پرش به محتوا

استان کرمان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Hasti (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
کرمان، استانی در جنوب شرق ایران و به مرکزیت شهری به همین نام ([[کرمان|شهر کرمان]]).  
کرمان، استانی در جنوب شرق ایران و به مرکزیت شهری به همین نام ([[کرمان|شهر کرمان]]).  
[[پرونده:استان کرمان.jpg|بندانگشتی|367x367پیکسل|استان کرمان]]
[[پرونده:استان کرمان.jpg|بندانگشتی|367x367پیکسل|ارگ بم در استان کرمان، قابل بازیابی از [https://www.mizanonline.ir/fa/news/401685/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%DA%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%A8%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1 https://www.mizanonline.ir/fa/news/401685]]]
این استان از شمال شرق با [[استان خراسان جنوبی]]، از شمال و شمال غرب با [[استان یزد]]، از غرب با [[استان فارس]] و از جنوب با [[استان هرمزگان]] همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس نقشه و اطلاعات مکانی (استان کرمان). چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384، ص1.</ref>.  
این استان از شمال شرق با [[استان خراسان جنوبی]]، از شمال و شمال غرب با [[استان یزد]]، از غرب با [[استان فارس]] و از جنوب با [[استان هرمزگان]] همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس نقشه و اطلاعات مکانی (استان کرمان).''''' چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384، ص1.</ref>.  


استان کرمان با مختصات جغرافیایی 29َ˚26 تا 58َ˚31 عرض شمالی و بین 21َ˚54 تا 34َ˚59 طول شرقی و وسعت 181714کم، 1/11 درصد از مساحت ایران را تشکیل می‌دهد<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. اطلس راهنمای استان‌های ایران. (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1384، ص 45.</ref>، و براساس آخرین تقسیمات کشوری، دارای 16 شهرستان، 45 بخش، 142 دهستان و 57 شهر است. اسامی شهرستان‌های استان عبارتند از: بافت، بَردِسیر، بَم، جیرُفْت، راوَر، رَفْسَنْجان، زَرَند، سیرجان، شهر بابک، عنبرآباد، کرمان، کَهْنوج، مَنوجان، کوهبَنان، رودبار جنوب و قلعه گنج<ref>دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری. تهران: وزارت کشور، 1384.</ref>.  
استان کرمان با مختصات جغرافیایی 29َ˚26 تا 58َ˚31 عرض شمالی و بین 21َ˚54 تا 34َ˚59 طول شرقی و وسعت 181714کم، 1/11 درصد از مساحت ایران را تشکیل می‌دهد<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''اطلس راهنمای استان‌های ایران.''''' (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1384، ص 45.</ref>، و براساس آخرین تقسیمات کشوری، دارای 16 شهرستان، 45 بخش، 142 دهستان و 57 شهر است. اسامی شهرستان‌های استان عبارتند از: بافت، بَردِسیر، بَم، جیرُفْت، راوَر، رَفْسَنْجان، زَرَند، سیرجان، شهر بابک، عنبرآباد، [[کرمان]]، کَهْنوج، مَنوجان، کوهبَنان، رودبار جنوب و قلعه گنج<ref>دفتر تقسیمات کشوری. '''''نقشه و جدول تقسیمات کشوری'''''. تهران: وزارت کشور، 1384.</ref>.  


پهنه جغرافیایی استان کرمان به لحاظ ناهمواری‌ها دارای دو قسمت کاملاً متمایز است:
پهنه جغرافیایی استان کرمان به لحاظ ناهمواری‌ها دارای دو قسمت کاملاً متمایز است:


