فروغی بسطامی
فروغی بسطامی (1213ـ1274 / 1275 ق / ؟م) شاعر دوره قاجار.
میرزا عباس متخلص به فروغی فرزند آقا موسی بسطامی در عتبات عالیات زاده شد. در شانزده سالگی به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلی خان در شهر ساری سکنا گزید[۱]. در آنجا اوقاتش را به مطالعه دیوان غزلسرایان بزرگ چون حافظ* و سعدی* میگذراند. به تدریج خود نیز به غزلسرایی روی آورد. ابتدا مسکین تخلص میکرد. بعدها همراه عمویش که خزانه دار شاهی بود، به تهران آمد و توسط او به فتحعلیشاه قاجار (حک 1212ـ1250 ق/ ؟م) معرفی شد[۲]. مدتی بعد به فرمان شاه مذکور برای خدمت به شاهزاده شجاعالسلطنه والی خراسان به مشهد رفت[۳]. پس از چندی به خاطر فروغالدوله پسر شجاعالسلطنه تخلصش را به فروغی تغییر داد[۱]. هم در آنجا بود که با قاآنی* آشنایی یافت. در 1249 ق / ؟م به تهران آمد. در دوره محمد شاه قاجار (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) هم چندی در تهران زیست و مورد نوازش آن پادشاه قرار گرفت. سپس به عتبات عالیات رفت. پس از بازگشت از این سفر به درویشی و عزلت گرایید[۴]. فروغی دوره ناصرالدین شاه (حک 1264ـ1313 ق/ ؟م) را نیز درک کرد. او در غزلهای خود از شیوه حافظ، و به ویژه سعدی پیروی میکرد[۵]. از سرودههای او جز 5000 بیت در دست نیست[۶]. غزلهای او از لحاظ احساسات عاشقانه، بافت موزون کلمات و جملهها و حسن ترکیب درخور توجه است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ 1، 1379 ش، ج 4، ص 281.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 82.
- ↑ کارنامه بزرگان ایران، تهران: اداره کل انتشارات و رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 335.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما، تهران: خوارزمی، چ 2، 1351 ش، ج 1، ص 83.
- ↑ نخعی، حسین. دیوان کامل فروغی بسطامی، با مقدمه ادوارد براون، رضا قلیخان هدایت، اسدالله میرزای قاجار، تهران: امیرکبیر، چ 3، 1348 ش، ص دو، پنج (پیشگفتار).
- ↑ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن، مشهد: باستان، 1345 ش، ج 2، ص 226.
- ↑ یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 338.