لباده

لباده ، قابل بازیابی از https://torob.com/

لباده، بالا پوشی کلفت و جلوباز و اغلب نمدی و یا پشمی بود که نوع کوتاه آن تا کمر، و نوع بلند آن تا پایین بدن را می‌پوشانید.­­­­­­­­

برخی از شعرا و نوازندگان قرون اولیه اسلام، لباده‌ای قرمز می‌پوشیدند. چون اغلب، لباده‌ها را از نمد تهیه می‌کردند، گاه از این لباس با عنوان نمد و یا نمدی یاد شده است.نوع بلند و طرازدوزی شده آن را که تا ساق پاها می‌رسید و آستین‌هایی تا آرنج داشت و جنس آن اغلب از ماهوت سیاه یا کبود و مانند آن تهیه می‌شد، برخی از تجار می‌پوشیدند.امیران سلسله صفاری، گاهی لباده‌هایی سرخ رنگ می‌پوشیدند. گاه محکومین را، برای تحقیر لباده‌های پشمینه می‌پوشاندند.از شعر منوچهری دریافته می‌شود که لباده‌های سبز رنگ نیز پوشیده می‌شده است.  اگر می‌خواستند قبا و لباده را با هم بپوشند معمولاً لباده را در زیر قبا بر تن می‌کردند. در دوره قاجار که مردمان عادی لباده می‌پوشیدند، اغلب از پارچه‌های فاستونی اروپایی برای تهیه آن استفاده می‌شد. امروزه لباده‌های کوتاه با آستین‌هایی کوتاه و گریبانی باز، همراه با برجستگی گردی بر نشیمنگاه و چاک‌هایی در پهلوها را می‌توان در میان ایلات و عشایر کرد و ترک آذربایجان مشاهده کرد.    

نیز نگاه کنید به

• قبا

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا چیت ساز