تاریخ سیستان
تاریخ سیستان، در شرح تاریخی بنای شهر و آبادانی، نامها، حدود و رستاقها و نیز تاریخ زندگی بزرگان، پیامبران و داستانهای مذهبی[۱].
این کتاب یکی از آثار معتبر فارسی و قسمتهایی از آن در شمار بهترین آثار نثر پارسی سده 4 و اوایل سده 5 ق است[۲]. تاریخ سیستان شامل دو قسمت جدا از یکدیگر و دو سبک از دو دوره متفاوت است که توسط دو تن ناشناخته نوشته شده است. بخش اول آن حوادث تاریخی تا 444-445ق / 1052-1053م و بخش دوم کتاب رویدادهای تاریخی تا 725ق / 1325م را در بر دارد[۳]. چون نویسندگان مطالب را به شیوهای طبیعی نوشتهاند و در مراعات سبک نگارش و ترک لغات فارسی عمد نداشتهاند، متن آن یکدست نیست[۴]. ویژگیهای کتاب در انشا و نحو و صرف بسیار است. قواعد و انشاء و دستور آن با قدیم ترین کتابهای فارسی مانند نثر بلعمی در ترجمه تاریخ طبری* و حدود العالم شباهت دارد[۵]. برخی گفتهاند که شاید از عربی برگردانیده شده است، اما دلیل قطعی در این باب در دست نیست. اولین بار در 1299-1302ق در پاورقی روزنامه ایران و سپس به کوشش ملکالشعرای بهار در 1314ش به چاپ رسید[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 117.
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوسی، 1363، ج 1، ص 632.
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوسی، 1363، ج 1، ص 632.
- ↑ بهار (ملکالشعرا)، محمدتقی. سبک شناسی. تهران: کتابهای پرستو، چ 4، 1355 (2535)، ج 2، ص 45.
- ↑ بهار (ملکالشعرا)، محمدتقی. مقدمه بر تاریخ سیستان. تهران: زوار، 1314، ص ید ـ یه.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: فرانکلین، 1345، ج 1، ص 596.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی index.php?title=رده:ادبیات index.php?title=رده:تاریخ