1.  قسمت شرقی استان: از شمالی‌ترین نقطه استان که مرزهای جنوبی استان‌های خراسان جنوبی و یزد است تا جنوبی‌ترین ناحیه که جبهه شمالی کوه‌های بشاگرد را تشکیل می‌دهد، تماماً با زمین‌های پست و کویری پوشیده شده‌اند که بخشی از کویر لوت در شمال (نمکزار شَهداد)، لوت زَنگی احمد در وسط و جازموریان در جنوب از جمله آنها است. تنها، قسمتی از رشته کوه‌های جبال بارِز، در جنوب شرق استان، این پیوستگی مناطق پست کویری را در شمال جازموریان قطع می‌کند<ref>گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف). اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران. چ1. تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156 و 157 (نقشه طبیعی استان کرمان).</ref>.
=== 1.  قسمت شرقی استان ===
از شمالی‌ترین نقطه استان که مرزهای جنوبی استان‌های خراسان جنوبی و یزد است تا جنوبی‌ترین ناحیه که جبهه شمالی کوه‌های بشاگرد را تشکیل می‌دهد، تماماً با زمین‌های پست و کویری پوشیده شده‌اند که بخشی از [[کویر لوت]] در شمال (نمکزار شَهداد)، لوت زَنگی احمد در وسط و جازموریان در جنوب از جمله آنها است. تنها، قسمتی از رشته کوه‌های جبال بارِز، در جنوب شرق استان، این پیوستگی مناطق پست کویری را در شمال جازموریان قطع می‌کند<ref>گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف). '''''اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران'''''. چ1. تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156 و 157 (نقشه طبیعی استان کرمان).</ref>.


2.  قسمت مرکزی و غربی کرمان: در این قسمت علاوه بر چند کوه پراکنده، سه رشته کوه به نامهای کوهستان پَلْوار، کوهستان جبال بارز و کوهستان بَشاگِرد به ترتیب در شمال، مرکز و جنوب استان به چشم می‌خورند که دارای جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌باشند. بلندترین کوه استان کوه هِزار به ارتفاع 4465م است که در جبال بارز و تقریباً در مرکز جغرافیایی استان واقع شده است.
=== 2.  قسمت مرکزی و غربی کرمان ===
در این قسمت علاوه بر چند کوه پراکنده، سه رشته کوه به نامهای کوهستان پَلْوار، کوهستان جبال بارز و کوهستان بَشاگِرد به ترتیب در شمال، مرکز و جنوب استان به چشم می‌خورند که دارای جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌باشند. بلندترین کوه استان کوه هِزار به ارتفاع 4465م است که در جبال بارز و تقریباً در مرکز جغرافیایی استان واقع شده است.


پدیده مهم دیگر این استان، هامون جازموریان است که در جنوب شرق استان بین استان سیستان و بلوچستان و کرمان قرار دارد. این هامون که در گذشته به شکل دریاچه‌ای بزرگ بوده است، اکنون با دریافت آب کافی از رودهای هَلیل رود (از غرب= [[کرمان]]) و بمپور (از شرق = سیستان و بلوچستان) و سایر جریان‌های سطحی دیگر، به صورت دریاچه‌ای فصلی در می‌آید و در مواقع دیگر به شکل چاله‌ای باتلاقی و شوره زار خود نمایی می‌کند<ref>کلینسلی، دانیل. کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 185-188.</ref>. در غرب استان و در دامنه‌های غربی کوه‌های مرکزی استان و در غرب شهر سیرجان، کویر نمک سیرجان قرار دارد که مانند بقیه کویرهای کوچک داخلی استان، پایانه ریزآبه‌های ارتفاعات اطراف است<ref>کلینسلی، دانیل. کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 220-221.</ref>.
پدیده مهم دیگر این استان، هامون جازموریان است که در جنوب شرق استان بین [[استان سیستان و بلوچستان]] و [[کرمان]] قرار دارد. این هامون که در گذشته به شکل دریاچه‌ای بزرگ بوده است، اکنون با دریافت آب کافی از رودهای هَلیل رود (از غرب= [[کرمان]]) و بمپور (از شرق = [[استان سیستان و بلوچستان|سیستان و بلوچستان]]) و سایر جریان‌های سطحی دیگر، به صورت دریاچه‌ای فصلی در می‌آید و در مواقع دیگر به شکل چاله‌ای باتلاقی و شوره زار خود نمایی می‌کند<ref>کلینسلی، دانیل. '''''کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن'''''. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 185-188.</ref>. در غرب استان و در دامنه‌های غربی کوه‌های مرکزی استان و در غرب شهر سیرجان، کویر نمک سیرجان قرار دارد که مانند بقیه کویرهای کوچک داخلی استان، پایانه ریزآبه‌های ارتفاعات اطراف است<ref>کلینسلی، دانیل. '''''کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن'''''. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 220-221.</ref>.


