، رفسنجان و بردسیر، از جنوب با شهرستان‌های بم و جیرفت، از شمال غرب با شهرستان راور و از شمال شرق با شهرستان‌های بیرجند و نهبندان (در [[استان خراسان جنوبی]]) و از شرق با شهرستان [[زاهدان]] (در [[استان سیستان و بلوچستان]])، همسایه است. این شهرستان برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای 6 بخش 13 شهر و 16 دهستان است<ref>دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1384.</ref>. بخش عمده‌ای از شرق این شهرستان در [[کویر لوت]] قرار دارد.


شهر کرمان با مختصات جغرافیایی ً00 َ05 ْ57 طول شرقی و ً30 َ17 ْ30 عرض شمالی و ارتفاع 1755 متر از سطح دریا با آب و هوایی معتدل، خشک و کوهستانی و با میانگین بارندگی سالانه 136 میلی‌متر،2 در فاصله 980 کیلومتری تهران، از مسیر کاشان ـ یزد، واقع است.3 این شهر از طریق راه آهن نیز به تهران متصل است و در آینده نزدیک به زاهدان و شهر مرزی میرجاوه هم مرتبط خواهد شد.4 گرچه بخش اعظمی از شهرستان کرمان در کویر لوت واقع شده، اما شهر کرمان با دیواره کوهستان پلوار، از کویر مذکور جدا شده و بدین ترتیب عامل ارتفاع بر اقلیم آن تأثیرگذار شده است. این شهر در منطقه‌ای کم ارتفاع قرار دارد و توسط کوه‌های جوپار (4135 متر) در جنوب، پلوار (4233 متر)، سیرج (3520 متر) و جفتان (3957 متر) در شرق و کوه‌های باغ‌بالا (3775 متر) و بن در (3250 متر) در شمال و حاجی‌آباد (2943 متر) در غرب محصور شده است.5 با این حال رودخانه مهمی در شهر و اطراف آن جریان ندارد و تنها رود قابل ذکر رود شور بافق است که به عنوان مهم‌ترین رودخانه حوضه اردستان ـ یزد ـ کرمان و مانند دیگر رودخانه‌های این حوضه، تحت تأثیر بارندگی‌های نامنظم، حالت سیلابی داشته و در تمام فصل‌های سال، خشک و بی‌آب است.6 شهداد، جفتان، اندوهجرد، دهنه غار، حرجند و چترود نیز از دیگر رودخانه‌های کرمان هستند که بیشتر از کوهستان پلوار سرچشمه می‌گیرند.7
شهر کرمان با مختصات جغرافیایی ً00 َ05 ْ57 طول شرقی و ً30 َ17 ْ30 عرض شمالی و ارتفاع 1755 متر از سطح دریا با آب و هوایی معتدل، خشک و کوهستانی و با میانگین بارندگی سالانه 136 میلی‌متر<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 992.</ref>،در فاصله 980 کیلومتری [[استان تهران|تهران]]، از مسیر [[کاشان]] ـ [[یزد]]، واقع است<ref>سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134.</ref>.این شهر از طریق راه آهن نیز به [[استان تهران|تهران]] متصل است و در آینده نزدیک به [[زاهدان]] و شهر مرزی میرجاوه هم مرتبط خواهد شد<ref>همان. صIV و 28 – 26.</ref>.گرچه بخش اعظمی از شهرستان کرمان در [[کویر لوت]] واقع شده، اما شهر کرمان با دیواره کوهستان پلوار، از کویر مذکور جدا شده و بدین ترتیب عامل ارتفاع بر اقلیم آن تأثیرگذار شده است. این شهر در منطقه‌ای کم ارتفاع قرار دارد و توسط کوه‌های جوپار (4135 متر) در جنوب، پلوار (4233 متر)، سیرج (3520 متر) و جفتان (3957 متر) در شرق و کوه‌های باغ‌بالا (3775 متر) و بن در (3250 متر) در شمال و حاجی‌آباد (2943 متر) در غرب محصور شده است<ref>مؤسسه گیتاشناسی. '''''اطلس''''' '''''گیتاشناسی استان‌های ایران'''''. چ1، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156. </ref>.با این حال رودخانه مهمی در شهر و اطراف آن جریان ندارد و تنها رود قابل ذکر رود شور بافق است که به عنوان مهم‌ترین رودخانه حوضه اردستان ـ [[یزد]] ـ کرمان و مانند دیگر رودخانه‌های این حوضه، تحت تأثیر بارندگی‌های نامنظم، حالت سیلابی داشته و در تمام فصل‌های سال، خشک و بی‌آب است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 59.</ref>.شهداد، جفتان، اندوهجرد، دهنه غار، حرجند و چترود نیز از دیگر رودخانه‌های کرمان هستند که بیشتر از کوهستان پلوار سرچشمه می‌گیرند<ref>جعفری. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، همانجا.</ref>.  


کرمان از شهرهای باستانی ایران است. تنها در کتاب حدودالعالم، شانزده بار از آن نام برده شده است.8 در کتاب مذکور در وصف این شهر آمده است: «کرمان ناحیتی است [که] مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است و این ناحیتیست که هر چه بسوی دریاست جایهای گرمسیر است و مردمانی‌اند اسمر [گندم‌گون] و جای بازرگانانست و اندر وی بیابان‌هاست و از وی زیره و خرما و نیل و نی‌شکر و پانیذ خیزد...»9 و در عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات از کرمان چنین یاد شده است: «ولایتیست بزرگ و مبارک اهل وی دین‌دار غالباً ملوک ایشان عادل‌اند... حد کرمان تا حد بحر فارس است و مفازه خراسان و مکران و تا طارم، متاع کرمان: رازیانه و خرما و زیره و ارزن و رکوه و نطعها و پردها و کرباس...»10 و لسترنج نیز می‌گوید: «یاقوت گوید کرمان در دوره سلاجقه از بهترین و آبادترین بلاد محسوب می‌شد، ولی در قرن هفتم که وی جغرافیای خود را می‌نوشت شهرهای آن ایالت خراب بود و کشت‌زارها بی‌حاصل و اهالی سرگردان و بیچاره بودند و بالاخره در پایان قرن هشتم جنگ‌های امیرتیمور ویرانی و خرابی کرمان را تکمیل کرد و آن ناحیه را سراسر به ورطه خرابی و بدبختی فرو برد. مقدسی در قرن چهارم کرمان را به پنج کوره، یعنی پنج ولایت، تقسیم کرده که هر ولایتی به اسم کرسی آن ولایت موسوم بوده است،...».11 کرمان و ایالت آن در طول حیات تاریخی خود با نام‌ها و لقب‌های بسیاری از جمله جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کرمانیه، کریمان، شهر کوران، دارالامان و... شهرت داشته است.12 نام دیگر این ناحیه برابر کتیبه‌های هخامنشی بوتیا بوده و جزو ساتراپی چهاردهم به شمار می‌رفته است و بعدها: کارامانیا نام گرفت و کم‌کم تبدیل به کرمان شده است.13 زمان صفویه دوره آرامش کرمان بوده است اما در زمان فتنه افغان این ناحیه غارت  شد و در زمان آقا محمدخان قاجار بزرگ‌ترین صدمات به شهر کرمان وارد آمد، زیرا اهالی این شهر از لطفعلی‌خان  زند طرفداری کرده بودند.14 با تأسیس استان کرمان در 1316ش و انتخاب کرمان به مرکزیت آن و احداث راه‌های مواصلاتی مختلف و نیز مراکز متعدد صنعتی، آموزشی و تجاری، کرمان به یکی از قطب‌های مهم جذب جمعیت و سرمایه در جنوب کشور تبدیل شده است؛ به گونه‌ای که جمعیت شهر از 62157 تن در نخستین سرشماری عمومی کشور در 1335ش به 384991 تن در سرشماری 1375ش15 و طبق برآوردهای انجام شده، در 1384ش جمعیت شهر کرمان به 529748 تن رسیده است.16 کرمان به لحاظ تولید انواع صنایع و هنرهای دستی از جمله قالی و انواع فرش و نیز داشتن جاذبه‌های طبیعی از جلوه‌های زیبای زندگی در انواع محیط‌های زیستی حاشیه کویر تا دامنه‌های کوه‌های اطراف شهر و نیز دارا بودن آثار تاریخی متعدد نظیر کاروان‌سراها، بازارها، موزه‌ها، مسجدها که مسجد جامع، مسجد امام، مجموعه بازار وکیل، حمام گنجعلی‌خان و ... از جمله آنهاست، مقصد گردشگران بسیاری از داخل و خارج از کشور است.17
کرمان از شهرهای باستانی [[کشور ایران|ایران]] است. تنها در کتاب حدودالعالم، شانزده بار از آن نام برده شده است<ref>'''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب'''''. به کوشش منوچهر ستوده، تهران: طهوری، 1362، ص 229.</ref>.در کتاب مذکور در وصف این شهر آمده است: «کرمان ناحیتی است [که] مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است و این ناحیتیست که هر چه بسوی دریاست جایهای گرمسیر است و مردمانی‌اند اسمر [گندم‌گون] و جای بازرگانانست و اندر وی بیابان‌هاست و از وی زیره و خرما و نیل و نی‌شکر و پانیذ خیزد...»<ref>همان. ص126.</ref> و در عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات از کرمان چنین یاد شده است: «ولایتیست بزرگ و مبارک اهل وی دین‌دار غالباً ملوک ایشان عادل‌اند... حد کرمان تا حد بحر [[استان فارس|فارس]] است و مفازه خراسان و مکران و تا طارم، متاع کرمان: رازیانه و خرما و زیره و ارزن و رکوه و نطعها و پردها و کرباس...»<ref>طوسی، محمد. '''''عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات'''''. به کوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 263 و 264.</ref> و لسترنج نیز می‌گوید: «یاقوت گوید کرمان در دوره سلاجقه از بهترین و آبادترین بلاد محسوب می‌شد، ولی در قرن هفتم که وی جغرافیای خود را می‌نوشت شهرهای آن ایالت خراب بود و کشت‌زارها بی‌حاصل و اهالی سرگردان و بیچاره بودند و بالاخره در پایان قرن هشتم جنگ‌های امیرتیمور ویرانی و خرابی کرمان را تکمیل کرد و آن ناحیه را سراسر به ورطه خرابی و بدبختی فرو برد. مقدسی در قرن چهارم کرمان را به پنج کوره، یعنی پنج ولایت، تقسیم کرده که هر ولایتی به اسم کرسی آن ولایت موسوم بوده است،...»<ref>لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 321.


Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 299.</ref>.کرمان و ایالت آن در طول حیات تاریخی خود با نام‌ها و لقب‌های بسیاری از جمله جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کرمانیه، کریمان، شهر کوران، دارالامان و... شهرت داشته است<ref>چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 240.</ref>.نام دیگر این ناحیه برابر کتیبه‌های هخامنشی بوتیا بوده و جزو ساتراپی چهاردهم به شمار می‌رفته است و بعدها: کارامانیا نام گرفت و کم‌کم تبدیل به کرمان شده است<ref>کیهان، مسعود. '''''جغرافیای مفصل ایران، ج 2: سیاسی.''''' تهران: ابن‌سینا، 1311، ص244.</ref>.زمان [[صفویان|صفویه]] دوره آرامش کرمان بوده است اما در زمان فتنه افغان این ناحیه غارت  شد و در زمان [[آقا محمدخان قاجار]] بزرگ‌ترین صدمات به شهر کرمان وارد آمد، زیرا اهالی این شهر از لطفعلی‌خان زند طرفداری کرده بودند<ref>همان. ص245.</ref>.با تأسیس استان کرمان در 1316ش و انتخاب کرمان به مرکزیت آن و احداث راه‌های مواصلاتی مختلف و نیز مراکز متعدد صنعتی، آموزشی و تجاری، کرمان به یکی از قطب‌های مهم جذب جمعیت و سرمایه در جنوب کشور تبدیل شده است؛ به گونه‌ای که جمعیت شهر از 62157 تن در نخستین سرشماری عمومی کشور در 1335ش به 384991 تن در سرشماری 1375ش<ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 111 و 189.</ref> و طبق برآوردهای انجام شده، در 1384ش جمعیت شهر کرمان به 529748 تن رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص172.</ref>.کرمان به لحاظ تولید انواع صنایع و هنرهای دستی از جمله قالی و انواع فرش و نیز داشتن جاذبه‌های طبیعی از جلوه‌های زیبای زندگی در انواع محیط‌های زیستی حاشیه کویر تا دامنه‌های کوه‌های اطراف شهر و نیز دارا بودن آثار تاریخی متعدد نظیر کاروان‌سراها، بازارها، موزه‌ها، مسجدها که مسجد جامع، مسجد امام، مجموعه بازار وکیل، حمام گنجعلی‌خان و ... از جمله آنهاست، مقصد گردشگران بسیاری از داخل و خارج از کشور است<ref>سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی (وزارت آموزش و پرورش). '''''جغرافیای استان کرمان'''''. چ5، تهران: 1383، ص 80-84.</ref>.17


== نیز نگاه کنید به ==


 
* [[یزد]]
* [[زاهدان]]
* [[استان خراسان جنوبی]]
* [[استان سیستان و بلوچستان]]


2.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 992.
== مآخذ ==
<references />


3.     سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


4.    همان. صIV و 28 – 26.
== نویسنده مقاله ==
 
غلامحسین تکمیل همایون
5.    مؤسسه گیتاشناسی. '''''اطلس''''' '''''گیتاشناسی استان‌های ایران'''''. چ1، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156.
[[رده:جغرافیا]]
 
6.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 59.
 
7.     جعفری. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، همانجا.
 
8.     '''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب'''''. به کوشش منوچهر ستوده، تهران: طهوری، 1362، ص 229.
 
9.    همان. ص126.
 
10.  طوسی، محمد. '''''عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات'''''. به کوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 263 و 264.
 
11.  لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 321.
 
Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 299.
 
12.  چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 240.
 
13.  کیهان، مسعود. '''''جغرافیای مفصل ایران، ج 2: سیاسی.''''' تهران: ابن‌سینا، 1311، ص244.
 
14.  همان. ص245.
 
15.  نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 111 و 189.
 
16.  مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص172.
 
17.  سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی (وزارت آموزش و پرورش). '''''جغرافیای استان کرمان'''''. چ5، تهران: 1383، ص 80-84.

نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹

باغ فتح آباد کرمان ، برگرفته از سایت سفر مارکت، قابل بازیابی ازhttps://safarmarket.com/

کرمان، مرکز استان و شهرستانی به همین نام، واقع در نیمه شرقی ـ جنوبی کشور.

شهرستان کرمان از غرب با شهرستان‌های زرند، رفسنجان و بردسیر، از جنوب با شهرستان‌های بم و جیرفت، از شمال غرب با شهرستان راور و از شمال شرق با شهرستان‌های بیرجند و نهبندان (در استان خراسان جنوبی) و از شرق با شهرستان زاهدان (در استان سیستان و بلوچستان)، همسایه است. این شهرستان برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای 6 بخش 13 شهر و 16 دهستان است[۱]. بخش عمده‌ای از شرق این شهرستان در کویر لوت قرار دارد.

شهر کرمان با مختصات جغرافیایی ً00 َ05 ْ57 طول شرقی و ً30 َ17 ْ30 عرض شمالی و ارتفاع 1755 متر از سطح دریا با آب و هوایی معتدل، خشک و کوهستانی و با میانگین بارندگی سالانه 136 میلی‌متر[۲]،در فاصله 980 کیلومتری تهران، از مسیر کاشان ـ یزد، واقع است[۳].این شهر از طریق راه آهن نیز به تهران متصل است و در آینده نزدیک به زاهدان و شهر مرزی میرجاوه هم مرتبط خواهد شد[۴].گرچه بخش اعظمی از شهرستان کرمان در کویر لوت واقع شده، اما شهر کرمان با دیواره کوهستان پلوار، از کویر مذکور جدا شده و بدین ترتیب عامل ارتفاع بر اقلیم آن تأثیرگذار شده است. این شهر در منطقه‌ای کم ارتفاع قرار دارد و توسط کوه‌های جوپار (4135 متر) در جنوب، پلوار (4233 متر)، سیرج (3520 متر) و جفتان (3957 متر) در شرق و کوه‌های باغ‌بالا (3775 متر) و بن در (3250 متر) در شمال و حاجی‌آباد (2943 متر) در غرب محصور شده است[۵].با این حال رودخانه مهمی در شهر و اطراف آن جریان ندارد و تنها رود قابل ذکر رود شور بافق است که به عنوان مهم‌ترین رودخانه حوضه اردستان ـ یزد ـ کرمان و مانند دیگر رودخانه‌های این حوضه، تحت تأثیر بارندگی‌های نامنظم، حالت سیلابی داشته و در تمام فصل‌های سال، خشک و بی‌آب است[۶].شهداد، جفتان، اندوهجرد، دهنه غار، حرجند و چترود نیز از دیگر رودخانه‌های کرمان هستند که بیشتر از کوهستان پلوار سرچشمه می‌گیرند[۷].

کرمان از شهرهای باستانی ایران است. تنها در کتاب حدودالعالم، شانزده بار از آن نام برده شده است[۸].در کتاب مذکور در وصف این شهر آمده است: «کرمان ناحیتی است [که] مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است و این ناحیتیست که هر چه بسوی دریاست جایهای گرمسیر است و مردمانی‌اند اسمر [گندم‌گون] و جای بازرگانانست و اندر وی بیابان‌هاست و از وی زیره و خرما و نیل و نی‌شکر و پانیذ خیزد...»[۹] و در عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات از کرمان چنین یاد شده است: «ولایتیست بزرگ و مبارک اهل وی دین‌دار غالباً ملوک ایشان عادل‌اند... حد کرمان تا حد بحر فارس است و مفازه خراسان و مکران و تا طارم، متاع کرمان: رازیانه و خرما و زیره و ارزن و رکوه و نطعها و پردها و کرباس...»[۱۰] و لسترنج نیز می‌گوید: «یاقوت گوید کرمان در دوره سلاجقه از بهترین و آبادترین بلاد محسوب می‌شد، ولی در قرن هفتم که وی جغرافیای خود را می‌نوشت شهرهای آن ایالت خراب بود و کشت‌زارها بی‌حاصل و اهالی سرگردان و بیچاره بودند و بالاخره در پایان قرن هشتم جنگ‌های امیرتیمور ویرانی و خرابی کرمان را تکمیل کرد و آن ناحیه را سراسر به ورطه خرابی و بدبختی فرو برد. مقدسی در قرن چهارم کرمان را به پنج کوره، یعنی پنج ولایت، تقسیم کرده که هر ولایتی به اسم کرسی آن ولایت موسوم بوده است،...»[۱۱].کرمان و ایالت آن در طول حیات تاریخی خود با نام‌ها و لقب‌های بسیاری از جمله جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کرمانیه، کریمان، شهر کوران، دارالامان و... شهرت داشته است[۱۲].نام دیگر این ناحیه برابر کتیبه‌های هخامنشی بوتیا بوده و جزو ساتراپی چهاردهم به شمار می‌رفته است و بعدها: کارامانیا نام گرفت و کم‌کم تبدیل به کرمان شده است[۱۳].زمان صفویه دوره آرامش کرمان بوده است اما در زمان فتنه افغان این ناحیه غارت  شد و در زمان آقا محمدخان قاجار بزرگ‌ترین صدمات به شهر کرمان وارد آمد، زیرا اهالی این شهر از لطفعلی‌خان زند طرفداری کرده بودند[۱۴].با تأسیس استان کرمان در 1316ش و انتخاب کرمان به مرکزیت آن و احداث راه‌های مواصلاتی مختلف و نیز مراکز متعدد صنعتی، آموزشی و تجاری، کرمان به یکی از قطب‌های مهم جذب جمعیت و سرمایه در جنوب کشور تبدیل شده است؛ به گونه‌ای که جمعیت شهر از 62157 تن در نخستین سرشماری عمومی کشور در 1335ش به 384991 تن در سرشماری 1375ش[۱۵] و طبق برآوردهای انجام شده، در 1384ش جمعیت شهر کرمان به 529748 تن رسیده است[۱۶].کرمان به لحاظ تولید انواع صنایع و هنرهای دستی از جمله قالی و انواع فرش و نیز داشتن جاذبه‌های طبیعی از جلوه‌های زیبای زندگی در انواع محیط‌های زیستی حاشیه کویر تا دامنه‌های کوه‌های اطراف شهر و نیز دارا بودن آثار تاریخی متعدد نظیر کاروان‌سراها، بازارها، موزه‌ها، مسجدها که مسجد جامع، مسجد امام، مجموعه بازار وکیل، حمام گنجعلی‌خان و ... از جمله آنهاست، مقصد گردشگران بسیاری از داخل و خارج از کشور است[۱۷].17

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1384.
  2. ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 992.
  3. ↑ سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134.
  4. ↑ همان. صIV و 28 – 26.
  5. ↑ مؤسسه گیتاشناسی. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران. چ1، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156.
  6. ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 59.
  7. ↑ جعفری. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، همانجا.
  8. ↑ حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش منوچهر ستوده، تهران: طهوری، 1362، ص 229.
  9. ↑ همان. ص126.
  10. ↑ طوسی، محمد. عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات. به کوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 263 و 264.
  11. ↑ لسترنج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 321. Lestrange, G. The Lands of the Eastern Caliphate. Cambridge: University Press, 1905, P. 299.
  12. ↑ چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 240.
  13. ↑ کیهان، مسعود. جغرافیای مفصل ایران، ج 2: سیاسی. تهران: ابن‌سینا، 1311، ص244.
  14. ↑ همان. ص245.
  15. ↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 111 و 189.
  16. ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص172.
  17. ↑ سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی (وزارت آموزش و پرورش). جغرافیای استان کرمان. چ5، تهران: 1383، ص 80-84.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=کرمان&oldid=7964»