محمدجواد باهنر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه ''مكتب تشیع'' (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.</ref>. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد<ref> دارابی، علی. '''''سیاستمداران اهل فیضیه'''''. تهران: سیاست، 1379، ص 276.</ref>. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانیهای متعدد بر ضد [[سلسله پهلوی|حكومت پهلوی]] دستگیر و زندانی شد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 12.</ref>. در جریان [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] به فرمان [[امام خمینی]] به عضویت كمیته اعتصابها و شورای انقلاب درآمد<ref> مرادی. رضا. '''''زندگینامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363. ص 90. </ref>. | باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه ''مكتب تشیع'' (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.</ref>. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد<ref> دارابی، علی. '''''سیاستمداران اهل فیضیه'''''. تهران: سیاست، 1379، ص 276.</ref>. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانیهای متعدد بر ضد [[سلسله پهلوی|حكومت پهلوی]] دستگیر و زندانی شد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 12.</ref>. در جریان [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] به فرمان [[امام خمینی]] به عضویت كمیته اعتصابها و شورای انقلاب درآمد<ref> مرادی. رضا. '''''زندگینامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363. ص 90. </ref>. | ||
باهنر پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] ضمن عضویت در [[انقلاب فرهنگی|ستاد انقلاب فرهنگی]] در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی<ref name=":0"> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 15.</ref> و [[حزب جمهوری اسلامی]] شركت داشت. پس از تشكیل [[مجلس خبرگان]] به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی<sup>*</sup> به عنوان نماینده مردم [[تهران مصور|تهران]] انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی<sup>*</sup> به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی | باهنر پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] ضمن عضویت در [[انقلاب فرهنگی|ستاد انقلاب فرهنگی]] در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی<ref name=":0"> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 15.</ref> و [[حزب جمهوری اسلامی]] شركت داشت. پس از تشكیل [[مجلس خبرگان]] به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی<sup>*</sup> به عنوان نماینده مردم [[تهران مصور|تهران]] انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی<sup>*</sup> به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت [[آیت الله محمد بهشتی|دكتر بهشتی]] (7 تیر 1360) به دبیر كلی [[حزب جمهوری اسلامی]] برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخستوزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمبگذاری در ساختمان نخستوزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید<ref name=":0" />. آثار باقیمانده از ایشان عبارتند از: | ||
# سیری در عقاید و اخلاق اسلامی؛ | # سیری در عقاید و اخلاق اسلامی؛ | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | * [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | ||
* [[مجلس خبرگان]] | * [[مجلس خبرگان]] | ||
* [[آیت الله محمد بهشتی]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۱: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
الهه جواهری | الهه جواهری | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷
باهنر، محمدجواد (1312-1360ش). سومین نخستوزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل حزب جمهوری اسلامی* و نویسنده كتابهای دینی مدارس و دانشگاهها.
باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه كرمان به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند آیتالله بروجردی، امام خمینی، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد[۱].
باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه مكتب تشیع (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد[۲]. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد[۳]. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانیهای متعدد بر ضد حكومت پهلوی دستگیر و زندانی شد[۴]. در جریان انقلاب اسلامی به فرمان امام خمینی به عضویت كمیته اعتصابها و شورای انقلاب درآمد[۵].
باهنر پس از پیروزی انقلاب ضمن عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی[۶] و حزب جمهوری اسلامی شركت داشت. پس از تشكیل مجلس خبرگان به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی* به عنوان نماینده مردم تهران انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی* به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی (7 تیر 1360) به دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخستوزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمبگذاری در ساختمان نخستوزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید[۶]. آثار باقیمانده از ایشان عبارتند از:
- سیری در عقاید و اخلاق اسلامی؛
- انسان و خودسازی؛
- فرهنگ انقلاب اسلامی؛
- گذرگاههای الحاد؛
- مواضع ما در ولایت و رهبری؛
- درسهایی از اسلام برای نوجوانان؛
- اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)[۷].
نیز نگاه کنید
مآخذ
- ↑ مرادی، رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363، ص 87.
- ↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.
- ↑ دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 276.
- ↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 12.
- ↑ مرادی. رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363. ص 90.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 15.
- ↑ مرادی.رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363 . ص 90-91.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
الهه جواهری