قابوس نامه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قابوسنامه،''' كتابی به فارسی درباره راه و رسم زندگانی از عنصرالمعالی كیكاوس<sup>*</sup> امیر آل زیاری. | '''قابوسنامه،''' كتابی به فارسی درباره راه و رسم زندگانی از عنصرالمعالی كیكاوس<sup>*</sup> امیر [[زیاریان|آل زیاری]]. | ||
عنصرالمعالی این كتاب را در نصیحت به فرزند خویش گیلانشاه در 475 ق / ؟م و در 44 باب نوشته است<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''، تهران: جیبی، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1982، 1983.</ref>. عنصرالمعالی در نگارش این كتاب از شیوه نثر مرسل فارسی بهره جسته است<ref name=":0">صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، تهران: ابن سینا، 1347 ش، ج 2، ص 900.</ref>. فكر روشن، نكتههای عبرتآموز و نثر شیوا و ساده و روان نویسنده ''قابوسنامه'' چندان ستودنی است كه ضعف او در كار شعر و شاعری را از یاد میبرد<ref name=":1">عنصرالمعالی كیكاوس. '''''قابوسنامه'''''، به اهتمام و تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 7، 1373 ش، ص 19 (مقدمه مصحح).</ref>. یكی از دلایل ارزش معانی و لطف شیوه بیان ''قابوسنامه'' توجه شاعران و نویسندگان ادب فارسی به آن در طول دورههای گوناگون بوده است. چنان كه برخی از جمله سنایی غزنوی<sup>*</sup> در ''حدیقه الحقیقه''<sup>*</sup>، [[سدیدالدین محمد عوفی|محمد عوفی]]<sup>*</sup> در ''جوامعالحكایات''<sup>*</sup>، قاضی احمد غفاری در ''نگارستان''، [[نظامی گنجوی]]<sup>*</sup> در ''[[خسرو و شیرین]]''<sup>*</sup>، [[عطار نیشابوری]]<sup>*</sup> در ''[[اسرارنامه]]''<sup>*</sup> و [[جامی]]<sup>*</sup> در ''سلسله الذهب'' به نقل حكایت یا مطالبی از آن پرداختهاند<ref name=":1" />. این كتاب اطلاعات سودمندی در ارتباط با مسائل فرهنگ، آداب و عادات ایرانیان در سده 5ق/ 11م به دست میدهد<ref name=":0" />. ''قابوسنامه'' تا كنون به چند زبان دنیا ترجمه شده است. چاپهای متعددی از متن قابوسنامه در دست است. در آن میان چاپ ر. لوی[R. Levy] در 1951م در لندن<ref>عنصرالمعالی، كیكاوس. '''''قابوسنامه'''''، به كوشش امین عبدالمجید بدوی، با مقدمه محمد معین، تهران: ابن سینا، چ 1، 1335 ش، ص 1 (مقدمه معین).</ref> و چاپ منقح غلامحسین یوسفی در تهران<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''دیداری با اهل قلم'''''، تهران: علمی، 1375 ش، ج 1، ص 92.</ref>. | عنصرالمعالی این كتاب را در نصیحت به فرزند خویش گیلانشاه در 475 ق / ؟م و در 44 باب نوشته است<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''، تهران: جیبی، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1982، 1983.</ref>. عنصرالمعالی در نگارش این كتاب از شیوه [[نثر فارسی|نثر مرسل فارسی]] بهره جسته است<ref name=":0">صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، تهران: ابن سینا، 1347 ش، ج 2، ص 900.</ref>. فكر روشن، نكتههای عبرتآموز و نثر شیوا و ساده و روان نویسنده ''قابوسنامه'' چندان ستودنی است كه ضعف او در كار شعر و شاعری را از یاد میبرد<ref name=":1">عنصرالمعالی كیكاوس. '''''قابوسنامه'''''، به اهتمام و تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 7، 1373 ش، ص 19 (مقدمه مصحح).</ref>. یكی از دلایل ارزش معانی و لطف شیوه بیان ''قابوسنامه'' توجه شاعران و نویسندگان ادب فارسی به آن در طول دورههای گوناگون بوده است. چنان كه برخی از جمله [[سنایی غزنوی]]<sup>*</sup> در ''[[حديقه الحقیقه|حدیقه الحقیقه]]''<sup>*</sup>، [[سدیدالدین محمد عوفی|محمد عوفی]]<sup>*</sup> در ''[[جوامع الحکایات|جوامعالحكایات]]''<sup>*</sup>، قاضی احمد غفاری در ''نگارستان''، [[نظامی گنجوی]]<sup>*</sup> در ''[[خسرو و شیرین]]''<sup>*</sup>، [[عطار نیشابوری]]<sup>*</sup> در ''[[اسرارنامه]]''<sup>*</sup> و [[جامی]]<sup>*</sup> در ''سلسله الذهب'' به نقل حكایت یا مطالبی از آن پرداختهاند<ref name=":1" />. این كتاب اطلاعات سودمندی در ارتباط با مسائل فرهنگ، آداب و عادات ایرانیان در سده 5ق/ 11م به دست میدهد<ref name=":0" />. ''قابوسنامه'' تا كنون به چند زبان دنیا ترجمه شده است. چاپهای متعددی از متن قابوسنامه در دست است. در آن میان چاپ ر. لوی[R. Levy] در 1951م در لندن<ref>عنصرالمعالی، كیكاوس. '''''قابوسنامه'''''، به كوشش امین عبدالمجید بدوی، با مقدمه محمد معین، تهران: ابن سینا، چ 1، 1335 ش، ص 1 (مقدمه معین).</ref> و چاپ منقح غلامحسین یوسفی در تهران<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''دیداری با اهل قلم'''''، تهران: علمی، 1375 ش، ج 1، ص 92.</ref>. | ||
== | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[زیاریان]] | |||
* [[نثر فارسی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
[ | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱
قابوسنامه، كتابی به فارسی درباره راه و رسم زندگانی از عنصرالمعالی كیكاوس* امیر آل زیاری.
عنصرالمعالی این كتاب را در نصیحت به فرزند خویش گیلانشاه در 475 ق / ؟م و در 44 باب نوشته است[۱]. عنصرالمعالی در نگارش این كتاب از شیوه نثر مرسل فارسی بهره جسته است[۲]. فكر روشن، نكتههای عبرتآموز و نثر شیوا و ساده و روان نویسنده قابوسنامه چندان ستودنی است كه ضعف او در كار شعر و شاعری را از یاد میبرد[۳]. یكی از دلایل ارزش معانی و لطف شیوه بیان قابوسنامه توجه شاعران و نویسندگان ادب فارسی به آن در طول دورههای گوناگون بوده است. چنان كه برخی از جمله سنایی غزنوی* در حدیقه الحقیقه*، محمد عوفی* در جوامعالحكایات*، قاضی احمد غفاری در نگارستان، نظامی گنجوی* در خسرو و شیرین*، عطار نیشابوری* در اسرارنامه* و جامی* در سلسله الذهب به نقل حكایت یا مطالبی از آن پرداختهاند[۳]. این كتاب اطلاعات سودمندی در ارتباط با مسائل فرهنگ، آداب و عادات ایرانیان در سده 5ق/ 11م به دست میدهد[۲]. قابوسنامه تا كنون به چند زبان دنیا ترجمه شده است. چاپهای متعددی از متن قابوسنامه در دست است. در آن میان چاپ ر. لوی[R. Levy] در 1951م در لندن[۴] و چاپ منقح غلامحسین یوسفی در تهران[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1982، 1983.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، 1347 ش، ج 2، ص 900.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ عنصرالمعالی كیكاوس. قابوسنامه، به اهتمام و تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 7، 1373 ش، ص 19 (مقدمه مصحح).
- ↑ عنصرالمعالی، كیكاوس. قابوسنامه، به كوشش امین عبدالمجید بدوی، با مقدمه محمد معین، تهران: ابن سینا، چ 1، 1335 ش، ص 1 (مقدمه معین).
- ↑ یوسفی، غلامحسین. دیداری با اهل قلم، تهران: علمی، 1375 ش، ج 1، ص 92.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر