مجله دانشکده ادبیات تهران
مجله دانشکده ادبیات تهران، نشریه تحقیقی و پژوهشی دانشکده ادبیات تهران. این مجله به طور فصلی از ابتدای مهر 1332ش تاکنون انتشار یافته، اما ترتیب انتشار آن در دو دهه پس از انقلاب چندان مرتب نبوده است. این نشریه در زمره مجلات طراز اول تحقیقی در ایران است و مندرجات اصلی آن مشتمل بر مقالات و پژوهشهایی در زمینه زبان و ادبیات فارسی، فلسفه، باستانشناسی و تاریخ و فرهنگ ایران است. این مجله در 1332ش با تصمیم شورای دانشکده ادبیات زیر نظر علیاکبر سیاسی و با مدیریت ذبیحالله صفا شروع به انتشار کرده است. دکتر سیاسی رئیس دانشکده شخصاً مراقبت در انتشار مجله داشت و نظر او این بود که مجله محکم، استوار و یک نواخت منتشر شود و به سان مجلات دانشگاهی اروپا در زمره مراجع اصلی تحقیق در زبان و ادب ایران درآید. این نشریه با آنکه چند سال پس از مجله دانشکده ادبیات تبریز شروع به انتشار کرد، معهذا برای دانشکدههای ادبیات دیگر در ایران به صورت الگو و نمونه درآمد و بعدها بیشتر این دانشکدهها با اقتباس از این نشریه، مجلات مفیدی برای مؤسسه خود تأسیس کردند.
مجله دانشکده ادبیات تهران تقریباً در 12 سال نخست هر سال 4 شماره لیکن در سالهای بعد گاه سالی 6 شماره انتشار یافته است. در سالهای نخست مدیر وسردبیر آن ذبیحالله صفا مدیر داخلی آن نخست محمد خوانساری و سپس باستانی پاریزی بود. از سال 19 مجله زیر نظر سیدحسین نصر و سپس ابوالحسن جلیلی و در سال 21 زیر نظر محمدحسن گنجی انتشار یافت. دوره بیست و چهارم نخستین دورهای بود که پس از انقلاب انتشار آن آغاز شد، لیکن از آن بعد مجله گاه ترتیب انتشار مرتبی نداشته است.
فهرست دوره ده ساله مندرجات این مجله [مجموعاً 40 شماره] به ضمیمه شماره چهلم [شماره 4 سال 10 ـ تیر 1342ش] به چاپ رسیده است در دورههای گوناگون مجله دانشکده ادبیات، مقالات و رسالات بسیار مفید و ارزندهای به چاپ رسیده که هنوز هم مرجع اصحاب تحقیق است و برخی آنها جداگانه نیز به طبع رسیده است[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عبدالمحمد روح بخشان