رعد
رعد، از روزنامههای مشهور ایران که در اواخر مشروطه به مدیریت و صاحب امتیازی سیدضیاءالدین طباطبائی رئیس الوزرای کودتا [درگذشت 1348ش] شروع به انتشار کرد. پیش از آن ضیاءالدین، روزنامههای شرق و برق را انتشار میداد. پس از توقیف آنها، رعد را به همان سبک و سیاق منتشر میکرد و هر نوبت 1500 نسخه از آن به چاپ سربی میرسید[۱].
روزنامه رعد جنبه انتقادی سیاسی داشت و سیدضیاء مقالاتی با قلمی تند علیه دولت و رجال وقت در آن درج مینمود. در آن دوره که آزادی نسبی برقرار بود وثوقالدوله از رعد شکایت کرد، اما این شکایت به جائی نرسید و سیدضیاء پیروز گردید. اما پس از اندکی رعد را پس از سه سال انتشار تعطیل کرد. مدیر آن به روسیه رفت. لیکن از برگشت از آنجا بار دیگر رعد را انتشار داد و این بار تا 1336ق نشریه او ادامه پیدا کرد و در این سال توقیف گردید. پس از مدتی از 1297 به بعد مرتباً منتشر میشد و تا کودتای 1299 ادامه پیدا کرد. به ضمیمه رعد پاورقیهای خوبی هم چاپ میشد. از جمله داستان مفصل و مشهوری از نیکلا حداد نویسنده نامور مصری را عینالملک هویدا ترجمه و به تدریج در روزنامه به طبع میرسید.
این داستان که نام «داستان آدم جدید» یا یوسف و رعد داشت در دهه پنجاه در کتابی با همین نام جزو انتشارات مجله یغما به چاپ رسید[۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
پروین موسوی