مجمع الامثال
مَجْمَعُالأَمثال، نام مجموعهای از مَثَلهای رایج در میان مردم گردآورده محمدعلی هبلهرودی (یا حبلهرودی) در 1049ق.
در این مجموعه بیش از 2 هزار مثل، کنایه و اصطلاح گردآوری شده است. گردآورنده که از دانشمندان ایرانی و از مردم هبله رود فیروزکوه بوده است، انگیزه خود را در جمعآوری امثال پراکنده، تأثیر شنیدن این سخن دانسته که گفته بودند امثال ترکی و عربی را جمعآوروی کردهاند، لیکن هنوز کسی از «فصحای فُرس به جمعآوری امثال فارسی نپرداخته» است.
هبلهرودی «امثال و کنایه و شبیه به امثال» کتاب را با پرس و جو و پژوهش مستقیم، از زبان مردم در گُلْکَنده حیدرآباد دَکَن شنیده و یادداشت و به ترتیب الفبای فارسی مرتب کرده است.
مجمعالامثال نخستین بار در مجموعه شماره 4 انتشارات اداره فرهنگ عامه وزارت فرهنگ و هنر به کوشش دکتر صادقکیا در 1344ش چاپ و منتشر شد. کتاب شامل پیشگفتار ویراستار و دیباچه گردآورنده و متن مجمعالامثال است. ویراستار متن امثال را با دو دستنویس دیگر از آن مقایسه کرده است. کتاب دارای 4 پیوست و فهرستهای گوناگون درباره واژههای برگزیده و اعلام کتاب است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ هبلهرودی، محمدعلی. مجمعالامثال. ویراسته دکتر صادقکیا، تهران: انتشارات اداره فرهنگ عامه، 1344.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی