آداب الملوک: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « ===== آداب الملوك ===== عنوان مشترك كتابهايي در ادب فارسي كه موضوع آنها حكمت عملي است و براي آموزش شاهان، شاهزادگان و وزيران نوشته شدهاند. اين گونه آثار كه در غرب «آيينة شهرياران» (miror of princes) نام گرفتهاند، ريشة ايراني دارند و نخست به مثابة بخش...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
عنوان مشترک کتابهایی در ادب [[فارسی]] که موضوع آنها حکمت عملی است و برای آموزش شاهان، شاهزادگان و وزیران نوشته شدهاند. این گونه آثار که در غرب «آیینه شهریاران» (miror of princes) نام گرفتهاند، ریشه ایرانی دارند و نخست به مثابه بخشی از میراث فرهنگی [[ایران باستان]] از راه ترجمه کتابهایی از زبان پهلوی به زبان [[عربی]] به حوزه فرهنگ اسلامی راه یافتند و با آن سازگار شدند و در اصطلاح [[عربی]] عنوان «ادب» یافتند و در ادبیات فارسی عنوانهای گوناگونی چون سیرالملوک، [[سیاست نامه]]، آداب الملوک و مانند آنها یافتند. آدب الملوکها، نه فلسفه سیاسیاند و نه نظریه حکومت، بلکه درباره هنر حکمرانی نوشته شدهاند و بر فرضیه دولت متمرکز و فرمانروای مستبد استوارند. نویسندگان آنها معمولاً مردانی کار آزمودهاند که حاصل تجربههای خود را با اصول اخلاقی و دستورهای دینی درآمیخته و آن را به صورت اثری برای آموزش فرمانروایان به یادگار گذاشتهاند. از مهم ترین کتابهایی که عنوان آداب الملوک درباره آنها صادق است میتوان ''[[قابوس نامه]]'' [[قابوس بن وُشمگير|عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندر بن قابوس]]، ''سیرالملوک / [[سیاست نامه]]'' [[نظام الملک طوسی|خواجه نظام الملک]]، ''نصیجه الملوک'' امام محمد قزوینی، ''سلوک الملوک'' روزبهان خنجی اصفهانی، ''تاریخ فیروزشاهی'' ضیاءالدین برنی را نام برد<ref>تلخیص از: «آداب الملوک»، اصیل، '''''فرهنگنامه ادبی فارسی'''''، به سرپرستی انوشه، ص 6ـ 7.</ref>. | |||
عنوان | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ایران باستان]] | |||
* [[سیاست نامه]] | |||
* [[قابوس نامه]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
تلخیص ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۹
عنوان مشترک کتابهایی در ادب فارسی که موضوع آنها حکمت عملی است و برای آموزش شاهان، شاهزادگان و وزیران نوشته شدهاند. این گونه آثار که در غرب «آیینه شهریاران» (miror of princes) نام گرفتهاند، ریشه ایرانی دارند و نخست به مثابه بخشی از میراث فرهنگی ایران باستان از راه ترجمه کتابهایی از زبان پهلوی به زبان عربی به حوزه فرهنگ اسلامی راه یافتند و با آن سازگار شدند و در اصطلاح عربی عنوان «ادب» یافتند و در ادبیات فارسی عنوانهای گوناگونی چون سیرالملوک، سیاست نامه، آداب الملوک و مانند آنها یافتند. آدب الملوکها، نه فلسفه سیاسیاند و نه نظریه حکومت، بلکه درباره هنر حکمرانی نوشته شدهاند و بر فرضیه دولت متمرکز و فرمانروای مستبد استوارند. نویسندگان آنها معمولاً مردانی کار آزمودهاند که حاصل تجربههای خود را با اصول اخلاقی و دستورهای دینی درآمیخته و آن را به صورت اثری برای آموزش فرمانروایان به یادگار گذاشتهاند. از مهم ترین کتابهایی که عنوان آداب الملوک درباره آنها صادق است میتوان قابوس نامه عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندر بن قابوس، سیرالملوک / سیاست نامه خواجه نظام الملک، نصیجه الملوک امام محمد قزوینی، سلوک الملوک روزبهان خنجی اصفهانی، تاریخ فیروزشاهی ضیاءالدین برنی را نام برد[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تلخیص از: «آداب الملوک»، اصیل، فرهنگنامه ادبی فارسی، به سرپرستی انوشه، ص 6ـ 7.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
تلخیص ابوالقاسم رادفر