استان کرمان در زیرحوضه‌های کویر لوت، کویر در انجیر، کویر سیرجان و هامون جازموریان از حوضه آبریز مرکزی ایران، قرار دارد. در این زیرحوضه‌ها رودخانه‌های متعددی جاری است که هَلیل رود بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین آن‌ها است<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. ج3: حوضه آبریز ایران مرکزی. چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1383، ص 70، 71، 79، 80، 195، 196، 197، 235 و 236.</ref>.
[[استان کرمان]] در زیرحوضه‌های کویر لوت، کویر در انجیر، کویر سیرجان و هامون جازموریان از حوضه آبریز مرکزی ایران، قرار دارد. در این زیرحوضه‌ها رودخانه‌های متعددی جاری است که هَلیل رود بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین آن‌ها است<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور'''''. ج3: حوضه آبریز ایران مرکزی. چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1383، ص 70، 71، 79، 80، 195، 196، 197، 235 و 236.</ref>.


در حالی که حدود 3/6 میلیون هکتار (معادل 36%) از مساحت استان کرمان را مناطق بیابانی و کویری تشکیل می‌دهند، در صورت عدم مقابله با پدیده بیابان‌زایی، این مقدار مساحت در آینده نزدیک به 3 میلیون هکتار خواهد رسید و این درحالی است که وسعت جنگل‌های استان حدود 3/1 میلیون هکتار برآورد شده است<ref>سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. جغرافیای استان کرمان. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 45، 48 و 58.</ref>.
در حالی که حدود 3/6 میلیون هکتار (معادل 36%) از مساحت [[استان کرمان]] را مناطق بیابانی و کویری تشکیل می‌دهند، در صورت عدم مقابله با پدیده بیابان‌زایی، این مقدار مساحت در آینده نزدیک به 3 میلیون هکتار خواهد رسید و این درحالی است که وسعت جنگل‌های استان حدود 3/1 میلیون هکتار برآورد شده است<ref>سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان کرمان'''''. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 45، 48 و 58.</ref>.


در نقشه زلزله خیزی ایران، بسیاری از نقاط استان کرمان و نیز شهر کرمان در منطقه با درجه خطر خیلی بالا و بقیه نقاط هم در مناطق با درجه بالا و متوسط واقع شده‌اند. گُسل‌های طولانی و متعددی که در پهنه استان وجود دارند، زلزله‌های مرگبار و ویرانگر بسیاری را پدید آورده‌اند که زلزله پرتلفات 1382ش در شهر «بم»، واقع درشرق استان، بیش از 80 درصد از شهر مذکور و اطراف آن را تخریب کرد و زیان‌های بسیاری بر جای گذاشت<ref>سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. جغرافیای استان کرمان. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 69-64.</ref>.
در نقشه زلزله خیزی ایران، بسیاری از نقاط [[استان کرمان]] و نیز شهر [[کرمان]] در منطقه با درجه خطر خیلی بالا و بقیه نقاط هم در مناطق با درجه بالا و متوسط واقع شده‌اند. گُسل‌های طولانی و متعددی که در پهنه استان وجود دارند، زلزله‌های مرگبار و ویرانگر بسیاری را پدید آورده‌اند که زلزله پرتلفات 1382ش در شهر «بم»، واقع درشرق استان، بیش از 80 درصد از شهر مذکور و اطراف آن را تخریب کرد و زیان‌های بسیاری بر جای گذاشت<ref>سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان کرمان'''''. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 69-64.</ref>.


کرمان همواره یکی از ایالت‌های تاریخی و مشهور در تاریخ ایران بوده است. در حدودالعالم قدیمی‌ترین اثر جغرافیایی ایران، شانزده بار از کرمان نام برده شده<ref>حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 229.</ref> و در شرح «ناحیت کرمان و شهرهای وی»، آمده است: «کرمان ناحیتی است مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و در مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است...»<ref>حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 126.</ref> و در احسن التقاسیم نیز از کرمان و شهرهای آن ایالت به نیکی یاد و نوشته شده است: «جیرفت در آنجا است که جهانیانش به نمونه یاد کنند ... خرمای خبیص (شهداد) مرد را بی‌تاب کند... زیبایی پارچه‌های بم زبانزد است... کرمان داد و ستدگاه ثروتمندان خوشگذران است، آب گوارا، هوای معتدل، دیانت و پاکی به حد کمال دارد... پس کرمان شهری مرفه است اگر حوادث بگذارد...»<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. احسن التقاسیم فی معرفۀ‌الاقالیم. ترجمه دکتر علینقی منزوی، چ2. تهران: کومش، 1385، ص 680 و 681.</ref>.
[[کرمان]] همواره یکی از ایالت‌های تاریخی و مشهور در تاریخ ایران بوده است. در حدودالعالم قدیمی‌ترین اثر جغرافیایی ایران، شانزده بار از کرمان نام برده شده<ref>'''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب.''''' به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 229.</ref> و در شرح «ناحیت کرمان و شهرهای وی»، آمده است: «کرمان ناحیتی است مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و در مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است...»<ref>'''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب.''''' به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 126.</ref> و در احسن التقاسیم نیز از کرمان و شهرهای آن ایالت به نیکی یاد و نوشته شده است: «جیرفت در آنجا است که جهانیانش به نمونه یاد کنند ... خرمای خبیص (شهداد) مرد را بی‌تاب کند... زیبایی پارچه‌های بم زبانزد است... کرمان داد و ستدگاه ثروتمندان خوشگذران است، آب گوارا، هوای معتدل، دیانت و پاکی به حد کمال دارد... پس کرمان شهری مرفه است اگر حوادث بگذارد...»<ref>مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. '''''احسن التقاسیم فی معرفۀ‌الاقالیم.''''' ترجمه دکتر علینقی منزوی، چ2. تهران: کومش، 1385، ص 680 و 681.</ref>.


کرمان در طول تاریخ با نامها و لقب‌های متعددی که بر آن گذارده بودند، سرزمینی شناخته شده و دارای شهرت بود. بردشیر، بوتیا، جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کریمان و ... از جمله نامهایی است که در منابع تاریخی به کرمان داده شده بود<ref>چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ1. مشهد: آستان قدس رضوی، 1378، ص 240.</ref>.
[[کرمان]] در طول تاریخ با نامها و لقب‌های متعددی که بر آن گذارده بودند، سرزمینی شناخته شده و دارای شهرت بود. بردشیر، بوتیا، جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کریمان و ... از جمله نامهایی است که در منابع تاریخی به کرمان داده شده بود<ref>چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ1. مشهد: آستان قدس رضوی، 1378، ص 240.</ref>.


در عصر سلطنت شاه عباس اول صفوی، کرمان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره فرمانروایی کریمخان زند، «دارالامان کرمان» نامیده می‌شد. در زمان سلطنت شاهان قاجار، همراه با بلوچستان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره رضاشاه پهلوی، مجموعه‌ای از ایالت‌های فارس، کرمان، یزد و هرمزگان کنونی، استان جنوب نامیده شدند و اندکی بعد با برخی تغییرات در محدوده آن، استان هشتم نام گرفت و بالاخره در 1339ش، استان کرمان به مرکزیت کرمان و با همان نام تاریخی خود در تقسیمات کشوری ایران، جای گرفت<ref>امیراحمدیان، بهرام. تقسیمات کشوری. چ1. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383، ص70، 77، 81، 82، 85، 90، 98.</ref>.
در عصر سلطنت شاه عباس اول صفوی، کرمان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره فرمانروایی [[کریم خان زند|کریمخان زند،]] «دارالامان کرمان» نامیده می‌شد. در زمان سلطنت شاهان [[قاجاریه|قاجار]]، همراه با بلوچستان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه پهلوی]]، مجموعه‌ای از ایالت‌های [[استان فارس|فارس]]، [[کرمان]]، [[یزد]] و [[استان هرمزگان|هرمزگان]] کنونی، استان جنوب نامیده شدند و اندکی بعد با برخی تغییرات در محدوده آن، استان هشتم نام گرفت و بالاخره در 1339ش، استان کرمان به مرکزیت کرمان و با همان نام تاریخی خود در تقسیمات کشوری ایران، جای گرفت<ref>امیراحمدیان، بهرام. '''''تقسیمات کشوری.''''' چ1. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383، ص70، 77، 81، 82، 85، 90، 98.</ref>.


