ابوموسی
ابوموسی، یا بوموسی نام شهرستان و شهری در استان ساحلی هرمزگان.
شهرستان ابوموسی، برابر آخرین تقسیمات کشوری، دارای یک شهر و 2 بخش و 2 دهستان است که مجموعاً از 6 جزیره تشکیل شده است[۱]. شهرستان ابوموسی از شمال با شهرستان بندرلنگه و قشم، از شرق و جنوب با تنگه هرمز و کشورهای عمان و امارات متحده عربی و از غرب با آبهای خلیج فارس همسایه است[۲]. ابوموسی به عنوان مرکز شهرستان و تنها شهر این شهرستان، در واقع جزیرهای است با مختصات جغرافیایی "30 '03 ْ55 طول شرقی و "00 '51 ْ25 عرض شمالی، در فاصله 75 کیلومتری جنوب خاوری بندر لنگه[۳]. ابوموسی از راه زمینی و دریایی (از طریق بندرلنگه) دارای 188 کم فاصله تا مرکز استان (بندرعباس) و 1551 کم فاصله تا تهران است[۴]. این جزیره از شمال به جزیره تنب کوچک، از غرب به جزیره سیری، از جنوب و شرق به امارات عربی متحده محدود است و حدود 12 کم وسعت دارد[۵]. پستی و بلندیهای جزیره ابوموسی به سوی شمال افزایش یافته و به بلندترین نقطه جزیره یعنی کوه حلوا به ارتفاع حدود 110م منتهی میشود[۶]. آب و هوای جزیره گرم و مرطوب و به دلیل نزدیکی به خط استوا، هوای آن از هوای سایر جزایر ایرانی خلیج فارس گرمتر است. میزان بارندگی آن بیش از 100 میلیمتر در سال است[۶]. جزیره استراتژیک ابوموسی بر پایه اسناد و مدارک تاریخی موجود در پیش از اسلام و پس از آن همواره متعلق به ایران بوده است[۷].
پیش از اینکه نیروهای ایرانی در 9 آذر 1350ش این جزیره را از تصرف اشغالگران انگلیسی در آوردند، دولت استعماری انگلیس از گذشتههای دور و به بهانههای مختلف و در فواصل سالهای 1904-1908م، آشکارا و با افراشتن پرچم خود بر جزیره ابوموسی نفوذ و تسلط داشت و این اشغالگری همواره مورد اعتراض دولت ایران بود[۸]. جمعیت ابوموسی در سرشماری 1375ش، تعداد 2272 تن بود که بنا بر برآوردها در 1384ش به تعداد 3471 تن رسیده است[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دفتر تقسیمات كشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.
- ↑ سازمان نقشهبرداری كشور. نقشه تقسیمات كشوری. تهران: سازمان نقشهبرداری كشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی كشور)، 1383.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 47.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 134؛ نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری.
- ↑ مركز آمار ایران. مساحت شهرستانهای ایران به تفكیك دهستان. تهران: مركز آمار ایران، 1375، ص 39.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 49.
- ↑ افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 60-92.
- ↑ افشار سیستانی، ایرج. جزیره بوموسی و جزایر تنب بزرگ و تنب كوچك. تهران: ناشر (مؤلف)، 1371، ص 69-88.
- ↑ مركز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای كشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی كشور)، 1382، ص 231-232.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
شوکت مقیمی