عارف قزوینی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۵

عارف قزوینی، قابل بازیابی از https://ganjoor.net/photos?p=aref

عارف قزوینی (1300 ق / ؟م ـ 1312 ش) موسیقیدان، ترانه سرا و شاعر آزادی‌خواه.

ابوالقاسم متخلص به عارف فرزند ملا‌هادی وکیل در قزوین به دنیا آمد. تحصیلات قدیم را در زادگاهش فراگرفت و پس از آن به هنر خوشنویسی و موسیقی پرداخت. فن موسیقی را نزد حاجی صادق خرازی آموخت^[۱]. به زودی در موسیقی مهارت یافت و به دنبال آن در ترانه سازی سرآمد معاصران خود شد. از بیست سالگی به سرودن شعرـ بیشتر از نوع غزل ـ روی آورد. در 1316 ق / ؟م به تهران آمد^[۲]. در این شهر با بزرگان دربار قاجار آشنا شد و اشعارش را با صدای خوش و گرم خود در مجالس آنان می‌خواند^[۳].

پس از کسب شهرت، مظفرالدین شاه (حک 1313 ـ 1324 ق / ؟م) وی را نزد خود طلبید و به جرگه خادمان دربار درآورد^[۴]. با آغاز نهضت مشروطیت به مشروطه‌خواهان پیوست و هنر خود را در خدمت آزادی و حمایت از توده مردم مظلوم ایران به کار گرفت و با اجرای سروده‌های ملی در کنسرت‌های گوناگون زبانزد خاص و عام شد^[۵].

عارف به نواحی غرب ایران، بغداد و استانبول سفر کرد و با آزادیخواهان آنجا به همکاری پرداخت. سرانجام در همدان درگذشت^[۱]. او در ترانه‌سرایی تحولی پدید آورد. کلیات دیوان عارف قزوینی را بارها عبدالرحمن سیف آزاد چاپ کرده است. در میان ترانه‌های میهنی او ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده» درخشش بیشتری دارد^[۶]^[۷]^[۸]^[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ اثر آفرینان، ‌زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 129.
↑ منیب‌الرحمن. شعر دوره‌مشروطه، ترجمه یعقوب آژند، ‌تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378 ش، ص 52.
↑ سیف آزاد، عبدالرحمن. دیوان عارف قروینی، تهران: امیركبیر، 2536، ج.6، ص 101، 102.
↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران، جیبی، 1350 ش، ج 2، ص 148.
↑ یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396.
↑ یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396، 399، 403 (به اختصار)
↑ حاثری (کورش)، ‌سیدهادی. آثار منتشر نشده عارف قزوینی، نشر جاویدان، 1372 ش.
↑ سپانلو، محمدعلی. چهار شاعر آزادی، تهران: نشر نگاه، 1369 ش.
↑ نورمحمدی، مهدی. عارف قزوینی «نغمه سرای ملی ایران»، نشر عبید زاکانی، 1378ش.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ اثر آفرینان، ‌زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 129.

[2] منیب‌الرحمن. شعر دوره‌مشروطه، ترجمه یعقوب آژند، ‌تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378 ش، ص 52.

[3] سیف آزاد، عبدالرحمن. دیوان عارف قروینی، تهران: امیركبیر، 2536، ج.6، ص 101، 102.

[4] آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران، جیبی، 1350 ش، ج 2، ص 148.

[5] یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396.

[6] یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396، 399، 403 (به اختصار)

[7] حاثری (کورش)، ‌سیدهادی. آثار منتشر نشده عارف قزوینی، نشر جاویدان، 1372 ش.

[8] سپانلو، محمدعلی. چهار شاعر آزادی، تهران: نشر نگاه، 1369 ش.

[9] نورمحمدی، مهدی. عارف قزوینی «نغمه سرای ملی ایران»، نشر عبید زاکانی، 1378ش.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+[[پرونده:44466667777.jpg|بندانگشتی|عارف قزوینی، قابل بازیابی از https://ganjoor.net/photos?p=aref]]
 '''عارف قزوینی''' (1300 ق / ؟م ـ 1312 ش) موسیقیدان، ترانه سرا و شاعر آزادی‌خواه.
-ابوالقاسم متخلص به عارف فرزند ملا‌هادی وکیل در [[استان قزوین|قزوین]] به دنیا آمد. تحصیلات قدیم را در زادگاهش فراگرفت و پس از آن به هنر خوشنویسی و موسیقی پرداخت. فن موسیقی را نزد حاجی صادق خرازی آموخت<ref name=":0">'''''اثر آفرینان'''''، ‌زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 129.</ref>. به زودی در موسیقی مهارت یافت و به دنبال آن در ترانه سازی سرآمد معاصران خود شد. از بیست سالگی به سرودن شعرـ بیشتر از نوع غزل ـ روی آورد. در 1316 ق / ؟م به [[استان تهران|تهران]] آمد<ref>منیب‌الرحمن. '''''شعر دوره‌مشروطه''،''' ترجمه یعقوب آژند، ‌تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378 ش، ص 52.</ref>. در این شهر با بزرگان دربار [[قاجاریه|قاجار]] آشنا شد و اشعارش را با صدای خوش و گرم خود در مجالس آنان می‌خواند<ref>سیف آزاد، عبدالرحمن. '''''دیوان عارف قروینی'''''، تهران: امیركبیر،  2536، ج.6، ص 101، 102.</ref>. پس از کسب شهرت، مظفرالدین شاه (حک 1313 ـ 1324 ق / ؟م) وی را نزد خود طلبید و به جرگه خادمان دربار درآورد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''، تهران، جیبی،  1350 ش، ج 2، ص 148.</ref>. با آغاز [[نهضت مشروطه|نهضت مشروطیت]] به مشروطه‌خواهان پیوست و هنر خود را در خدمت آزادی و حمایت از توده مردم مظلوم ایران به کار گرفت و با اجرای سروده‌های ملی در کنسرت‌های گوناگون زبانزد خاص و عام شد<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، 1369 ش،  ج.2، ص 396.</ref>. عارف به نواحی غرب [[کشور ایران|ایران]]، بغداد و استانبول سفر کرد و با آزادیخواهان آنجا به همکاری پرداخت. سرانجام در [[همدان]] درگذشت<ref name=":0" />. او در ترانه‌سرایی تحولی پدید آورد. ''کلیات دیوان عارف قزوینی'' را بارها عبدالرحمن سیف آزاد چاپ کرده است. در میان ترانه‌های میهنی او ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده» درخشش بیشتری دارد<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396، 399، 403 (به اختصار)</ref><ref>حاثری (کورش)، ‌سیدهادی. '''''آثار منتشر نشده عارف قزوینی'''''، نشر جاویدان، 1372 ش.</ref><ref>سپانلو، محمدعلی. '''''چهار شاعر آزادی'''''، تهران: نشر نگاه، 1369 ش.</ref><ref>نورمحمدی، مهدی. '''''عارف قزوینی «نغمه سرای ملی ایران'''»''، نشر عبید زاکانی، 1378ش.</ref>.
+ابوالقاسم متخلص به عارف فرزند ملا‌هادی وکیل در [[استان قزوین|قزوین]] به دنیا آمد. تحصیلات قدیم را در زادگاهش فراگرفت و پس از آن به هنر خوشنویسی و موسیقی پرداخت. فن موسیقی را نزد حاجی صادق خرازی آموخت<ref name=":0">'''''اثر آفرینان'''''، ‌زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 129.</ref>. به زودی در موسیقی مهارت یافت و به دنبال آن در ترانه سازی سرآمد معاصران خود شد. از بیست سالگی به سرودن شعرـ بیشتر از نوع غزل ـ روی آورد. در 1316 ق / ؟م به [[استان تهران|تهران]] آمد<ref>منیب‌الرحمن. '''''شعر دوره‌مشروطه''،''' ترجمه یعقوب آژند، ‌تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378 ش، ص 52.</ref>. در این شهر با بزرگان دربار [[قاجاریه|قاجار]] آشنا شد و اشعارش را با صدای خوش و گرم خود در مجالس آنان می‌خواند<ref>سیف آزاد، عبدالرحمن. '''''دیوان عارف قروینی'''''، تهران: امیركبیر،  2536، ج.6، ص 101، 102.</ref>.
-== مآخذ ==
+پس از کسب شهرت، [[مظفرالدین شاه]] (حک 1313 ـ 1324 ق / ؟م) وی را نزد خود طلبید و به جرگه خادمان دربار درآورد<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''، تهران، جیبی،  1350 ش، ج 2، ص 148.</ref>. با آغاز [[نهضت مشروطه|نهضت مشروطیت]] به مشروطه‌خواهان پیوست و هنر خود را در خدمت آزادی و حمایت از توده مردم مظلوم ایران به کار گرفت و با اجرای سروده‌های ملی در کنسرت‌های گوناگون زبانزد خاص و عام شد<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، 1369 ش،  ج.2، ص 396.</ref>.
-ـ ''اثر آفرینان''، ‌زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 129.
-ـ منیب‌الرحمن. ''شعر دوره‌مشروطه''، ترجمه یعقوب آژند، ‌تهران: نشر روزگار، چ 1، 1378 ش، ص 52.
+عارف به نواحی غرب [[کشور ایران|ایران]]، بغداد و استانبول سفر کرد و با آزادیخواهان آنجا به همکاری پرداخت. سرانجام در [[همدان]] درگذشت<ref name=":0" />. او در ترانه‌سرایی تحولی پدید آورد. ''کلیات دیوان عارف قزوینی'' را بارها عبدالرحمن سیف آزاد چاپ کرده است. در میان ترانه‌های میهنی او ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده» درخشش بیشتری دارد<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ص 396، 399، 403 (به اختصار)</ref><ref>حاثری (کورش)، ‌سیدهادی. '''''آثار منتشر نشده عارف قزوینی'''''، نشر جاویدان، 1372 ش.</ref><ref>سپانلو، محمدعلی. '''''چهار شاعر آزادی'''''، تهران: نشر نگاه، 1369 ش.</ref><ref>نورمحمدی، مهدی. '''''عارف قزوینی «نغمه سرای ملی ایران'''»''، نشر عبید زاکانی، 1378ش.</ref>.
-ـ سیف آزاد، عبدالرحمن. ''دیوان عارف قروینی''، تهران: امیرکبیر، چ 6، 2536، ص 101، 102.
+== نیز نگاه کنید به ==
-ـ آرین پور، یحیی. ''از صبا تا نیما''، تهران، جیبی، ‌چ 1، 1350 ش، ج 2، ص 148.
+* [[قاجاریه]]
+* [[مظفرالدین شاه]]
+* [[نهضت مشروطه]]
-ـ یوسفی، غلامحسین. ''چشمه روشن''، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 396.
+== مآخذ ==
+<references />
-ـ اثر آفرینان. همان جا.
-ـ یوسفی، غلامحسین. ''چشمه روشن''، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 396، 399، 403 (به اختصار)
-و نیز نگ:
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]