جمعیت استان کرمان در سرشماری 1375، تعداد 2004345 تن بود که در 1384، طبق برآورد انجام شده، به 2432928 تن رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 165 و 167.</ref>.
جمعیت استان کرمان در سرشماری 1375، تعداد 2004345 تن بود که در 1384، طبق برآورد انجام شده، به 2432928 تن رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور.''''' تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 165 و 167.</ref>.


استان کرمان که در گذشته، یکی از مناطق محروم کشور محسوب می‌شد، در دهه‌های اخیر با احداث راه آسفالته، راه‌آهن، فرودگاه‌ها و نیز با تأسیس مراکز تولیدی، آموزشی، تجاری و رفاهی، به پیشرفت‌های بسیار زیادی دست یافته است. جاذبه‌های گردشگری استان در زمینه‌های طبیعی، تاریخی و تولیدی انواع صنایع دستی به ویژه قالی و انواع فرش، همه ساله گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب می‌کند<ref>جغرافیای استان کرمان. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 80-90.</ref>.
استان کرمان که در گذشته، یکی از مناطق محروم کشور محسوب می‌شد، در دهه‌های اخیر با احداث راه آسفالته، راه‌آهن، فرودگاه‌ها و نیز با تأسیس مراکز تولیدی، آموزشی، تجاری و رفاهی، به پیشرفت‌های بسیار زیادی دست یافته است. جاذبه‌های گردشگری استان در زمینه‌های طبیعی، تاریخی و تولیدی انواع صنایع دستی به ویژه قالی و انواع فرش، همه ساله گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب می‌کند<ref>'''''جغرافیای استان کرمان.''''' تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 80-90.</ref>.


== نیزنگاه کنید به ==


نویسنده: غلامحسین تکمیل همایون
* [[استان خراسان جنوبی]]
* [[استان یزد]]
* [[استان فارس]]
* [[استان هرمزگان]]
* [[استان سیستان و بلوچستان]]


== کتابشناسی ==
== مآخذ ==
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
غلامحسین تکمیل همایون
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۴

کرمان، استانی در جنوب شرق ایران و به مرکزیت شهری به همین نام (شهر کرمان).

ارگ بم در استان کرمان، قابل بازیابی از https://www.mizanonline.ir/fa/news/401685

این استان از شمال شرق با استان خراسان جنوبی، از شمال و شمال غرب با استان یزد، از غرب با استان فارس و از جنوب با استان هرمزگان همسایه است[۱].

استان کرمان با مختصات جغرافیایی 29َ˚26 تا 58َ˚31 عرض شمالی و بین 21َ˚54 تا 34َ˚59 طول شرقی و وسعت 181714کم، 1/11 درصد از مساحت ایران را تشکیل می‌دهد[۲]، و براساس آخرین تقسیمات کشوری، دارای 16 شهرستان، 45 بخش، 142 دهستان و 57 شهر است. اسامی شهرستان‌های استان عبارتند از: بافت، بَردِسیر، بَم، جیرُفْت، راوَر، رَفْسَنْجان، زَرَند، سیرجان، شهر بابک، عنبرآباد، کرمان، کَهْنوج، مَنوجان، کوهبَنان، رودبار جنوب و قلعه گنج[۳].

