انوار سهیلی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''''انوار سهیلی / یا كلیله و دمنة كاشفی''''': كتابی در باب اخلاق، تربیت و حكم از ملاحسین كاشفی واعظ سبزواری (د 910ق / 1504م)، عالم و نویسندة ایرانی سدة 9ق/ 15م. مؤلف چند سده پس از برگردان فارسی ''كلیله و دمنه'' به وسیلة ابوالمعالی نصرالله منشی (سدة 6ق)، ...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''''انوار سهیلی / یا | '''''انوار سهیلی / یا [[کلیله و دمنه]] کاشفی'''''،کتابی در باب اخلاق، تربیت و حکم از ملاحسین کاشفی واعظ سبزواری (د 910ق / 1504م)، عالم و نویسنده ایرانی سده 9ق/ 15م. | ||
مؤلف چند سده پس از برگردان فارسی '' | مؤلف چند سده پس از برگردان فارسی ''کلیله و دمنه'' به وسیله ابوالمعالی نصرالله منشی (سده 6ق)، این کتاب را به تقلید و به عنوان تهذیب و برگردان جدیدی از آن<ref>حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزیّن'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 13.</ref> در 14 باب و یک مقدمه<ref>صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوس، 1373، ج 4، ص 475، 525.</ref> ترتیب داد. هدف نویسنده از نگارش ''انوار سهیلی'' که به نام نظامالدین احمد سهیلی از امرای دربار [[سلطان حسین میرزا بایقرا|سلطان حسین بایقرا]] (حک 873ـ911ق / 1468 / 1505م) نوشته شده، جایگزین کردن اشعار و امثال فارسی و اصطلاحات ساده به جای اشعار و امثال [[عربی]] و برخی از کلمات و عبارات پیچیده [[کلیله و دمنه]] و نزدیک کردن آن با فهم و ذوق مردم زمانه بوده است. با این حال او در این امر توفیق چندانی کسب نکرد<ref name=":0">واعظ کاشفی، ملاحسین''. '''انوار سهیلی'''''. تهران: امیرکبیر، 1362، ج.3، ص 2ـ3 (مقدمه ناشر).</ref>. ''انوار سهیلی'' به [[ترکی|زبان ترکی]] برگردان شده است. این کتاب در هندوستان مشهور شد و مدتی از متون درسی [[فارسی|زبان فارسی]] بود<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''. تهران: امیرکبیر، 1372، ج.1، ص 86.</ref>. افزون بر این، ابوالفضل بن مبارک ناگوری، تاریخنگار و وزیر اکبرشاه، بر اساس آن ''عیار دانش'' را نوشت<ref>ریپکا، یان و دیگران. '''''تاریخ ادبیات ایران'''''. ترجمه عیسی شهابی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1354، ص 494.</ref>. برخی از چاپهای مشهور آن بدین قرارند: | ||
''' | * ''منتخب انوار سهیلی''، لندن، 1821؛ | ||
* ''منتخبات انوار سهیلی''، لندن، 1827م؛ | |||
* ''کلیات انوار سهیلی''، به تصحیح کی نیل پولف اوزلی، هارتفرد، 1851، برلین، 1341ق / 1301ش. | |||
انوار سهیلی بارها نیز در لکهنو، حیدرآباد و بمبئی [[چاپ سنگی]] شده است<ref name=":0" />. در ایران نیز چند بار از جمله در 1362ش توسط [https://amirkabirpub.ir/ انتشارات امیرکبیر] به چاپ رسیده است<ref>نفیسی، سعید. '''''سبک شناسی'''''. تهران: کتابهای پرستو، 1356، ج 2، ص 252ـ253.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سلطان حسین میرزا بایقرا]] | |||
* [[کلیله و دمنه]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
و | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۷
انوار سهیلی / یا کلیله و دمنه کاشفی،کتابی در باب اخلاق، تربیت و حکم از ملاحسین کاشفی واعظ سبزواری (د 910ق / 1504م)، عالم و نویسنده ایرانی سده 9ق/ 15م.
مؤلف چند سده پس از برگردان فارسی کلیله و دمنه به وسیله ابوالمعالی نصرالله منشی (سده 6ق)، این کتاب را به تقلید و به عنوان تهذیب و برگردان جدیدی از آن[۱] در 14 باب و یک مقدمه[۲] ترتیب داد. هدف نویسنده از نگارش انوار سهیلی که به نام نظامالدین احمد سهیلی از امرای دربار سلطان حسین بایقرا (حک 873ـ911ق / 1468 / 1505م) نوشته شده، جایگزین کردن اشعار و امثال فارسی و اصطلاحات ساده به جای اشعار و امثال عربی و برخی از کلمات و عبارات پیچیده کلیله و دمنه و نزدیک کردن آن با فهم و ذوق مردم زمانه بوده است. با این حال او در این امر توفیق چندانی کسب نکرد[۳]. انوار سهیلی به زبان ترکی برگردان شده است. این کتاب در هندوستان مشهور شد و مدتی از متون درسی زبان فارسی بود[۴]. افزون بر این، ابوالفضل بن مبارک ناگوری، تاریخنگار و وزیر اکبرشاه، بر اساس آن عیار دانش را نوشت[۵]. برخی از چاپهای مشهور آن بدین قرارند:
- منتخب انوار سهیلی، لندن، 1821؛
- منتخبات انوار سهیلی، لندن، 1827م؛
- کلیات انوار سهیلی، به تصحیح کی نیل پولف اوزلی، هارتفرد، 1851، برلین، 1341ق / 1301ش.
انوار سهیلی بارها نیز در لکهنو، حیدرآباد و بمبئی چاپ سنگی شده است[۳]. در ایران نیز چند بار از جمله در 1362ش توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزیّن. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 13.
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس، 1373، ج 4، ص 475، 525.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ واعظ کاشفی، ملاحسین. انوار سهیلی. تهران: امیرکبیر، 1362، ج.3، ص 2ـ3 (مقدمه ناشر).
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار. تهران: امیرکبیر، 1372، ج.1، ص 86.
- ↑ ریپکا، یان و دیگران. تاریخ ادبیات ایران. ترجمه عیسی شهابی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1354، ص 494.
- ↑ نفیسی، سعید. سبک شناسی. تهران: کتابهای پرستو، 1356، ج 2، ص 252ـ253.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر