شاهد
شاهد، روزنامه. روزنامه سیاسی و اجتماعی، ارگان حزب زحمتکشان به مدیر مسئولی علی زهری (1293- 4 خرداد 1339) که در 1328 در تهران تأسیس و منتشر شد[۱][۲]. دکتر مظفر بقایی کرمانی (1291- 27 آبان 1366) در 1328 برای ازدیاد قدرت خود، این روزنامه را انتشار داد. شاهد از روزنامههای تندرو، منتقد و محکم آن روز بود. سرمقالههای آتشین را دکتر بقایی مینوشت[۳]. روزنامه به صورت هفتگی، به کمک سفارت فرانسه و حسن پاکروان (سرلشکر و رئیس بعدی ساواک) و امینه پاکروان و حمایت سیاسی رضا حکمت (سردار فاخر) منتشر میشد[۴] و دکتر بقایی با بیان نظرات سیاسی خود در آن بر شهرت خود افزود. نخستین شماره دوره جدید شاهد با شعار «ما برای راستی و آزادی قیام کردهایم» در 22 شهریور 1328/ 12 سپتامبر 1949 منتشر شد[۵]. مواضع شاهد مبتنی بر بزرگنمایی خطر کمونیسم و حزبتوده بود و مقالات شدیداللحنی علیه انحصار شرکت نفت انگلیس و ایران در آن به رشته تحریر می آمد. از این رو به عنوان نشریه ضد انگلیسی شناخته شده بود. دکتر بقایی با انتشار بخشی از اسناد خانه سدان نماینده شرکت نفت انگلیس در ایران در روزنامه شاهد و سایر مطبوعات آن زمان، مداخله شرکت نفت انگلیس را در امور داخلی ایران به تصور کشید[۶]. پس از توقیف این روزنامه (1330ش) هفتهنامه سیاسی و خبری شاهد ایران به مدیری محمدکاظم غنیزاده به جای آن منتشر شد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اسنادی از مطبوعات ایران (1340- 1320). ص42
- ↑ آبادیان، حسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، 1377، ص19.
- ↑ عاقلی، باقر. شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران. تهران: نشر گفتار، 1380، ج1، ص310.
- ↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، 1377، ص 89.
- ↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، 1377 .
- ↑ آبادیانحسین. زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقایی. تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، 1377 ، ص 19.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نادره جلالی