پهنه جغرافیایی استان کرمان به لحاظ ناهمواری‌ها دارای دو قسمت کاملاً متمایز است:

1.  قسمت شرقی استان

از شمالی‌ترین نقطه استان که مرزهای جنوبی استان‌های خراسان جنوبی و یزد است تا جنوبی‌ترین ناحیه که جبهه شمالی کوه‌های بشاگرد را تشکیل می‌دهد، تماماً با زمین‌های پست و کویری پوشیده شده‌اند که بخشی از کویر لوت در شمال (نمکزار شَهداد)، لوت زَنگی احمد در وسط و جازموریان در جنوب از جمله آنها است. تنها، قسمتی از رشته کوه‌های جبال بارِز، در جنوب شرق استان، این پیوستگی مناطق پست کویری را در شمال جازموریان قطع می‌کند[۴].

2.  قسمت مرکزی و غربی کرمان

در این قسمت علاوه بر چند کوه پراکنده، سه رشته کوه به نامهای کوهستان پَلْوار، کوهستان جبال بارز و کوهستان بَشاگِرد به ترتیب در شمال، مرکز و جنوب استان به چشم می‌خورند که دارای جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌باشند. بلندترین کوه استان کوه هِزار به ارتفاع 4465م است که در جبال بارز و تقریباً در مرکز جغرافیایی استان واقع شده است.

پدیده مهم دیگر این استان، هامون جازموریان است که در جنوب شرق استان بین استان سیستان و بلوچستان و کرمان قرار دارد. این هامون که در گذشته به شکل دریاچه‌ای بزرگ بوده است، اکنون با دریافت آب کافی از رودهای هَلیل رود (از غرب= کرمان) و بمپور (از شرق = سیستان و بلوچستان) و سایر جریان‌های سطحی دیگر، به صورت دریاچه‌ای فصلی در می‌آید و در مواقع دیگر به شکل چاله‌ای باتلاقی و شوره زار خود نمایی می‌کند[۵]. در غرب استان و در دامنه‌های غربی کوه‌های مرکزی استان و در غرب شهر سیرجان، کویر نمک سیرجان قرار دارد که مانند بقیه کویرهای کوچک داخلی استان، پایانه ریزآبه‌های ارتفاعات اطراف است[۶].

استان کرمان در زیرحوضه‌های کویر لوت، کویر در انجیر، کویر سیرجان و هامون جازموریان از حوضه آبریز مرکزی ایران، قرار دارد. در این زیرحوضه‌ها رودخانه‌های متعددی جاری است که هَلیل رود بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین آن‌ها است[۷].

در حالی که حدود 3/6 میلیون هکتار (معادل 36%) از مساحت استان کرمان را مناطق بیابانی و کویری تشکیل می‌دهند، در صورت عدم مقابله با پدیده بیابان‌زایی، این مقدار مساحت در آینده نزدیک به 3 میلیون هکتار خواهد رسید و این درحالی است که وسعت جنگل‌های استان حدود 3/1 میلیون هکتار برآورد شده است[۸].

در نقشه زلزله خیزی ایران، بسیاری از نقاط استان کرمان و نیز شهر کرمان در منطقه با درجه خطر خیلی بالا و بقیه نقاط هم در مناطق با درجه بالا و متوسط واقع شده‌اند. گُسل‌های طولانی و متعددی که در پهنه استان وجود دارند، زلزله‌های مرگبار و ویرانگر بسیاری را پدید آورده‌اند که زلزله پرتلفات 1382ش در شهر «بم»، واقع درشرق استان، بیش از 80 درصد از شهر مذکور و اطراف آن را تخریب کرد و زیان‌های بسیاری بر جای گذاشت[۹].

