جوامع الحکایات
جوامعالحكایات، مجموعهای از حكایات و روایات ادبی و تاریخی به زبان فارسی.
از معتبرترین تألیفات محمّد عوفی* که پیرامون 630ق / 1233م آن را به نام نظامالملک قوامالدین محمد جنیدی، وزیر شمسالدین التتمش (حک 607 ـ 633ق / 1210-1236م) در 4 مجلد و هر مجلد در 25 باب تدوین كرده است[۱].
عنوان اصلی و بلند كتاب جوامعالحكایات و لوامع الروایات به زمینه پهناور محتوای آن اشاره دارد. شامل فواید تاریخی و ادبی بسیار است كه در هیچ كتابی دیده نمیشود[۲].
اگرچه از كلمات و تركیبات عربی بسیاری برخوردار است، اما جز دیباچه كه با انشایی آراسته ومصنوع نوشته شده، نثری ساده و روان دارد[۳].
جوامعالحكایات به سبب اهمیت مطالب آن و ذکر اسنادی که در کتابهای دیگر نیست، مورد استفاده بسیاری از مؤلفان چون حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده، امین احمد رازی در تذكره هفت اقلیم، منهاج سراج در طبقات ناصری و جز آنانقرار گرفته است[۴].
منتخب جوامعالحكایات به اهتمام ملک الشعرای بهار در 1324ش در تهران چاپ شده است.محمد نظامالدین كتابی به انگلیسی در نقد و تحلیل آن نوشته و در لندن (1929م) به چاپ رسانیده است[۵].
از این كتاب كه 3 بار به تركی ترجمه شده، نسخههای متعددی وجود دارد. مهمترین نسخههای آن در كتابخانههای دانشگاه تهران، مجلس، ملک و نیز بادلیان، لنینگراد و جز آنها نگهداری میشود[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 164.
- ↑ معین، محمد. مقدمه بر جوامعالحكایات و لوامع الروایات. تهران: ابنسینا، چ 2، 1340، ج 1، ص 38 و 39 (مقدمه).
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ6، 1352، ج2، ص 1028.
- ↑ خانلری. زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 164.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. تهران: جیبی، چ 3، 1381، ج1، ص 768.
- ↑ معین.محمد. مقدمه بر جوامعالحكایات و لوامع الروایات. تهران: ابنسینا، چ 2، 1340. ج1، ص 47ـ 48، 50، 51 و 52.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر