خوان الإِخوان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
[[خوان الإِخوان|خوان الإِخْوان]]، كتابی به زبان [[فارسی]]، در اخلاق، پند و اندرز از حكیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]]<sup>*</sup> (د 481ق) شاعر. | [[خوان الإِخوان|خوان الإِخْوان]]، كتابی به زبان [[فارسی]]، در اخلاق، پند و اندرز از حكیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]]<sup>*</sup> (د 481ق) شاعر. | ||
نویسنده در این اثر، عقاید [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، [[امام دوازدهگانه|امام]]، اساس و ناطق [[سخن]] به میان میآورد. وی تا آنجا پیش میرود كه معجزه، كرامات، ملایكه و قیامت را نیز تأویل میكند<ref> | نویسنده در این اثر، عقاید [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، [[امام دوازدهگانه|امام]]، اساس و ناطق [[سخن]] به میان میآورد. وی تا آنجا پیش میرود كه معجزه، كرامات، ملایكه و قیامت را نیز تأویل میكند<ref>''دانشنامه ادب فارسی (1)، آسیای مركزی.'' تهران: مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، ج 1، چ 1، 1375، ص 374.</ref>. ''[[خوان الإِخوان|خوان الاخوان]]'' در صد صف (فصل) فراهم آمده كه صف نخست به «[[سخن]] اندر راه پذیرفتن علم» و صف صدم آن به «[[سخن]] اندر عقل كه او مبدع است و مبدع نیست» اختصاص دارد<ref>ناصرخسرو. ''خوان الاخوان''. با مقدمه و حواشی علی قویم، تهران: باران، 1338.</ref>. نسخهای از ''[[خوان الإِخوان|خوان الاخوان]]'' به شماره 1778 در [[كتابخانه عمومی آیتالله مرعشی نجفی|كتابخانه]] ایاصوفیه نگهداری میشود<ref>خانلری (كیا)، زهرا. ''فرهنگ ادبیات فارسی دری''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 201.</ref>. این كتاب را یحییالخشاب در 1359ق / 1940م در قاهره [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] كرده است<ref>صفا، ذبیحالله. ''تاریخ ادبیات در ایران''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.</ref>. [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] دیگری از آن نیز با مقدمه و حواشی علی قویم در 1338ش در [[تهران مصور|تهران]] انجام گرفته است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | [[index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی]] | ||
[[رده:ادبیات]] | [[index.php?title=رده:ادبیات]] | ||
نسخهٔ ۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۲
خوان الإِخْوان، كتابی به زبان فارسی، در اخلاق، پند و اندرز از حكیم ناصرخسرو قبادیانی* (د 481ق) شاعر.
نویسنده در این اثر، عقاید اسماعیلی را با دیدگاه فلسفی تأویل میكند. در آن ضمن شرح چگونگی پیدایی آسمانها، عناصر، كانها، جانوران، گیاهان و انسانها از درجات دعوت باطنی چون مستجیب، مأذون، داعی، حجّت، امام، اساس و ناطق سخن به میان میآورد. وی تا آنجا پیش میرود كه معجزه، كرامات، ملایكه و قیامت را نیز تأویل میكند[۱]. خوان الاخوان در صد صف (فصل) فراهم آمده كه صف نخست به «سخن اندر راه پذیرفتن علم» و صف صدم آن به «سخن اندر عقل كه او مبدع است و مبدع نیست» اختصاص دارد[۲]. نسخهای از خوان الاخوان به شماره 1778 در كتابخانه ایاصوفیه نگهداری میشود[۳]. این كتاب را یحییالخشاب در 1359ق / 1940م در قاهره چاپ كرده است[۴]. چاپ دیگری از آن نیز با مقدمه و حواشی علی قویم در 1338ش در تهران انجام گرفته است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دانشنامه ادب فارسی (1)، آسیای مركزی. تهران: مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، ج 1، چ 1، 1375، ص 374.
- ↑ ناصرخسرو. خوان الاخوان. با مقدمه و حواشی علی قویم، تهران: باران، 1338.
- ↑ خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 201.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی index.php?title=رده:ادبیات