خوان الإِخوان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[خوان الإِخوان|خوان الإِخْوان]]، كتابی به زبان | [[پرونده:514.jpg|بندانگشتی|خوان الإِخوان برگرفته از وبسایت 30بوک قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.30book.com/book/514/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D9%82%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%B4%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%D8%B1]] | ||
[[خوان الإِخوان|خوان الإِخْوان]]، كتابی به زبان [[فارسی]]، در اخلاق، پند و اندرز از حكیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]]<sup>*</sup> (د 481ق) شاعر. | |||
نویسنده در این اثر، عقاید اسماعیلی را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، | نویسنده در این اثر، عقاید [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، [[امام دوازدهگانه|امام]]، اساس و ناطق [[سخن]] به میان میآورد. وی تا آنجا پیش میرود كه معجزه، كرامات، ملایكه و قیامت را نیز تأویل میكند<ref>'''''دانشنامه ادب فارسی (1)، آسیای مركزی'''.'' تهران: مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، ج 1، چ 1، 1375، ص 374.</ref>. ''[[خوان الإِخوان|خوان الاخوان]]'' در صد صف (فصل) فراهم آمده كه صف نخست به «[[سخن]] اندر راه پذیرفتن علم» و صف صدم آن به «[[سخن]] اندر عقل كه او مبدع است و مبدع نیست» اختصاص دارد<ref>ناصرخسرو. '''''خوان الاخوان'''''. با مقدمه و حواشی علی قویم، تهران: باران، 1338.</ref>. نسخهای از ''[[خوان الإِخوان|خوان الاخوان]]'' به شماره 1778 در [[كتابخانه عمومی آیتالله مرعشی نجفی|كتابخانه]] ایاصوفیه نگهداری میشود<ref>خانلری (كیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی دری'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 201.</ref>. این كتاب را یحییالخشاب در 1359ق / 1940م در قاهره [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] كرده است<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.</ref>. [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] دیگری از آن نیز با مقدمه و حواشی علی قویم در 1338ش در [[تهران مصور|تهران]] انجام گرفته است. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[فارسی]] | |||
* [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]] | |||
* [[سخن]] | |||
* [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] | |||
* [[امام دوازدهگانه|امام]] | |||
== '''مآخذ''' == | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
نسخهٔ ۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶
خوان الإِخْوان، كتابی به زبان فارسی، در اخلاق، پند و اندرز از حكیم ناصرخسرو قبادیانی* (د 481ق) شاعر.
نویسنده در این اثر، عقاید اسماعیلی را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، امام، اساس و ناطق سخن به میان میآورد. وی تا آنجا پیش میرود كه معجزه، كرامات، ملایكه و قیامت را نیز تأویل میكند[۱]. خوان الاخوان در صد صف (فصل) فراهم آمده كه صف نخست به «سخن اندر راه پذیرفتن علم» و صف صدم آن به «سخن اندر عقل كه او مبدع است و مبدع نیست» اختصاص دارد[۲]. نسخهای از خوان الاخوان به شماره 1778 در كتابخانه ایاصوفیه نگهداری میشود[۳]. این كتاب را یحییالخشاب در 1359ق / 1940م در قاهره چاپ كرده است[۴]. چاپ دیگری از آن نیز با مقدمه و حواشی علی قویم در 1338ش در تهران انجام گرفته است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر
- ↑ دانشنامه ادب فارسی (1)، آسیای مركزی. تهران: مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، ج 1، چ 1، 1375، ص 374.
- ↑ ناصرخسرو. خوان الاخوان. با مقدمه و حواشی علی قویم، تهران: باران، 1338.
- ↑ خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 201.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.