پرش به محتوا

مزدک

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۱ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
مزدک بنیانگذار آئينی با ريشه‌های زرتشتی ، برگرفته از سایت سرای تاریخ ، قابل بازیابی از https://sarayetarikh.ir

مزدک، اندیشمند، مصلح دینی و اجتماعی و پدیدآورنده جنبشی بزرگ در سده 5م در ایران. نام پدر مزدک بامداد بود و در مورد زادگاهش تاریخ‌نگاران متفق‌القول نیستند؛ شهرهای مختلفی از جمله استخر، المدرّیه (واقع بر ساحل شرقی دجله)، تبریز، نیشابور، خوارزم و... به عنوان زادگاه او ذکر شده‌اند[۱][۲][۳][۴].

برخی از مورخین او را موبد و برخی دیگر موبدان موبد دانسته‌اند. او با پرهیز زندگی می‌کرد، گوشت و می نمی‌خورد و از کشتار دوری می‌جست. شیوه عمل و برخی آراء او نزدیکی‌هایی را به دین مانوی* نشان می‌دهد[۲][۵][۶][۷].

با توجه به اوضاع نابسامان ایران در زمان قباد ساسانی، آئین مزدکی* 30 سال دوام یافت[۸][۹][۱۰]. او توانست پادشاه وقت قباد را طرفدار خود سازد و لااقل بخش بزرگی از توده مردم نیز پیرو آئین او بودند. اما آئین مزدک، به دلیل شعار اشتراک خواسته و زن، مخالف با منافع اشراف و روحانیون بود و این باعث عزل قباد شد. هنگامی‌که قباد برای بار دوم به سلطنت رسید از آزادی مزدک و مزدکیان کاست[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵][۱۶].

سرانجام هم کار مزدک را به ولیعهد خود خسرو سپرد. ظاهراً خسرو (ملقب به انوشیروان) که مخالف سرسخت مزدک و طریق انقلابی او بود، مجلسی را تدارک کرد. ترتیبی دادند که در آن جلسه مزدک و مزدکیان مغلوب موبدان و اسقف مسیحیان بشوند و با برنامه‌ای از پیش تعیین شده مورد تهاجم قرار گرفتند.

فردوسی تعداد کشته شدگان این واقعه را 3000 تن ذکر می‌کند و می‌گوید که خود مزدک به دار آویخته شد. پس از این واقعه اکثر مزدکیان کشته یا پراکنده و فراری شدند و کتاب‌هایشان سوزانده شد[۱۰][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دینوری، احمد بن داود. الاخبار الطوّال. به کوشش عبدالمنعم عامر، قاهره: وزاره الثقافه والارشاد القومی، 1960م، ص 65.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ طبری، تاریخ الرسل و الملوک. به کوشش دخویه، لیدن، بی تا، ج 2، ص 885.
  3. کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی، به کوشش حسن رضایی باغ بیدی، تهران، 1378، ص 246.
  4. کلیما، اوتاکر. تاریخ جنبش مزدکیان. ترجمه جهانگیر فکری ارشاد، تهران: توس، 1359، ص 180-182.
  5. بهار، مهرداد. ”دیدگاه‌های تازه درباره مزدک“، جستاری چند در فرهنگ ایران. تهران: 1376، ص 245-246.
  6. کلیما، اوتاکر. تاریخ جنبش مزدکیان. ترجمه جهانگیر فکری ارشاد، تهران: توس، 1359، ص 257-260.
  7. کلیما، اوتاکر. تاریخچه مکتب مزدک. ترجمه جهانگیر فکری ارشاد، تهران: توس، 1371، ص 101.
  8. طبری، تاریخ الرسل و الملوک. به کوشش دخویه، لیدن، بی تا، ج 2، ص 885-886.
  9. طبری، احسان. برخی بررسی‌ها درباره جهان‌بینی‌ها و جنبش‌های اجتماعی در ایران. آلفا، 1358، ص173.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ شهرستانی، محمد بن عبدالکریم. الملل و النحل. به کوشش محمد فتح‌الله البدران، قاهره: مکتبه الانجلو المصریه، 1375ق، ج 1، ص 229.
  11. طبری، احسان. برخی بررسی‌ها درباره جهان‌بینی‌ها و جنبش‌های اجتماعی در ایران. آلفا، 1358، ص 176-177.
  12. دینوری، احمد بن داود. الاخبار الطوّال. به کوشش عبدالمنعم عامر، قاهره: وزاره الثقافه والارشاد القومی، 1960م، ص 65-67.
  13. Yarshater. E., "Mazdakism", The Cambridge History of Iran. Vol. III(2), ed. E. Yarshater, Cambridge: Cambridge University Press, 1983, PP. 991 ff.
  14. کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی، به کوشش حسن رضایی باغ بیدی، تهران، 1378، ص 249 و 258.
  15. کریستن سن، آرتور، سلطنت قباد و ظهور مزدک. ترجمه احمد بیرشک، تهران: طهوری، 1374، ص 104-105، 126-127.
  16. نولدکه، تئودور. تاریخ ایرانیان و عرب‌ها در زمان ساسانیان. ترجمه عباس زریاب، تهران: 1378، ص 185، 171، 487.
  17. دینوری، احمد بن داود. الاخبار الطوّال. به کوشش عبدالمنعم عامر، قاهره: وزاره الثقافه والارشاد القومی، 1960م، ص 67.
  18. نولدکه، تئودور. تاریخ ایرانیان و عرب‌ها در زمان ساسانیان. ترجمه عباس زریاب، تهران: 1378، ص 491-495.
  19. فردوسی. شاهنامه. به کوشش رستم علی یف، مسکو: آکادمی علوم، 1970م، ج 8، ص 46-50
  20. کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی، به کوشش حسن رضایی باغ بیدی، تهران، 1378، ص 259-260.
  21. کلیما، اوتاکر. تاریخچه مکتب مزدک. ترجمه جهانگیر فکری ارشاد، تهران: توس، 1371، ص 274-296.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نامعلوم