کرمان همواره یکی از ایالت‌های تاریخی و مشهور در تاریخ ایران بوده است. در حدودالعالم قدیمی‌ترین اثر جغرافیایی ایران، شانزده بار از کرمان نام برده شده[۱۰] و در شرح «ناحیت کرمان و شهرهای وی»، آمده است: «کرمان ناحیتی است مشرق وی حدود سندست و جنوب وی دریاء اعظم است، و در مغرب وی ناحیت پارس است، و شمال وی بیابان سیستان است...»[۱۱] و در احسن التقاسیم نیز از کرمان و شهرهای آن ایالت به نیکی یاد و نوشته شده است: «جیرفت در آنجا است که جهانیانش به نمونه یاد کنند ... خرمای خبیص (شهداد) مرد را بی‌تاب کند... زیبایی پارچه‌های بم زبانزد است... کرمان داد و ستدگاه ثروتمندان خوشگذران است، آب گوارا، هوای معتدل، دیانت و پاکی به حد کمال دارد... پس کرمان شهری مرفه است اگر حوادث بگذارد...»[۱۲].

کرمان در طول تاریخ با نامها و لقب‌های متعددی که بر آن گذارده بودند، سرزمینی شناخته شده و دارای شهرت بود. بردشیر، بوتیا، جرمانیا، ژرمانیا، کارمانیا، کریمان و ... از جمله نامهایی است که در منابع تاریخی به کرمان داده شده بود[۱۳].

در عصر سلطنت شاه عباس اول صفوی، کرمان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره فرمانروایی کریمخان زند، «دارالامان کرمان» نامیده می‌شد. در زمان سلطنت شاهان قاجار، همراه با بلوچستان یکی از ایالت‌های ایران بود. در دوره رضاشاه پهلوی، مجموعه‌ای از ایالت‌های فارس، کرمان، یزد و هرمزگان کنونی، استان جنوب نامیده شدند و اندکی بعد با برخی تغییرات در محدوده آن، استان هشتم نام گرفت و بالاخره در 1339ش، استان کرمان به مرکزیت کرمان و با همان نام تاریخی خود در تقسیمات کشوری ایران، جای گرفت[۱۴].

جمعیت استان کرمان در سرشماری 1375، تعداد 2004345 تن بود که در 1384، طبق برآورد انجام شده، به 2432928 تن رسیده است[۱۵].

استان کرمان که در گذشته، یکی از مناطق محروم کشور محسوب می‌شد، در دهه‌های اخیر با احداث راه آسفالته، راه‌آهن، فرودگاه‌ها و نیز با تأسیس مراکز تولیدی، آموزشی، تجاری و رفاهی، به پیشرفت‌های بسیار زیادی دست یافته است. جاذبه‌های گردشگری استان در زمینه‌های طبیعی، تاریخی و تولیدی انواع صنایع دستی به ویژه قالی و انواع فرش، همه ساله گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب می‌کند[۱۶].

نیزنگاه کنید به

مآخذ

  1. سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس نقشه و اطلاعات مکانی (استان کرمان). چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384، ص1.
  2. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. اطلس راهنمای استان‌های ایران. (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1384، ص 45.
  3. دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری. تهران: وزارت کشور، 1384.
  4. گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف). اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران. چ1. تهران: گیتاشناسی، 1383، ص156 و 157 (نقشه طبیعی استان کرمان).
  5. کلینسلی، دانیل. کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 185-188.
  6. کلینسلی، دانیل. کویرهای ایران و خصوصیات ژئومورفولوژیکی و پالئوکیماتولوژی آن. چ1، تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1381, ص 220-221.
  7. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. ج3: حوضه آبریز ایران مرکزی. چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1383، ص 70، 71، 79، 80، 195، 196، 197، 235 و 236.
  8. سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. جغرافیای استان کرمان. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 45، 48 و 58.
  9. سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی. جغرافیای استان کرمان. چ5، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1383، ص 69-64.
  10. حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 229.
  11. حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 126.
  12. مقدسی، ابوعبدالله محمد بن احمد. احسن التقاسیم فی معرفۀ‌الاقالیم. ترجمه دکتر علینقی منزوی، چ2. تهران: کومش، 1385، ص 680 و 681.
  13. چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ1. مشهد: آستان قدس رضوی، 1378، ص 240.
  14. امیراحمدیان، بهرام. تقسیمات کشوری. چ1. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383، ص70، 77، 81، 82، 85، 90، 98.
  15. مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 165 و 167.
  16. جغرافیای استان کرمان. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور)، 1382، ص 80-90.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون