ویسپرد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''ویسْپَرد''' (vispard)، دومین بخش از بخشهای پنجگانه [[اوستا]]. | ||
از دو بخش | از دو بخش «ویسپ» به معنای همه و «رد» به معنی مولا، ترکیب شده است و در مجموع معنی «همه سروران» و «همه سران» می دهد. این نامگذاری از آن روست که در این بخشسراسر آفرینش نیک خداوندگار، به ویژه «ردان» و «بهتران» آنها ستوده شده است. در [[زرتشتی، دین|دین زردشتی]] هریک از موجودات ردی دارند. در جهان مینوی اهورهمزدا و در جهان مادی [[زرتشت|زردشت]] «رد» است. ازردها، گاه سیاه موی زرد زانو ردِ گاوان است. چون این بخش از ''[[اوستا]]'' در ستایش رده است، آن را ''ویسپرد'' نامیدهاند. ''ویسپرد'' کتاب مستقلی نیست، مطالب آن از یسنها و در حقیقت مکمل آن و یا گفتارهایی از ''[[یسنا]]'' و پیوسته و وابسته آن است. ''ویسپرد'' در مراسم دینی با ''یسنها'' و ''[[وندیداد]]'' و در مراسم ششگاهنبار (جشنهای ششگانه فصلی) به تنهایی خوانده می شود<ref>ابوالقاسمی، محسن. '''''راهنمای زبانهای باستانی ايران'''''. تهران: سمت، 1375، ج 1، ص 6.</ref>. | ||
این بخش از ''[[اوستا]]'' در 24 کرده (فصل) تنظیم شده است و هر کرده بندهایی را دربرمی گیرد<ref>زرشناس، زهره. '''''زبان و ادبيات ايران باستان'''''. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص 26.</ref>. شماره بندهای هر کرده با کرده دیگر متفاوت است. ''ویسپرد'' در شیوه نگارش با ''[[یسنا]]'' (غیر از گاتها) همسانی دارد. این امر از آن روست که مطالب آن از ''[[یسنا]]'' اقتباس شده و مکمل آن است<ref>تفضّلی، احمد. '''''تاريخ ادبيات ايران پيش از اسلام'''''. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: سخن، 1376، ص 42.</ref>. بسیاری از جملههای ''[[یسنا]]'' در ''ویسپرد'' نیز وجود دارد. | |||
'' | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۱: | خط ۹: | ||
* [[اوستا]] | * [[اوستا]] | ||
* [[یسنا]] | * [[یسنا]] | ||
* [[زرتشتی، دین]] | * [[زرتشتی، دین]] | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۸
ویسْپَرد (vispard)، دومین بخش از بخشهای پنجگانه اوستا.
از دو بخش «ویسپ» به معنای همه و «رد» به معنی مولا، ترکیب شده است و در مجموع معنی «همه سروران» و «همه سران» می دهد. این نامگذاری از آن روست که در این بخشسراسر آفرینش نیک خداوندگار، به ویژه «ردان» و «بهتران» آنها ستوده شده است. در دین زردشتی هریک از موجودات ردی دارند. در جهان مینوی اهورهمزدا و در جهان مادی زردشت «رد» است. ازردها، گاه سیاه موی زرد زانو ردِ گاوان است. چون این بخش از اوستا در ستایش رده است، آن را ویسپرد نامیدهاند. ویسپرد کتاب مستقلی نیست، مطالب آن از یسنها و در حقیقت مکمل آن و یا گفتارهایی از یسنا و پیوسته و وابسته آن است. ویسپرد در مراسم دینی با یسنها و وندیداد و در مراسم ششگاهنبار (جشنهای ششگانه فصلی) به تنهایی خوانده می شود[۱].
این بخش از اوستا در 24 کرده (فصل) تنظیم شده است و هر کرده بندهایی را دربرمی گیرد[۲]. شماره بندهای هر کرده با کرده دیگر متفاوت است. ویسپرد در شیوه نگارش با یسنا (غیر از گاتها) همسانی دارد. این امر از آن روست که مطالب آن از یسنا اقتباس شده و مکمل آن است[۳]. بسیاری از جملههای یسنا در ویسپرد نیز وجود دارد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر