ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Iran.jpg|بندانگشتی|ایران برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%88%D9%84/]] | |||
'''[[ایران]]'''، روزنامه رسمی و ارگان دولت ایران و از قدیمترین روزنامههای ایران در [[قاجاریه|عصر قاجاریه]]. | '''[[ایران]]'''، روزنامه رسمی و ارگان دولت ایران و از قدیمترین روزنامههای ایران در [[قاجاریه|عصر قاجاریه]]. | ||
این روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دوره ناصرالدین شاه با مدیری محمدحسن خان اعتمادالسلطنه<sup>*</sup> وزیر انطباعات شروع به انتشار کرد. با انتشار روزنامه ایران روزنامههای دیگر مانند روزنامه علمیه، روزنامه دولت ایران و روزنامه ملت سنیه ایران تعطیل گردید. مطالب و نوشتههای مندرج در روزنامه ایران به عنوان نظریات رسمی دولت ایران به شمار میرفت و نویسندگان و گزارشگران آن اکثراً از اعضا و کارمندان وزارت انطباعات بودند. در میان اینان میتوان از محمدحسین خان ذکاءالملک | این روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دوره [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] با مدیری محمدحسن خان [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]<sup>*</sup> وزیر انطباعات شروع به انتشار کرد. با انتشار روزنامه [[ایران]] روزنامههای دیگر مانند روزنامه علمیه، روزنامه دولت [[ایران]] و روزنامه ملت سنیه ایران تعطیل گردید. مطالب و نوشتههای مندرج در روزنامه [[ایران]] به عنوان نظریات رسمی دولت ایران به شمار میرفت و نویسندگان و گزارشگران آن اکثراً از اعضا و کارمندان وزارت انطباعات بودند. در میان اینان میتوان از محمدحسین خان ذکاءالملک [[فروغی]]، میرزا علی خان نائینی، میرزا ابوتراب<sup>*</sup>، نقاش نامی آن عصر و چند تن دیگر نام برد. | ||
این روزنامه به قطع بزرگ و چاپ سنگی بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع میشد. با مرگ اعتمادالسلطنه [در شوال 1313ق] مدیریت روزنامه به عهده محمدباقر خان ادیبالملک برادرزاده وی قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه یافت. | این روزنامه به قطع بزرگ و [[چاپ سنگی]] بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع میشد. با مرگ [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] [در شوال 1313ق] مدیریت روزنامه به عهده محمدباقر خان ادیبالملک برادرزاده وی قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه یافت. | ||
مندرجات اصلی این روزنامه، اخبار ایران و اخبار دول خارجه بود که البته همه آنها به نوعی سانسور میشد و منطبق با نظر رسمی دولت تنظیم میگردید. مدیر روزنامه، اعتمادالسلطنه در سرمقاله شماره نخستین آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و یادآور گردید که نویسندگان باید رعایت ادب روزنامهنگاری را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحیح و با لحن مناسب بنویسند. از این روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مدیریت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر کرد. این روزنامه همانند روزنامههای اروپایی پاورقی داشت و در همان شماره اول مشروح سفر کاپیتان اطراس<ref>'''''روزنامه ایران'''''. [شمارههای مختلف]؛ صدرهاشمی، محمدصدر. </ref> به قطب شمال با ترجمه محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان اعتمادالسلطنه] در آن به چاپ رسید. غیر از آن پارهای مسائل علمی برای استفاده عموم از جمله مطالب آموزشی و بهداشتی در روزنامه درج میگردید<ref>'''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: 1327، ج1 / 305-312 </ref>. | مندرجات اصلی این روزنامه، اخبار [[ایران]] و اخبار دول خارجه بود که البته همه آنها به نوعی سانسور میشد و منطبق با نظر رسمی دولت تنظیم میگردید. مدیر روزنامه، [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] در سرمقاله شماره نخستین آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و یادآور گردید که نویسندگان باید رعایت ادب روزنامهنگاری را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحیح و با لحن مناسب بنویسند. از این روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مدیریت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر کرد. این روزنامه همانند روزنامههای اروپایی پاورقی داشت و در همان شماره اول مشروح سفر کاپیتان اطراس<ref>'''''روزنامه ایران'''''. [شمارههای مختلف]؛ صدرهاشمی، محمدصدر. </ref> به [[قطب الدین شیرازی|قطب]] شمال با ترجمه محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]] در آن به چاپ رسید. غیر از آن پارهای مسائل علمی برای استفاده عموم از جمله مطالب آموزشی و بهداشتی در روزنامه درج میگردید<ref>'''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: 1327، ج1 / 305-312 </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] | |||
* [[چاپ سنگی]] | |||
* [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] | |||
* [[فروغی]] | |||
* [[قاجاریه|عصر قاجاریه]] | |||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده == | == نویسنده == | ||
سید علی آل داود | سید علی آل داود | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۸
ایران، روزنامه رسمی و ارگان دولت ایران و از قدیمترین روزنامههای ایران در عصر قاجاریه.
این روزنامه در 1288ق / 1871م مقارن با اواسط دوره ناصرالدین شاه با مدیری محمدحسن خان اعتمادالسلطنه* وزیر انطباعات شروع به انتشار کرد. با انتشار روزنامه ایران روزنامههای دیگر مانند روزنامه علمیه، روزنامه دولت ایران و روزنامه ملت سنیه ایران تعطیل گردید. مطالب و نوشتههای مندرج در روزنامه ایران به عنوان نظریات رسمی دولت ایران به شمار میرفت و نویسندگان و گزارشگران آن اکثراً از اعضا و کارمندان وزارت انطباعات بودند. در میان اینان میتوان از محمدحسین خان ذکاءالملک فروغی، میرزا علی خان نائینی، میرزا ابوتراب*، نقاش نامی آن عصر و چند تن دیگر نام برد.
این روزنامه به قطع بزرگ و چاپ سنگی بود و هر هفته سه شماره از آن در 4 صفحه طبع میشد. با مرگ اعتمادالسلطنه [در شوال 1313ق] مدیریت روزنامه به عهده محمدباقر خان ادیبالملک برادرزاده وی قرار گرفت و همچنان نشر آن ادامه یافت.
مندرجات اصلی این روزنامه، اخبار ایران و اخبار دول خارجه بود که البته همه آنها به نوعی سانسور میشد و منطبق با نظر رسمی دولت تنظیم میگردید. مدیر روزنامه، اعتمادالسلطنه در سرمقاله شماره نخستین آن اصول و مرام روزنامه را اعلام داشت و یادآور گردید که نویسندگان باید رعایت ادب روزنامهنگاری را نموده و اخبار و مطالب را به صورت صحیح و با لحن مناسب بنویسند. از این روزنامه تا سال 1299ق جمعاً 500 شماره منتشر شد اما او مدیریت روزنامه را تا هنگام مرگ بر عهده داشت و تا آن زمان 877 شماره روزنامه را منتشر کرد. این روزنامه همانند روزنامههای اروپایی پاورقی داشت و در همان شماره اول مشروح سفر کاپیتان اطراس[۱] به قطب شمال با ترجمه محمدحسن [ظاهراً محمدحسن خان اعتمادالسلطنه] در آن به چاپ رسید. غیر از آن پارهای مسائل علمی برای استفاده عموم از جمله مطالب آموزشی و بهداشتی در روزنامه درج میگردید[۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده
سید علی آل داود