نقاشی پشت شیشه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
نقاشی پشت شیشه، شیوهای که طرحهای ساده و دو بعدی با رنگهای درخشان بر پشت شیشه اجرا میشوند. این هنر از دیرباز با اسلوبهای مختلف در هنرهای مردمی و قومی بسیاری از کشورها متداول بوده است. پیشینه این هنر در | [[پرونده:232323232323232.jpg|بندانگشتی|نمونه نقاشی پشت شیشه در دوره صفویه، برگرفته از بیتوته، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.beytoote.com/art/handicrafts/art-behind2-glass.html]] | ||
نقاشی پشت شیشه، شیوهای که طرحهای ساده و دو بعدی با رنگهای درخشان بر پشت شیشه اجرا میشوند. این هنر از دیرباز با اسلوبهای مختلف در هنرهای مردمی و قومی بسیاری از کشورها متداول بوده است. پیشینه این هنر در [[ایران]]، احتمالاً به [[صفویان|دوران صفویه]] باز میگردد و از [[زندیه|عهد زندیه]] به بعد این هنر به حیطه هنر رسمی راه یافت<ref>پاکباز، روئین (1378). '''''دایرهالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 850.</ref>، در [[قاجاریه|دوران قاجار]] رشد و نمو پیدا کرد و اکنون با دور شدن از شیوه سنتی به راه خود ادامه میدهد<ref>سلحشور، فریال (1383). '''''نقاشی پشت شیشه در ایران'''''. فرهنگ مردم. ص 37.</ref>. اکثر هنرمندانی که در شیوههای دیگر هنر عامیانه و مردمی دست داشتند، در نقاشی پشت شیشه نیز طبعآزمایی میکردند<ref name=":0">سیف، هادی (1371). '''''نقاشی پشت شیشه'''''. تهران: سروش، ص 18.</ref>. شیوه کار به گونهای بود که بر خلاف نقاشی روی بوم، هنرمند ناچار بود ابتدا جزئیات و رنگهای نهایی را روی شیشه قرار دهد و سپس رنگهای پس زمینه<ref name=":0" />. در این شیوه، رنگها اکثراً به شکل سمبلیک به کار برده میشوند<ref>سلحشور، فریال (1383). '''''نقاشی پشت شیشه در ایران'''''. فرهنگ مردم. ص 46.</ref>. | |||
موضوعاتی چون نقاشی گل و پرنده، موضوعات مذهبی، نقاشی خط، موضوعات حماسی و... از جمله موضوعاتی بودند که این نقاشان به آن میپرداختند. این نقاشیها، به عنوان نذر امامزادهها و سقاخانهها، تزئین بنا و عمارت، برای تبرک مراسم گوناگون از جمله درو کردن گندم، خرمن کردن و... استفاده میشد<ref>سلحشور، فریال (1383). نقاشی پشت شیشه در ایران. فرهنگ مردم. ص 45.</ref>. | موضوعاتی چون نقاشی گل و پرنده، موضوعات مذهبی، نقاشی خط، موضوعات حماسی و... از جمله موضوعاتی بودند که این نقاشان به آن میپرداختند. این نقاشیها، به عنوان نذر امامزادهها و سقاخانهها، تزئین بنا و عمارت، برای تبرک مراسم گوناگون از جمله درو کردن گندم، خرمن کردن و... استفاده میشد<ref>سلحشور، فریال (1383). '''''نقاشی پشت شیشه در ایران'''''. فرهنگ مردم. ص 45.</ref>. | ||
از میان هنرمندان گمنام این شیوه هنری میتوان به نامهایی چون سیدحسین عرب، آقاصادق، استاد بهرام، قربانعلی قربانی و... اشاره کرد<ref>سیف، هادی (1371). نقاشی پشت شیشه. تهران: سروش، ص 29-72.</ref>. | از میان هنرمندان گمنام این شیوه هنری میتوان به نامهایی چون سیدحسین عرب، آقاصادق، استاد بهرام، قربانعلی قربانی و... اشاره کرد<ref>سیف، هادی (1371). '''''نقاشی پشت شیشه'''''. تهران: سروش، ص 29-72.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[عیدی سازی]] | |||
* [[صفویان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۳
نقاشی پشت شیشه، شیوهای که طرحهای ساده و دو بعدی با رنگهای درخشان بر پشت شیشه اجرا میشوند. این هنر از دیرباز با اسلوبهای مختلف در هنرهای مردمی و قومی بسیاری از کشورها متداول بوده است. پیشینه این هنر در ایران، احتمالاً به دوران صفویه باز میگردد و از عهد زندیه به بعد این هنر به حیطه هنر رسمی راه یافت[۱]، در دوران قاجار رشد و نمو پیدا کرد و اکنون با دور شدن از شیوه سنتی به راه خود ادامه میدهد[۲]. اکثر هنرمندانی که در شیوههای دیگر هنر عامیانه و مردمی دست داشتند، در نقاشی پشت شیشه نیز طبعآزمایی میکردند[۳]. شیوه کار به گونهای بود که بر خلاف نقاشی روی بوم، هنرمند ناچار بود ابتدا جزئیات و رنگهای نهایی را روی شیشه قرار دهد و سپس رنگهای پس زمینه[۳]. در این شیوه، رنگها اکثراً به شکل سمبلیک به کار برده میشوند[۴].
موضوعاتی چون نقاشی گل و پرنده، موضوعات مذهبی، نقاشی خط، موضوعات حماسی و... از جمله موضوعاتی بودند که این نقاشان به آن میپرداختند. این نقاشیها، به عنوان نذر امامزادهها و سقاخانهها، تزئین بنا و عمارت، برای تبرک مراسم گوناگون از جمله درو کردن گندم، خرمن کردن و... استفاده میشد[۵].
از میان هنرمندان گمنام این شیوه هنری میتوان به نامهایی چون سیدحسین عرب، آقاصادق، استاد بهرام، قربانعلی قربانی و... اشاره کرد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پاکباز، روئین (1378). دایرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 850.
- ↑ سلحشور، فریال (1383). نقاشی پشت شیشه در ایران. فرهنگ مردم. ص 37.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ سیف، هادی (1371). نقاشی پشت شیشه. تهران: سروش، ص 18.
- ↑ سلحشور، فریال (1383). نقاشی پشت شیشه در ایران. فرهنگ مردم. ص 46.
- ↑ سلحشور، فریال (1383). نقاشی پشت شیشه در ایران. فرهنگ مردم. ص 45.
- ↑ سیف، هادی (1371). نقاشی پشت شیشه. تهران: سروش، ص 29-72.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری