محمدجواد باهنر: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷

محمدجواد باهنر برگرفته از وبسایت رکنا قابل بازیابی ازhttps://www.rokna.net/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-74/782735-%D8%A8%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%B1

باهنر، محمدجواد (1312-1360ش). سومین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل حزب جمهوری اسلامی^* و نویسنده كتاب‌های دینی مدارس و دانشگاه‌ها.

باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه كرمان به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند آیت‌الله بروجردی، امام خمینی، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد^[۱].

باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه مكتب تشیع (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد^[۲]. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد^[۳]. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانی‌های متعدد بر ضد حكومت پهلوی دستگیر و زندانی شد^[۴]. در جریان انقلاب اسلامی به فرمان امام خمینی به عضویت كمیته اعتصاب‌ها و شورای انقلاب درآمد^[۵].

باهنر پس از پیروزی انقلاب ضمن عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی^[۶] و حزب جمهوری اسلامی شركت داشت. پس از تشكیل مجلس خبرگان به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی^* به عنوان نماینده مردم تهران انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی^* به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی (7 تیر 1360) به دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخست‌وزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمب‌گذاری در ساختمان نخست‌وزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید^[۶]. آثار باقی‌مانده از ایشان عبارتند از:

سیری در عقاید و اخلاق اسلامی؛
انسان و خودسازی؛
فرهنگ انقلاب اسلامی؛
گذرگاه‌های الحاد؛
مواضع ما در ولایت و رهبری؛
درس‌هایی از اسلام برای نوجوانان؛
اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)^[۷].

نیز نگاه کنید

مآخذ

↑ مرادی، رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363، ص 87.
↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.
↑ دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 276.
↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 12.
↑ مرادی. رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363. ص 90.
↑ ^۶٫۰ ^۶٫۱ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 15.
↑ مرادی.رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363 . ص 90-91.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

الهه جواهری

[1] مرادی، رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363، ص 87.

[2] شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.

[3] دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 276.

[4] شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 12.

[5] مرادی. رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363. ص 90.

[:0-6] ۶٫۰ ^۶٫۱ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 15.

[7] مرادی.رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363 . ص 90-91.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''باهنر، محمدجواد''' (1312-1360ش). سومين نخست‌وزير جمهوري اسلامي ايران، دومين دبير كل حزب جمهوري اسلامي<sup>*</sup> و نويسندة كتاب‌هاي ديني مدارس و دانشگاه‌ها.
+[[پرونده:شهید+محمدجواد+باهنر+دومین+نخست+وزیر+ایران+پس+از+پیروزی+انقلاب+اسلامی.jpg|بندانگشتی|محمدجواد باهنر برگرفته از وبسایت رکنا قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.rokna.net/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-74/782735-%D8%A8%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%B1|پیوند=پرونده:شهید_محمدجواد_باهنر_دومین_نخست_وزیر_ایران_پس_از_پیروزی_انقلاب_اسلامی.jpg]]
+'''[[محمدجواد باهنر|باهنر، محمدجواد]]''' (1312-1360ش). سومین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل [[حزب جمهوری اسلامی]]<sup>*</sup> و نویسنده كتاب‌های دینی مدارس و دانشگاه‌ها.
-باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسة علمية معصومية كرمان به فراگيري علوم ديني پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزة علمية اين شهر از محضر استاداني مانند آيت‌الله بروجردي، امام خميني، و علامه طباطبايي بهره برد. او همزمان با تحصيل در حوزه، تحصيلات دانشگاهي را نيز دنبال كرد و موفق به اخذ درجة دكتري الاهيات از دانشگاه تهران شد.<sup>1</sup>
+باهنر در [[کرمان|كرمان]] متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه [[کرمان|كرمان]] به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند [[آیت الله بروجردی|آیت‌الله بروجردی]]، [[امام خمینی]]، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد<ref>  مرادی، رضا. '''''زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363، ص 87.</ref>.
-باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامة ''مكتب تشيع'' (1336ش) و تأسيس كانون توحيد، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، مدرسة رفاه و بناي چند مسجد همكاري كرد.<sup>2</sup> او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدريس، با همكاري دكتر بهشتي حدود 30 جلد كتاب درسي ديني تأليف كرد.<sup>3</sup> او چند بار به سبب همكاري با تشكل هيئت مؤتلفه و سخنراني‌هاي متعدد بر ضد حكومت پهلوي دستگير و زنداني شد.<sup>4</sup> در جريان انقلاب اسلامي به فرمان امام خميني به عضويت كميتة اعتصاب‌ها و شوراي انقلاب درآمد.<sup>5</sup>
+باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه ''مكتب تشیع'' (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد<ref>   '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.</ref>. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد<ref>  دارابی، علی. '''''سیاستمداران اهل فیضیه'''''. تهران: سیاست، 1379، ص 276.</ref>. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانی‌های متعدد بر ضد [[سلسله پهلوی|حكومت پهلوی]] دستگیر و زندانی شد<ref>   '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 12.</ref>. در جریان [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] به فرمان [[امام خمینی]] به عضویت كمیته اعتصاب‌ها و شورای انقلاب درآمد<ref>  مرادی. رضا. '''''زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363. ص 90. </ref>.
-باهنر پس از پيروزي انقلاب<sup>*</sup> ضمن عضويت در ستاد انقلاب فرهنگي در بازگشايي مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمان‌ها و ارزش‌هاي انقلاب اسلامي، تشكيل نهضت سوادآموزي<sup>6</sup> و حزب جمهوري اسلامي<sup>*</sup> شركت داشت. پس از تشكيل مجلس خبرگان<sup>*</sup> به نمايندگي از مردم كرمان به اين مجلس راه يافت و در اولين دورة مجلس شوراي اسلامي<sup>*</sup> به عنوان نمايندة مردم تهران انتخاب شد. در 1359ش در كابينة محمدعلي رجايي<sup>*</sup> به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتي<sup>*</sup> (7 تير 1360) به دبير كلي حزب جمهوري اسلامي برگزيده شد و پس از انتخاب محمدعلي رجايي به رياست جمهوري (14 مرداد 1360)، به نخست‌وزيري گمارده شد. سرانجام در 8 شهريور 1360ش در حادثة بمب‌گذاري در ساختمان نخست‌وزيري به هنگام حضور در جلسة شوراي عالي امنيت ملي به شهادت رسيد.<sup>6</sup> آثار باقي‌مانده از ايشان عبارتند از: 1- سيري در عقايد و اخلاق اسلامي 2- انسان و خودسازي 3- فرهنگ انقلاب اسلامي 4- گذرگاه‌هاي الحاد 5- مواضع ما در ولايت و رهبري 6- درس‌هايي از اسلام براي نوجوانان 7- اصول دين و احكام براي خانواده (تأليف همراه با سيد رضا برقعي).<sup>7</sup>
+باهنر پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] ضمن عضویت در [[انقلاب فرهنگی|ستاد انقلاب فرهنگی]] در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی<ref name=":0">   '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 15.</ref> و [[حزب جمهوری اسلامی]] شركت داشت. پس از تشكیل [[مجلس خبرگان]] به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی<sup>*</sup> به عنوان نماینده مردم [[تهران مصور|تهران]] انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی<sup>*</sup> به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت [[آیت الله محمد بهشتی|دكتر بهشتی]] (7 تیر 1360) به دبیر كلی [[حزب جمهوری اسلامی]] برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخست‌وزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمب‌گذاری در ساختمان نخست‌وزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید<ref name=":0" />. آثار باقی‌مانده از ایشان عبارتند از:
+# سیری در عقاید و اخلاق اسلامی؛
+# انسان و خودسازی؛
+# فرهنگ [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]؛
+# گذرگاه‌های الحاد؛
+# مواضع ما در ولایت و رهبری؛
+# درس‌هایی از اسلام برای نوجوانان؛
+# اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)<ref>مرادی.رضا. '''''زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363 . ص 90-91.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید ==
--    مرادي، رضا. '''''زندگي‌نامة پيشوايان انقلاب.''''' كاظمي، 1363، ص 87.
+* [[حزب جمهوری اسلامی]]
+* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]
+* [[مجلس خبرگان]]
+* [[آیت الله محمد بهشتی]]
--    '''''شهيد دكتر باهنر الگوي مقاومت'''''. واحد فرهنگي بنياد شهيد، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.
+== مآخذ ==
+<references />
--    دارابي، علي. '''''سياستمداران اهل فيضيه'''''. تهران: سياست، 1379، ص 276.
+== منبع اصلی ==
--    '''''شهيد دكتر باهنر الگوي مقاومت'''''. ج 1، ص 12.
--    مرادي. همان. ص 90.
--    '''''شهيد دكتر باهنر الگوي مقاومت'''''. ج 1، ص 15.
--    مرادي. همان. ص 90-91.
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 الهه جواهری
+[[رده:علوم سیاسی]]